zaterdag 17 augustus 2019

Moord op Epstein niet los te zien van naderende instorting Westerse financiële systeem



—————————————————————————————————————————————-
‘Politici zoals Donald Trump en Matteo Salvini begrijpen dat de centrale banken de vijanden van het volk zijn’ – ‘Negatieve rente vaagt pensioenen weg en zal mensen bankroet maken’
—————————————————————————————————————————————-
Vrijwel niemand op de onafhankelijke en alternatieve nieuwssites gelooft dat Jeffrey Epstein zelfmoord pleegde, zoals gisteren officieel werd gesteld. Vanwege de enorme lading sterke aanwijzingen dat hij werd vermoord omdat hij teveel wist van teveel hooggeplaatste personen (behalve het beruchte Clinton echtpaar en prins Andrew wordt ook Al Gore genoemd) gaan we daar niet opnieuw uitgebreid op in. Maar ‘als de moord op Epstein iets laat zien, is dat er een oorlog gaande is om de controle over wat er nog over is van de uiteenvallende machtsstructuur.’ Tot de grote crash van het hele financiële systeem zal die Westerse elite ‘alles in hun macht doen om iedereen die in hun weg staat te marginaliseren, het zwijgen op te leggen of zelfs te vermoorden, zoals Jeffrey Epstein,’ schrijft analist Tom Luongo.
Het lijkt verwarrend wat er nu allemaal gebeurt, maar dat is het volgens Luongo niet. ‘De centrale banken hebben geen ruimte meer over om deflatie te bestrijden. QE, ZIRP, NIRP, OMT, TARGET2, QT…. het komt allemaal op hetzelfde neer: hoe kunnen we nepgeld in nog meer nep balansen stoppen om de illusie van prijsstabiliteit vast te houden.’
‘Trump en Salvini begrijpen dat centrale banken vijand van het volk zijn’
‘De gevolgen van dit gecoördineerde beleid om het bankensysteem van zichzelf te redden hebben over de hele wereld tot massale populistische opstanden geleid, omdat de middenklasse wordt uitgehold doordat zij dit alles moeten betalen. Het enige wat de centrale banken doen is (de virtuele geldstroom / inflatie) tot in het oneindige opblazen, omdat de maatschappelijke onrust die ontstaat door enorme deflatie hun macht nog sneller zal wegvagen.’
‘Ondanks al hun fouten begrijpen leiders zoals Donald Trump, Matteo Salvini en zelfs Boris Johnson dat, om het vertrouwen van het volk te herwinnen, ze zich moeten los worstelen van de controle van de centrale banken over hun regeringen. Politici zoals Trump en Salvini begrijpen dat hun centrale banken de vijanden van het volk zijn. Dit zal hun populistische binnenlandse hervormingsagenda ondersteunen.’
Iedereen die internationale superstructuur bedreigt wordt uit de weg geruimd
‘Dus doen de centrale banken wat ze altijd hebben gedaan: de banken beschermen, en dat betekent inflatie, bailouts en de rest. Tegelijkertijd gaat de machtselite –ik noem ze de Troep van Davos- op volle kracht door om hun reis naar de Dark Side te voltooien, en hun transnationale (EU/VN/IMF/Wereldbank e.a.) superstructuur van verdragen en corporate hegemonie over informatie te creëren, wat ze ironisch The Open Society noemen. Dat betekent dat ze al hun macht zullen blijven gebruiken om iedereen die hen in de weg staat te marginaliseren, het zwijgen op te leggen of zelfs te vermoorden, zoals Jeffrey Epstein.’
Zodra het grote piramidespel van het Westerse financiële systeem zijn terminale fase ingaat, zijn de mogelijkheden om nog meer nepgeld ‘in de virtuele matrassen die bekend staan als banken’ te stoppen echter uitgeput. Dat zal het moment zijn dat het vertrouwen in het hele systeem instort. ‘Daar zien we dagelijks de signalen van. De markten tonen dat steeds opnieuw aan.’
Epstein vermoord omdat hij teveel wist over teveel machtige mensen
Iedere existentiële bedreiging voor de huidige orde moet daarom worden verpletterd. De Westerse elite kan niet anders meer, het is een automatische reflex geworden. ‘Maar de moord op Epstein zet dit gedrag fel in de schijnwerpers. Het was een keuze tussen twee kwaden: of ze vermoorden Epstein, of hij maakt een deal en komt voor de rechter, en honderden zeer machtige mensen worden blootgesteld, samen met de programma’s die de bron zijn van zoveel slecht beleid waar we dagelijks mee moeten leven.’
