vrijdag 23 februari 2018

Aan de Hoogedelachtbare Voorzitters Staatsraden van de Raad van State. Deel 123 Derde Wereldoorlog ten uitvoer gelegd.

Islamisering: ‘Frankijk stevent af op tweestaten-oplossing of burgeroorlog’
‘Criminele moslim no-go zones breiden zich vanuit buitenwijken uit naar centra Franse steden’ - Europese politici capituleren voor politieke islam
 Botsing tussen moslim jeugdbendes en de politie eerder dit jaar in Parijs Saint-Denis, dat ook wel ‘de hoofdstad van de Franse islam’ wordt genoemd. (Afbeelding: Getty Images (2)).
Een tweestaten-oplossing voor Frankrijk en daarna voor heel West-Europa. Een parallelle islamitische staat in ieder land, waar niet langer de Westerse wetten heersen, maar die van de Sharia. Enkele jaren geleden werd dit nog tot het rijk der complottheorieën verwezen, maar inmiddels gaan er serieuze stemmen op dat dit mogelijk nog de enige oplossing is om burgeroorlogen te voorkomen. Europa gaat hoe dan ook een chaotische, gewelddadige tijd tegemoet, waarin we zullen vechten om te moeten voorkomen dat onze ooit stabiele en vreedzame samenleving -mede  dankzij de huidige politieke elite- ten prooi valt aan de islamitische haatreligie.
Christian Moliner, een Franse intellectueel, deed onlangs het nodige stof opwaaien toen hij met het voorstel kwam om binnen Frankrijk een moslimstaat op te richten waar de extreem discriminerende en onderdrukkende Sharia heerst, en niet langer de Franse wet geldt.
‘Uit angst om islamofoob te lijken, en om het bedrijvige clubje moslims tevreden te stellen, zijn de overheden bereid om de verspreiding van radicale praktijken over het land te accepteren,’ scheef Moliner. ‘In sommige gebieden heeft de Republiek de controle al verloren. De politie kan daar alleen nog maar met macht en gedurende beperkte tijd binnenkomen... Wij kunnen nooit de 30% moslims die de invoering van de Sharia eisen bekeren tot de voordelen van onze democratie en secularisme, en staan nu stille segregatie toe.’

‘Richt aparte islamitische staat binnen Frankrijk op’

Zijn oplossing? ‘Een dubbel wetssysteem in Frankrijk. Eén territorium, één regering, maar twee volken: de Fransen met hun gebruikelijke wetten, en de moslims met hun Koran... De laatsten zullen het recht hebben te stemmen, maar zich in het dagelijkse leven aan de Sharia houden, zoals de erf- en huwelijkswetten (waarmee polygamie wordt gelegaliseerd). Voor conflicten tussen moslims hoeven ze niet langer naar de Franse rechter. Conflicten tussen christenen en moslims blijven wel de verantwoordelijkheid voor de gewone rechtbanken.’
Moliners voorstel komt neer op een totale overgave aan de politieke islam, iets waar overigens bijna alle gevestigde orde partijen in Europa, en zeker ook in Nederland, op afstevenen, en dat terwijl moslims nog maar 5% tot 10% van de bevolking uitmaken. Feitelijk zal hiermee de reeds bestaande status quo worden geformaliseerd. De Franse en ook Nederlandse politiek zal met het onbeperkt blijven toelaten van de echte islam uiteindelijk de autochtone bevolking en ook gematigde, hervormingsgezinde moslims volledig in de steek laten.

Moslim no-go zones rukken op naar centra grote steden

In Frankrijk zijn reeds vele honderden wijken en voorsteden totaal geïslamiseerd. De Sharia heerst er, vrouwen zijn er onderworpen aan mannen, en de misdaad tiert er welig. Inmiddels beginnen deze no-go zones zich uit te breiden naar de centra van grote steden zoals Parijs, Bordeaux, Toulouse, Marseille, Grenoble en Avignon. Hele districten zijn ‘geprivatiseerd’ en worden gecontroleerd door een mix van drugshandelaars, radicale salafisten en islamitische jeugdbendes. Vrouwen, zowel moslims als niet-moslims, zijn overal de grootste slachtoffers, en worden voortdurend geïntimideerd, aangerand of verkracht.
Vorig jaar werd er een Franse Tv-documentaire uitgezonden die liet zien dat in steeds meer steden vrouwen van het straattoneel beginnen te verdwijnen. Hier rukt de parallelle islamitische samenleving op. In Parijs Saint-Denis, ook wel ‘de hoofdstad van de Franse islam’ genoemd, wonen 1,4 miljoen mensen, waarvan 600.000 moslims. De Franse KPN besloot onlangs om er geen briefpost meer rond te brengen, omdat het gevaar voor de bezorgers te groot is geworden. Vorig jaar werden 51 postbezorgers op hun ronde aangevallen.

Groot deel Europese moslims wil invoering Sharia

Peilingen in Frankrijk en Europa laten zien dat de ‘extreme’ islam niet door een kleine minderheid, maar door een zeer groot aantal moslims wordt aangehangen. 29% van de Franse moslims vindt de Sharia belangrijker dan de Franse wetten, en 67% wil dat hun kinderen Arabisch leren. 56% vindt dat de Arabische taal verplicht moet worden gesteld op de Franse scholen.
In Groot Brittannië vindt 43% van de moslims dat de islamitische wetten de Britse moeten vervangen. Slechts 22% is daar op tegen. 39% staat achter de moslimregel dat ‘vrouwen altijd hun mannen moeten gehoorzamen’. 31% vindt dat moslims meerdere vrouwen mogen hebben, en 52% wil dat homoseksualiteit illegaal wordt verklaard.
Uit een onderzoek onder Marokkaanse en Turkse moslims in Duitsland, Frankrijk, Nederland, België, Oostenrijk en Zweden bleek dat een gemiddelde van maar liefst 60% wil dat de moslims in Europa terugkeren naar de wortels van de (radicale) islam. 65% vindt de Sharia belangrijker dan onze wetten.
Er bestaat daarom al lang een tweedeling in Europa, een parallelle samenleving, waarin de volgelingen van één specifieke religie volgens geheel andere, en vaak totaal tegengestelde wetten, normen en waarden als de onze leven. Desondanks wordt deze buitengewoon zorgwekkende realiteit door de meeste politici gebagatelliseerd of ontkend. Zij gaan door alsof er niets aan de hand is en beweren zelfs dat islamitische no-go zones en ‘islamisering’ niet bestaan.

‘Als je een Jood tegenkomt, vermoord hem’

De Franse president Emanuel Macron maakte het wel erg bont door niet de moslims, maar de Fransen zelf de schuld te geven van deze segregatie. Alsof het de Fransen zijn die de discriminerende, racistische onderdrukkende Sharia wet aan de rest van de bevolking willen opleggen; alsof het de Fransen zijn die alle vrouwen in de moslimwijken -die door een overlevende vrouw als ‘de hel’ werd omschreven-  tot aangeschoten wild hebben verklaard; alsof het de Fransen waren die recent pamfletten verspreidden met daarop de tekst ‘Als je een Jood tegenkomt, vermoord hem!’
De moeder van Mohammed Merah, de man die bij een school een klein Joods meisje vermoordde door haar door het hoofd te schieten terwijl hij ‘Allahu Akbar’ schreeuwde, kon ongestraft roepen dat ‘de profeet het vermoorden van Joodse kinderen toestaat’.

Politici negeren nog altijd grootste gevaar voor onze toekomst

Frankrijk, Nederland en de rest van West Europa stevenen soms onbewust, maar meestal willens en wetens af op de door Moliner geschetste ‘tweestaten-oplossing’ – of een burgeroorlog, of we dat nu willen of niet. Het feit dat ‘onze’ politici in Den Haag het grootste gevaar dat onze samenleving en onze toekomst bedreigt, de verspreiding van de islam, nog steeds lacherig wegwuiven of afdoen als ‘islamofobie’ of zelfs ‘haatzaaien’, lijkt erop te wijzen dat zij deze duistere toekomst voor de autochtone Europeanen eigenlijk wel best vinden.