‘Deze operaties zijn het levensbloed van de machtsstructuur… Mensen worden gekozen en krijgen zo een machtspositie die niet makkelijk kan worden gecontroleerd’ (en in de EUSSR is het zelfs zo erg dat deze mensen niet eens worden gekozen, maar simpelweg aangesteld, en zo aan geen enkele vorm van democratische controle kunnen worden onderworpen).
De centrale banken hebben eveneens enkel nog de keus uit twee kwaden: deflatie of inflatie. Omdat het eerste erger is, wordt automatisch het tweede pad gevolgd. ‘Inflatie verlengt hun controle met nog een dag, nog een week.’ Luongo vergelijkt dit met een man die van een gebouw afvalt en ondertussen alles probeert vast te grijpen om zijn leven te verlengen en het moment waarop hij te pletter valt uit te stellen.
‘Deze strijd win je niet, die overleef je’
‘Wanhopige mensen doen wanhopige en domme dingen. Deze strijd win je niet, maar overleef je. Net als Godzilla die een hele stad verwoest. Als Epsteins moord iets aantoont, is dat er een oorlog gaande is over de controle over wat er nog over is over de uiteenvallende machtsstructuur. En omdat inflatie nog de enige optie is, zal die optie het kleine beetje vertrouwen dat er nog in de instituten die de sociale orde moeten handhaven is, ondermijnen.’
De analist geeft beleggers en investeerders een aantal adviezen om de komende storm –beter gezegd: orkaan- te overleven, maar een aantal daarvan zijn voor de gewone man en vrouw niet van toepassing (zoals zorgen voor meerdere inkomensstromen en het aanschaffen van goud en cryptovaluta). Wat wel van toepassing is: zorg dat je zo min mogelijk schulden hebt, het liefste helemaal geen. Want ‘deflatie en inflatie zijn twee kanten van dezelfde munt, of dezelfde kant van twee munten. Ze zijn beide even destructief.’ (1)
‘EU begraaft economie onder gestoorde idee van gefederaliseerd Europa’
Ook de onafhankelijke topeconoom Martin Armstrong waarschuwt wekelijks voor een ‘levenseinde crisis’, die binnen enkele jaren zal uitbreken en niet alleen zal bestaan uit een financiële en economische, maar ook maatschappelijke instorting. ‘De wereld is gek geworden,’ schreef hij deze week vanuit Europa, waar hij met ontzetting ziet hoe de EU ‘de Europese economie begraaft onder het gestoorde idee van een gefederaliseerd Europa’ waarin het de lidstaten onmogelijk wordt gemaakt om het ook maar ergens over eens te worden (2).
Negatieve rente vaagt pensioenen weg en zal mensen bankroet maken
Zelfs het IMF adviseert nu de rente ‘nog dieper negatief’ te laten gaan. ‘Het is echt heel verbijsterend hoe deze mensen met geen enkele ervaring in de echte wereld proberen om de Marxistische-Keynesiaanse theorie overeind te houden, terwijl meer dan 10 jaar negatieve rente heeft gefaald.’ Hij vergelijkt dit zelfs met het aderlaten in vroeger tijden. ‘Toen dachten ze dat er gif in je bloed zat, en het medicijn was om je te laten leegbloeden. Als je dan stierf namen ze aan dat ze je niet snel genoeg hadden adergelaten.’
‘Deze idioten begrijpen maar niet dat negatieve rente de pensioenen (en spaargeld, en uiteindelijk ook koopkracht) hebben weggevaagd… Nog dieper negatief zal mensen niet dwingen nog meer uit te geven, maar hen enkel bankroet maken.’ (4)
Ondertussen hebben de banken en hun economen in ons eigen land ook onze bevolking wijs weten te maken dat het prima is om met extreem lage rente meer uitgaven te stimuleren, en de mede hierdoor ontstane krankzinnige huizenprijzen goed zijn voor de economie.
Evenzo willen mensen maar niet inzien dat het feit dat de gemiddelde huizenprijs in Amsterdam omgerekend één miljoen gulden nadert niet betekent dat de waarde van het vastgoed zo hoog is geworden, maar de waarde van de munt (de euro) zo laag, sinds de invoering nog geen 20 jaar geleden. Mensen die in de huidige waanzinmarkt een hypotheek afsluiten denken iets te kopen wat altijd in waarde zal stijgen, maar alles wat ze werkelijk doen is het ‘aanschaffen’ van nog meer schuld, die een loden steen om de nek zal blijken zodra de instorting van het systeem een feit is.


Xander

Vrouwe Justitia in Verval dankzij Open Boeddisme die een verwerpelijke stijl heeft




Hetgeen wordt uitgedragen door de politiek en media:

Een rechter wordt in Nederland voor het leven benoemd, dit met het oogmerk de onafhankelijkheid van de rechter te versterken, omdat hij dan niet hoeft te vrezen zijn baan te verliezen. Volgens de wetgever wordt die onafhankelijkheid, de objectiviteit en de onpartijdigheid van de rechter bevorderd door de mogelijkheid een rechter te wraken, hetgeen bijvoorbeeld zou kunnen gebeuren, wanneer er een redelijk vermoeden bestaat dat er sprake is van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

Rechters zijn ingevolge wetsartikel 26 Rv. wettelijk verplicht om een oordeel uit te spreken over een concreet geschil, dat aan hen wordt voorgelegd, anders maken zij zich schuldig aan rechtsweigering. Zij worden in staat geacht om aan de hand van de door partijen gepresenteerde gegevens een gewogen eindoordeel te geven en partijen worden in staat geacht om die feiten ter zitting voldoende naar voren te brengen. Inzake zijn of haar oordeel dient een rechter vanzelfsprekend op zoek te gaan naar relevante bewijsvoering en deze te analyseren.

Van belang daarbij is, dat bijvoorbeeld consumenten, werknemers en huurders als sociaaleconomisch zwakkere partij, in grote mate beschermd worden door de dwingende regels van het consumenten-, arbeids- en huurrecht, waarvan hun tegenpartij niet kan afwijken. De kans dat de sterker geachte ondernemer, werkgever, professionele dienstverlener of verhuurder met behulp van gespecialiseerde advocaten die dwingendrechtelijke bescherming terzijde zou kunnen schuiven, is niet groot, zodat de situatie meer toegespitst kan blijven op alleen het vaststellen van de feitelijke omstandigheden. Welke rechtsgevolgen de wet aan die feiten vastknoopt, wordt toch steeds hoofdzakelijk door de dwingende wetsregel bepaald.
Geschillen kunnen vaak heel verschillend worden beslist: de rechter moet feiten vaststellen en waarderen en moet de toepasselijke regels uitleggen. Elke keuze die hij of zij maakt, heeft invloed op de mogelijke beslissing.

Ontwikkelingen en gevolgen

Behalve een andere notie van 'onafhankelijkheid' is er geleidelijk aan een tweede ontwikkeling gaande die rechters meer macht geeft. Vroeger hield de rechter zich strikt aan de wetsteksten en was dus niets meer dan 'wetstoepasser'. Tegenwoordig is dat anders. Uit onderzoek van deskundigen blijkt, dat er een verschuiving is opgetreden, waarbij rechters de wet mogen interpreteren en in sommige gevallen zelfs aanvullen. Door beide ontwikkelingen is het fundament onder de rechtsstatelijke positie van de rechter weggevallen, dit met een groter risico op juridische misslagen, wetsschendingen en andere fouten. Een logisch gevolg zou zijn dat de `nieuwe rechter' aansprakelijk gesteld kan worden voor die eventuele missers. En juist die aansprakelijkheid is in Nederland in de laatste jaren verdwenen.