   

Man vernielt ruiten van koosjer restaurant Amstelveenseweg


De ruiten van restaurant HaCarmel zijn gesneuveld na het incidentDe ruiten van restaurant HaCarmel zijn gesneuveld na het incident © -
De ruiten van restaurant Hacarmel aan de Amstelveenseweg zijn donderdagochtend ingeslagen. De politie heeft een verdachte aangehouden.
Op videobeelden van AT5 is te zien hoe een man met een Palestijnse shawl in gesprek is met omstanders en twee agenten. Hij is gewapend met een stuk hout.

Nadat de omstanders hem niet hebben kunnen overtuigen, slaat hij met zijn knuppel de ruiten van restaurant Hacarmel in. De politieagenten grijpen op dit moment in, en sproeien met pepperspray. De man wordt tegen de grond gewerkt en uiteindelijk afgevoerd.

"Onze collega's waren op dat moment met zijn tweeën. Omdat hij gewapend was, moesten we wachten op versterking. We zijn direct in actie gekomen na de vernieling," zegt een woordvoerder van de politie.

Hacarmel is een van de weinige koosjere restaurants in de stad, met herkenbare Hebreeuwse belettering op de ramen. Mede-eigenaar Daniel Baron vermoedt dan ook dat het om een gerichte actie gaat. "Het was een uurtje voor openingstijd. Dit hebben we nog nooit meegemaakt."

Jeruzalem
Baron denkt dat de vernieling is aangericht vanwege de Amerikaanse erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël, door president Trump. Dit heeft tot woedende reacties geleid in de Arabische gemeenschap.

Een getuige heeft tegen AT5 gezegd dat de man tijdens zijn actie 'Palestina' en 'Allahu akbar' geroepen zou hebben.

Baron is van plan om de beglazing te laten vervangen door beschermend dubbel glas. "Als daar iemand iets tegenaan gooit, ontstaat er hoogstens een barst."

Israëlische vlag
De herkenbaarheid van de eetgelegenheid zorgt ervoor dat er wel eens op de ruiten wordt gespuugd, vertelt Baron.

De restaurateur is geschrokken, maar is niet van plan om de herkenbaarheid van het restaurant te veranderen. "Een Grieks restaurant hangt een Griekse vlag op, wij serveren de Israëlische keuken en hangen dus een Israëlische vlag op."

De gemeenteraad heeft eerder een subsidieregeling in het leven geroepen voor joodse ondernemers, waardoor zij gemeentelijke financiering kunnen krijgen voor beschermende maatregelen.

VVD-raadslid Marianne Poot heeft aangekondigd de kwestie donderdagmiddag te willen bespreken in de gemeenteraad.

Lees ook: 'Inslaan ruit koosjer restaurant was daad van terreur'

'Europa kan geen rol spelen in Israëlisch-Palestijns conflict'

'Europa kan geen rol spelen in Israëlisch-Palestijns conflict'

Stavros KelepourisRedacteur Knack.be
07/12/17 om 11:57 - Bijgewerkt om 12:15 



Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders wil dat Europa de dialoog opstart nu Donald Trump nadrukkelijk aan de zijde van Israël gaat staan. Maar Stephan Keukeleire, expert internationale politiek aan de KU Leuven, vreest dat Europa te weinig gewicht in de schaal kan werpen.
'Europa kan geen rol spelen in Israëlisch-Palestijns conflict'
Palestijnen bekladden een muurschildering van Donald Trump in Bethlehem © Reuters
De Amerikaanse president Donald Trump heeft met één aankondiging het Israelisch-Palestijnse conflict flink opgepookt. De Verenigde Staten zullen Jeruzalem erkennen als de hoofdstad van Israël, en ook hun ambassade naar daar verhuizen. Terwijl Israël zich in een overwinningsroes waant, spreekt de radicale Palestijnse beweging Hamas van een oorlogsverklaring en roept ze op tot een nieuwe intifada in de Palestijnse gebieden.
In Europa wordt vol onbegrip gereageerd op de beslissing van Trump, die door veel Westerse landen als roekeloos en onnodig wordt gezien. Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) vindt dan ook dat Europa nu op de voorgrond moet treden en de dialoog over een tweestatenoplossing moet heropstarten. Maar dat is weinig meer dan wishful thinking, zegt Stephan Keukeleire (KU Leuven), expert buitenlands EU-beleid.
DELEN
Europa moet niet de illusie koesteren als diplomatieke actor een rol te kunnen spelen
'Ik denk niet dat Europa daar een rol kan spelen. In ieder geval zal die rol zeer beperkt zijn. Israël waardeert de EU in economische relaties en allerlei samenwerkingsvormen in onderzoek en technologische ontwikkeling, maar heeft de nooit echt als een belangrijke partner gezien in diplomatiek overleg. Israël heeft daar een veel betere partner - de VS.'
Bovendien vormen de Europese mogendheden geen verenigd front. 'Verscheidene landen, zoals Nederland en Duitsland, staan toch relatief sterk achter Israël, of durven om historische of cultureel-economische redenen geen druk te zetten op het land.' Duits bondskanselier Angela Merkel sprak zich gisteren dan wel negatief uit over de beslissing van Trump, maar het ontbreekt de EU aan echte drukkingsmiddelen, zegt Keukeleire. Daarom wordt het moeilijk om de vuist op een geloofwaardige manier te ballen.
De mogelijke impact van een Europese reactie wordt ook beperkt door de koele relatie tussen Donald Trump en de EU, zegt hij. 'Op dat vlak brengen deze ontwikkelingen weinig nieuws. Trump voert uit wat we van hem mochten verwachten, en de EU gaat daar niet mee akkoord. In die zin is dit een bevestiging van wat we al wisten.'
'Europa moet niet de illusie koesteren als diplomatieke actor een rol te kunnen spelen. Didier Reynders heeft allicht gewoon gezegd wat hij moest zeggen, maar hij heeft heel weinig mogelijkheden,' denkt Keukeleire. Al houdt hij nog een slag om de arm. 'Achter de schermen speelt zich altijd meer af dan onderzoekers en journalisten weten.'

Scientology werft onder scholieren van het Cygnus




           
  •    
De Scientologykerk heeft leerlingen van het Cygnus Gymnasium folders in de hand gedrukt. Het betrof onder andere een uitnodiging voor een gratis 'persoonlijkheidstest' en een gesprek.
DOOR:  7 DECEMBER 2017, 12:22
Op het Cygnus Gymnasium is onrust ontstaan over het uitdelen van de flyers van de omstreden kerk. Woensdag informeerde de directeur ouders van leerlingen over de kwestie.

Sinds 28 oktober heeft de Scientologykerk een nieuw onderkomen van zevenduizend vierkante meter aan de Wibautstraat, pal tegenover het gymnasium. Rector Renée Kloos neemt de zaak serieus. 'Wij voelen als school een verantwoordelijkheid om minderjarigen hiertegen te beschermen,' schrijft ze.

Robert Kruijt, lid van de Scientology Kerk, zegt dat het werven van minderjarigen per ongeluk was. "Het gebeurde in de eerste week, over het algemeen benaderen we geen minderjarigen. We werven zeker niet bewust leerlingen."
Volgens Scientology zijn de minderjarigen per ongeluk benaderd
Toch is het niet de eerste keer dat Scientology minderjarigen probeert binnen te halen.

In 2001 poogde de kerk, tegen afspraken met de politie in, minderjarigen naar haar tentoonstelling in de De Clercqstraat te trekken. Ook toen liet de kerk weten 'per ongeluk' jongeren te hebben aangesproken.