De beroepsmatige aansprakelijkheid van rechters verdween samen met de rechtsweigering procedure in 2002. Vijf jaar eerder al werd de theoretische mogelijkheid om de rechter aan te klagen op basis van een onrechtmatige daad afgeschaft, waardoor er eigenlijk een heel bevreemdende situatie is ontstaan. Advocaten, notarissen, artsen, ambtenaren; allemaal kunnen ze aansprakelijk worden gesteld voor de misstappen die ze begaan. Alleen rechters niet, voor hen is het “vrijheid blijheid”, waarbij de blijheid van foutieve vonnissen natuurlijk niet op de getroffene van toepassing is. De belangrijkste redenen voor de politiek om de twee aansprakelijkheidsmogelijkheden af te schaffen waren: 1) het in het geding zijn van de onafhankelijkheid en 2) het aansprakelijk stellen voor onrechtmatige rechtspraak zou schade toebrengen aan het vertrouwen in de rechterlijke macht.

In verband met recente ontwikkelingen is de veel gehoorde conclusie echter, dat het onder bepaalde omstandigheden toch wenselijk is de persoonlijke aansprakelijkheid van rechters voor foutieve rechtspraak wederom in te voeren, waarbij als criterium zou kunnen gelden: of een andere gemiddelde rechter in dezelfde omstandigheden tot dezelfde uitspraak zou zijn gekomen. Met andere woorden: was de gewezen uitspraak te voorzien.

Aansprakelijkheid Staat der Nederlanden

Reeds sinds 1971 geldt volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad (HR 3 december 1971, NJ 1972, 137) het uitgangspunt, dat het niet mogelijk is om de Nederlandse Staat op grond van artikel 6:162 BW aansprakelijk te stellen voor schade als gevolg van rechterlijke beslissingen, waarbij wel wordt aangegeven, dat een uitzondering op dit uitgangspunt moet worden gemaakt als bij de voorbereiding van de rechterlijke beslissingen zulke fundamentele rechtsbeginselen zijn veronachtzaamd, dat er van een eerlijke en onpartijdige behandeling geen sprake is geweest.
Let wel ! Met het veronachtzamen van fundamentele rechtsbeginselen wordt in deze echter bedoeld: schending(en) van een procedurele norm, waaronder niet vallen juridische misslagen en andere fouten.

Wanneer een rechter een misstap begaat bij de uitspraak in een rechtszaak heb je als burger, bedrijf of instantie momenteel dus geen poot om op te staan en is de simpele redenering, dat je pech hebt gehad. Het wordt thans de hoogste tijd, dat rechters weer persoonlijk aansprakelijk worden gesteld voor foutieve rechtspraak en in elk geval de Staat der Nederlanden aansprakelijk kan worden gesteld voor schade die een burger, bedrijf of instantie leidt niet alleen vanwege schendingen van procedurele normen maar ook als gevolg van manifeste schendingen van EU-recht door magistraten in een rechterlijke beslissing.

Het behoeft geen betoog, dat het ten onrechte verliezen van een procedure een schokkende, frustrerende en zeer pijnlijke ervaring is met soms enorme financiële gevolgen, met name wanneer het in de betreffende rechtszaak ging om een alles of niets vraag inzake een door een eiser(es) opgevoerde grote vordering.

Abominabele (dikwijls opzettelijke) foutieve rechtspraak

Op deze website wordt onomstotelijk bewezen hoe slecht het in Nederland gesteld is met de civiele rechtspraak, waarbij het vanzelfsprekend slechts gaat om het topje van de ijsberg. Tevens blijkt dat er ook geen enkel middel bestaat om rechters tot de orde te roepen, laat staan dat zij bloot staan aan sancties. Uit de daar getoonde procedures blijkt bovendien, dat er inzake de door rechters begane blunders, juridische misslagen en wanprestaties zelfs meerdere malen sprake is van opzettelijk knoeiwerk in de door hen gewezen vonnissen en arresten, dit met enorme mentale en financiële gevolgen voor de getroffen burgers. Een ernstig neveneffect is, dat die burgers ook in andere (gelieerde) rechtszaken daarvan de nadelen kunnen ondervinden en zij ook bij tijd en wijle door medeburgers als “losers” worden ervaren.
Deze kwaadwillende rechters menen kennelijk dat, omdat hun integriteit en professionaliteit nooit ter discussie staat, zelfs vanwege het rechtssysteem niet ter discussie mag staan, zij in de uitoefening van hun beroep de maatstaf “wat aanrommelen” kunnen hanteren, waarbij zij bovendien niet schuwen vriendjespolitiek en partijdigheid tot norm te verheffen.
Wraking is een dode letter, die alleen maar leidt tot chagrijn van de betrokken rechter en zijn beoordelaars, dit wederom met voorspelbaar noodlottige gevolgen voor de wraker.

Volledigheidshalve zullen alle blunderende magistraten op de website met naam worden genoemd, met opsomming van alle nevenfuncties (voor zover bekend). Reeds vanwege die vele bijbanen kan de vraag worden gesteld of het voor sommige rechters überhaupt wel mogelijk is om de aan hen voorgelegde casussen grondig te onderzoeken en een eerlijke en deskundige uitspraak te doen.

Gonnie Akkermans



In het Nederlandse strafrechtsysteem ben je pas schuldig als een verdenking van het plegen van een strafbaar feit ook bewezen is. De openbare aanklager klaagt aan, de rechter vormt zich een oordeel en doet uitspraak. De verdachte hoeft in ons rechtssysteem zijn onschuld niet aan te tonen. Persoonlijke gevoelens spelen geen rol, of je iemand een waardeloos figuur vindt of een heilige. Niet voor niets is Vrouwe Justitia geblinddoekt.Als je de epistels in Open Boeddhisme over ‘Lama Kelsang Chöpel’ (Gerhard Mattioli) , leest, zou je dat beginsel bijkans vergeten. Snoeihard wordt deze al of niet zelf benoemde lama uit Middelburg door de ‘redactie’ van Open Boeddhisme aan het kruis genageld, zonder dat zijn schuld is bewezen.
Op de site van het ‘journalistieke, onafhankelijke en opiniërende’ webmagazine, worden voor de lezer anonieme en door de ‘redactie’ beschermde bronnen opgevoerd,  die Mattioli van onder meer ‘drogering, incest en seksueel misbruik van meerdere vrouwelijke leerlingen’ beschuldigen. Bij een van zijn vrouwelijke volgelingen zou Mattioli een kind hebben verwekt. ‘Een DNA-test bewijst dat Mattioli de vader is’, stelt OB. De slachtoffers worden niet sprekend opgevoerd, hun identiteit blijft onbekend, want wordt afgeschermd door de mannen van OB. Terecht ook, als er inderdaad gebeurd is wat wordt beweerd. Maar citeer ze dan anoniem of onder een andere naam.
De affaire wordt volgens OB in de doofpot gestopt. Door onder meer de Boeddhistische Unie Nederland (BUN) en de Boeddhistische Omroep Stichting (BOS), die, ik vat het maar kort samen, wel op de hoogte waren van de verdenkingen, maar er niet, of onvoldoende voor waarschuwden of niet optraden. BUN en BOS zijn een stokpaardje van de ‘redactie’ van OB’. Als het paard van Sinterklaas een verrekt been heeft, is dat de schuld van deze instanties, waarvan het bestaansrecht door OB steeds ter discussie wordt gesteld. Ze hebben de route van tevoren niet vrij gemaakt, zodat de Schimmel kon struikelen. Je zou je kunnen afvragen of het de taak is van deze organisaties om te vegen. Ja, zal OB zeggen, ik meld het maar vast.
Okay, ik volg de stijl van Open Boeddhisme.
  • Er is een kwestie
  • Er is een dader
  • Er zijn slachtoffers
  • Er is een doofpot
Dan reageert Gerhard Mattioli in mei op een boeddhistische startpagina op de tegen hem ingebrachte beschuldigingen op de site van Open Boeddhisme. De al of niet zelfbenoemde lama noemt de beschuldigingen ‘leugenverhalen’ en met ‘het gebruik van mijn boeddhistisch verleden (…) het elimineren van BOS en BUN’. De reputatie van Gerhard wordt volgens hem beschadigd. Hij ontkent het seksueel misbruik van leerlingen, het complot tegen hem is geënsceneerd door jaloerse partners van vier vrouwen ‘die onder dreiging van geweld  door hun partner valse aangiften bij de zedenrecherche Middelburg hebben gedaan(…) en die klacht onmiddellijk weer hebben ingetrokken’. Mattioli maakt ook nog melding van smaad door twee mannen op internet, en de controverse tussen de Nieuwe Kadampa Traditie (waar Mattioli ooit bij aangesloten was) en de Dalai Lama. Hij erkent het vaderschap van een zoontje, maar ‘was op het moment van de conceptie geen boeddhist meer’ en ‘leefde met deze vrouw later een jaar samen’. Mattioli schrijft dat hij blij zal zijn als Justitie zou worden ingeschakeld.