Gemeente op de hoogte
Inmiddels heeft het Cygnus Gymnasium afspraken gemaakt met Scientology. De kerk heeft toegezegd leerlingen onder de 18 jaar geen flyers meer te geven en te checken of jongeren op het Cygnus zitten.

Ook schrijft Scientology 'dat beleid is dat kinderen onder de 18 jaar geen service (zoals een test of cursus) mogen doen zonder toestemming van de ouders'.

Bij de gemeente is men op de hoogte van de wervingsactie. Wethouder Simone Kukenheim van Onderwijs laat weten dat de school het goed heeft opgepakt en dat er wordt gekeken 'hoe de school verder ondersteund kan worden'.

In 2015 greep ze in na een uitzending van het Varaprogramma Rambam over Scientology. Particuliere basisschool Onze Toekomst baseerde een deel van het curriculum op het gedachtegoed van Scientologyoprichter L. Ron Hubbard.

Zo werd onderwezen dat Hitler beïnvloed was door psychiaters. In de kerk werd een 11-jarige ingezet als een soort traumacoach.

De wethouder heeft toen het advies- en meldpunt voor huiselijk geweld en kindermishandeling ingeschakeld. Nu laat een woordvoerder weten dat handhaving waarschijnlijk niet nodig is. "De kerk belooft zich aan de afspraken te houden."

Geen signalen
Andere scholen in de buurt van de kerk - de tijdelijke locatie van het Fons Vitae Lyceum, de mavo/havo-afdeling van het Metis Montessori Lyceum en het Wibautcollege van ROC Top - zeggen geen signalen te hebben dat leerlingen door de kerk zijn benaderd.

40 jaar in Amsterdam

De Scientologybeweging is sinds 1972 actief in Nederland. In 1977 werd de Scientology Kerk Amsterdam opgericht, die lang opereerde vanuit een groot pand op de Nieuwezijds Voorburgwal, achter de Nieuwe Kerk. Daar gaf de van oorsprong Amerikaanse sekte cursussen en kwamen aanhangers van de beweging bijeen.

De club was vaak in het nieuws vanwege de agressieve wervingscampagnes en diverse rechtszaken die het voerde tegen publicisten, waaronder Parool-columnist Karin Spaink, die de leerschriften van de organisatie openbaar maakten.

In 2003 leed de Nederlandse tak grote verliezen en werd de directie vervangen door de internationale top van Scientology. In 2013 kocht Scientology het pand aan de Wibautstraat voor ruim 5 miljoen euro.  

  • Royalty (006)