Nou, dat gebeurt ook door de ‘redactie’ van Open Boeddhisme. Op een dag voeren de twee zelfbenoemde redacteuren in Middelburg een gesprek met een zedenrechercheur . De mannen weten wel dat dat merkwaardig gedrag is voor journalisten, om namens slachtoffers politiemensen bij te praten. Ze verklaren dat door op hun site te schrijven:  ‘De zedenpolitie heeft een melding ontvangen over de bevindingen over de zelfbenoemde lama (…) Chöpel (Gerhard Mattioli) en het boeddhistisch Mahayana-Centrum in Middelburg’. Tja, en van wie kwam nou die melding? Van de twee ‘redactieleden’ van OB. Ze voerden dat gesprek op ‘persoonlijke titel’ en deden dat omdat de beschuldigingen ‘zo ernstig’ zijn, hen de expertise ( nota bene, een van de ‘redacteuren is jurist) ontbrak om de zaak goed te kunnen beoordelen en de bescherming van bronnen het op een andere wijze onmogelijk maakten om de zaak goed uit de doeken te doen.  Justitie moet vanwege de ernst van de kwestie ingrijpen, zeggen de ‘redactieleden’ van OB. Het weblog als de hoeder van ons recht.
Ze leggen hun lezers uit. ‘Hier prevaleert het publieke belang boven het journalistieke en gaat de burgerplicht boven de journalistieke attitude waarvoor het OB staat’. Je krijgt er tranen van in de ogen. Ik zie de beide mannen zitten, in dat politiebureau. Met rode oortjes, want ze zijn er ook persoonlijk bij gebaat dat politie en Justitie optreden in deze kwestie. Om hun uitgebrachte verdenkingen weer wat vlees op het bot te geven. De slager die zijn eigen vlees keurt, de journalist die zijn eigen story kleur geeft.
De gegevens volgens methode OB:
  • Mattioli verweert zich, maar maakt geen gebruik op het recht van wederhoor in OB
  • Hij erkent het vaderschap
  • De slachtoffers, de vrouwen om wie het gaat, doen zelf geen aangifte, hebben dat mogelijk eerder  wel gedaan maar Mattioli stelt dat ze die weer ingetrokken hebben
  • Het OB neemt die taak op zich
  • Desondanks gaat het OM niet tot vervolging van Mattioli over, omdat er geen aangiftes zijn.
Tjonge, dat laatste punt moet in de redactiezaal van het Open Boeddhisme toch wel tot commotie hebben geleid. Weg gewenst fundament om die waardeloze zelfbenoemde lama feitelijk als verkrachter neer te zetten en aan te kunnen pakken. Hebben ze daar nou die lange reis naar Middelburg voor gemaakt. De politie is toch niet meer wat het geweest is. Gelukkig heeft het OM, volgens de site van OB, toegezegd hun verklaring mee te nemen als het wel tot een vervolging komt. Ook de weerman van de NOS zou worden uitgenodigd als zijn weerrapport bij zou dragen aan de oplossing van een misdrijf, zo weet ik uit ervaring. Maar wat hebben de mannen van OB nu aan eigen waarneming toe te voegen aan een onderzoek? Het zijn hear say verhalen, hoe ernstig ook. Dus ze hadden zich de rit naar Zeeland kunnen besparen. Maar ze konden niet anders, als brave burgers, toch.
Van Middelburg thuisgekomen trekken beide ‘redacteuren’ hun burgerkloffie uit en het zo lang door redacteuren gekoesterde tweedjasje met lederen elleboogstukken weer aan. Zo, ze voelen zich weer journalist. In die vermeende  hoedanigheid schrijven ze nieuwe teksten, over de al of niet vermeende lama. In de trend van ‘Chöpel duikt weer op’ en ‘Lama Mattioli nog steeds actief’. Ook vermelden ze schokkende IP-adressen van computers waarmee Mattioli of anderen verweer voeren in deze kwestie. Ze trekken zijn gangen na, van een man die zelfs niet in staat van beschuldiging is gesteld of officieel verdacht wordt. Om in het journalistieke jargon te blijven: de inktvlek wordt steeds groter, het paard van Sinterklaas slaat op hol. Waarom, dat weet niemand meer.
De gegevens volgens methode OB:
  • Mattioli is volgens het OM geen verdachte
  • Toch wordt hij als zodanig neergezet ‘Chöpel duikt weer op’
  • Met hetzelfde gemak zou ik heel suggestief kunnen schrijven: ‘OB duikt op in Middelburg’
  • Het BD stelt niet dat er niets aan de hand is, maar dat bewijs tot nu toe niet geleverd is. Verwar niet de B met O
  • Niets is zo moeilijk te bewijzen als zedenzaken
  • Ik wil de al of niet vermeende slachtoffers niet kwetsen. Maar bied ze metta aan.
Universiteit wordt tegenwoordig unief genoemd, bibliotheek werd bieb, informatie info. En twee burgermannen, die er een gewoonte van maken om hun bevindingen op een site te zetten- op basis van openbare bronnen, want er is vrijwel geen hond meer die met hen wil praten vanwege de kwalijke geur die ze verspreiden, , noemen zich journalisten. Echte journalisten zijn gebonden aan ethische normen en waarden, kennen een verschonings-en zwijgrecht en zijn onderworpen aan het eigen tuchtrecht. Hebben met hun poten in de modder gestaan. Toetsen hun bronnen op geloofwaardigheid.  Die zaken kom je bij de mannen van het OB niet tegen. Hun bevindingen presenteren ze in de vorm van een zakelijk requisitoir, zonder tot een eis te komen. Het zijn nep-openbare aanklagers, de nep Jansen en Jansen van onze samenleving, de ‘Kuifjes in de troebele en stinkende  poel’ die nooit mag opdrogen anders kunnen ze hun agressie niet meer kwijt. Die zo graag zouden willen dat betrokkenen met hen over kwesties zouden praten, maar het nu moeten doen met zaken die ze op een andere wijze bij elkaar sprokkelen. Zo hobbelen ze altijd achter de feiten aan. En moeten hoofdpijn hebben van de deuren die zich met een knal voor hen sluiten.
De gegevens volgens de methode OB:
  • Voor Mattioli mag je nadrukkelijk ook andere namen invullen. Misschien die van jezelf, het maakt het OB niks uit. Ik voerde hem op als voorbeeld om de werkwijze van OB te illustreren.
Zoals BUN, BOS, BZI, BD. In de loop der tijd zijn deze organisaties tegen het licht gehouden en door OB schuldig of nalatig bevonden. Zonder dat de ‘verdachten’ zelf zijn gehoord. ‘Gaat het licht bij de BUN uit’ en ‘BOS vergroot de verwarring’. Gemeten met de maatlat van het OB. Door hun telefoontjes voelen mensen zich onder druk gezet. Laatst nog publiceerde het OB een verhaal over de Vrienden van de BOS. Een volgens hen bedenkelijke organisatie. Ik weet het niet zeker, maar ik vermoed dat de vrienden van het OB op één hand zijn te tellen. Hoe verzuurd moet je zijn om dit te willen? Wat ging er mis in de jeugd van deze mensen?  Hoort u de Schimmel al weer hinniken. Je zou de ‘journalistieke’ activiteiten van OB met een glimlach af kunnen doen. Die ‘redacteuren’ zijn toch maar mooi van de straat af. Ware het niet dat hun aantijgingen op een kwaadaardige en vernietigende manier mensen en organisaties beschadigen. Er zijn zelfs officiële onderzoeken ingesteld op basis van door OB geuite verdachtmakingen.  Uiteraard heeft dat niets opgeleverd. Nog nooit heeft hun gerijmel, voor zo ver ik weet, geleid tot aanhouding van een verdachte, het verbeteren van de kwaliteit van een organisatie of een lichte glimlach. Hun epistels zijn overgoten met zoutzuur.
Hun digitale schandpaal is een schijnconstructie met een semi-journalistieke façade ter afleiding van de werkelijk aard van het blog. Opgetuigd om betrokkenheid te veinzen vanuit  een virtuele, digitale betrokkenheid, zonder werkelijke betrokkenheid en zonder enige verantwoordelijkheid ‘in real life’ te nemen of af te willen leggen. Het is het product van een buitenstaander die overduidelijk niet tot een groep behoort,  maar er toch betekenis aan wil ontlenen. Zonder zich gelegen te laten liggen aan de waarden die deze groep nastreeft , of zelfs aan omgangsvormen zoals die algemeen maatschappelijk gelden (proportionaliteitsbeginsel).
Anderen zien ook wel dat zaken niet goed lopen of niet ideaal zijn. De nalatigheden in de door OB geconstrueerde statische foto, zijn door anderen vaak al lang gespot. Zoals door het huidig BUN-bestuur, waarvan de indruk bestaat dat die werkelijk verbinding aangaat met gesignaleerde verbeterpunten, verantwoordelijkheid nemen en aanpakken. Dat kost tijd. Bij het OB hangt een vergeelde foto aan de muur, een beeld uit het verleden.
Wat OB doet is valse urgentie op verbeterpunten te leggen, ze te framen als statisch, (onveranderlijk) en onontdekt, en  door niet werkelijk verbinding en dialoog aan te gaan neemt OB een rol van onthuller aan, daar waar zaken al lang bekend zijn en worden aangepakt. Alleen niet altijd in een gewenst tempo en niet altijd  met het gewenste resultaat. That’s life. Welkom in samsara.
Het leven is geen foto, maar een voortdurende stroom van zaken waar nauwelijks een vinger op te leggen is en waar het resultaat, dat ook maar voorlopig is, telt. Het wordt met liefde en compassie, vrij van haat en hebzucht, vorm gegeven. Door goedwillende mensen die het beste wat ze willen en kunnen geven beschikbaar stellen. Aan en voor anderen.
De gegevens volgens de methode OB:
  • Er is internetterreur.
  • Enkele rechtbanken hebben al gevonnist wegens smaad.
Het zijn personen/bedrijven die door uitingen op internet vermeende misstanden aan de kaak willen stellen en anderen hiermee onder druk willen zetten. Het is, buiten enkele uitzonderingen, niet toegestaan aan eigenrichting te doen en het aan de kaak stellen van misstanden dient proportioneel te zijn. Hierbij maakt de rechter een belangenafweging tussen de vrijheid van meningsuiting en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. De uitingen dienen tevens een sterke feitelijk onderbouwing te hebben.
Binnenkort leest u op de site van OB:
  • Joop Hoek ging met criminelen om, zelfs moordenaars. Dat klopt, ik was misdaadverslaggever.
  • Joop Hoek heeft Mattioli enkele malen in persoon ontmoet. Dat klopt, in een gompa en in Noord-Engeland.
  • Joop Hoek weet niet of Mattioli wel of niet de feiten heeft begaan. Dat klopt, zolang hij nog niet veroordeeld is.
  • Joop Hoek beschadigt integriteit van vermeende slachtoffers Mattioli. Ik ga uit van iemands goede bedoelingen en goeder trouw.
  • Joop Hoek duikt op in Beekbergen. Ja, binnenkort.
  • Joop Hoek duikt op in Middelburg. Dat klopt niet.
  • ‘Gaat het licht uit bij het BD’. Dat is niet de bedoeling, wij gebruiken al spaarlampen.
  • Het wordt over een maand herfst. Gelukkig wel.

Moge iedereen gelukkig zijn, niemand uitgezonderd.