    maandag 12 mei-2003
    Op 8 mei jl. streek het AD ons 's ochtends vroeg zachtjes door de haren met het zoele bericht dat prins Bernhard vanaf de dag in 2000 waarop de verkering van zijn kleindochter Margarita met Edwin de Roy van Zuijdewijn serieuze vormen begon aan te nemen niet alleen meneer Rhodius de sporen gaf. Hij stuurde namelijk ook een eigen klusjesman op pad om in totaal zo’n tien à vijftien keer Edwin af te leggen. We mogen aannemen dat er foto’s en aantekeningen werden gemaakt, want meneer Rhodius had natuurlijk voor zijn eigen onderzoek graag wat tastbaars in handen. Hoe zagen Edwin’s bezoekers eruit? De nummerplaten van hun auto’s. At Edwin macrobiotisch? Bezocht hij een louche sportschool?
    Wat zat er zoal in zijn vuilnisbak? Hoe snel en hoe vaak ging het gordijn dicht als Margarita in huis was? Met wie zaten ze in de kroeg? Bij wie gingen ze op visite? Zulke dingetjes. Blijkbaar had de wat wild ogende, maar netjes opgeleide telg van een gegoed Brabants geslacht op Bernilo het effect van het Ajax-rood op een Feijenoordstier. Over het waarom tasten we met zijn allen nog wat in het duister. Mogelijk leeft bij de prins de overtuiging dat binnen de familie De Roy van Zuijdewijn enige kennis leeft over een paar lijken die hij tot nu toe nog in de kast heeft weten te houden. Zo is een belangrijk lid van de familie ooit getrouwd geraakt met een meisje Holdert. Laten we eens speculeren. Is dat misschien een dochter van de oude H.C.M. Holdert? De eigenaar van De Telegraaf uit het inter- en tijdens het tweede wereldbellum? Als dat zo is dan kàn binnen de familie De Roy inderdaad enige kennis liggen opgeslagen over Bernilo’s Nazi-verleden. Die kan bijvoorbeeld zijn aangedragen door Gerrie van Maasdijk. Sedert 1933 Telegraaf-correspondent in Berlijn die daar uitstekende contacten opbouwde met zowel prins Bernhard als de tak van de Abwehr die later verantwoordelijk was het plan IIIF. Een plan dat voorzag in een Stadhouderschap van de prins in Nederland onder Duitse supervisie. Na de oorlog werd Van Maasdijk mede-eigenaar van De Telegraaf nadat de Holderts hun aandelen min of meer noodgedwongen in de etalage zetten. Daarnaast kreeg hij een leuk baantje aan het hof. Mogelijk om hem de bek te snoeren. In 1956 keerde hij zich echter tijdens de Greet Hofmansaffaire tegen de ondergrondse activiteiten van zijn prinselijke vriend en dat kostte hem zijn baantje op Soestdijk. En welke krant kwam uiteindelijk tijdens de opnieuw uitgebarsten schermutselingen rond miljonair Pieter Menten in de jaren zeventig als eerste met revelaties over IIIF? Juist. Goed, het zijn speculaties. Maar de veronderstelling dat Bernilo zijn offensief jegens Edwin de Roy van Zuijdewijn is begonnen omdat die iets in een shop van Albert Heijn heeft geflikt is onzin. Er moets iets ernstigs aan de hand zijn. Stay tuned.
  • Royalty (007)

    maandag 12 mei-2003
    Berichten over mannetjes die irreguliere klusjes uitvoeren in opdracht van prins Bernhard zijn niet nieuw. Zo maakten wij in de artikelenserie “Schaduwcommando van de prins” (zie De Morgenster) al melding van een officieuze groep onder leiding van Bernhard’s in 1990 overleden vriend Hans Teengs Gerritsen die zich bezighield met zaken die het daglicht lang niet altijd konden verdragen. Dit soort buiten-grondwettelijke activiteiten dateert overigens al uit de periode 1944/1945. Zo maakte de prins in die tijd bijvoorbeeld gebruik van de contacten van Guillaume Meertens. Tijdens de Duitse bezetting een Nederlandse topagent van de Sicherheitsdienst die vlijtig in touw was geweest voor slordige heren als Willy Lages en Klaus Barbie. In diens slipstream voerde nog een twijfelachtige figuur klussen uit voor de van SS-er tot verzetsleider omgekatte hoofdbewoner van Soestdijk. Dat was de naar België gevluchte Wehrmacht-inkoper Walter Schoonenberg die zich bij onze zuiderburen onledig hield met de handel in gestolen aandelenpakketten, witwassen van geurend geld en het opkopen van achterovergedrukt goud tegen afbraakprijzen. Schoonenberg trok bij sommige van zijn missies op met de gevreesde Rotterdammer Jos de Groot, alias “de Killer”, wiens naam in verband werd gebracht met een aantal na-oorlogse onverhoedse sterfgevallen en die in een latere fase van zijn leven nog langdurig gebruikmaakte van de diensten van Centrum ’45 in Oegstgeest om van zijn “oorlogs”-trauma’s af te komen. Ook de bij het verraad van zowel de communistische verzetsgroep CS 6 als dat van Arnhem betrokken Cas de Graaf stak na de oorlog zijn handen uit de mouwen ten behoeve van de prins. Iemand die de gore moed had om kwalijke dingen over de prins of de Oranjes in het algemeen naar buiten te dragen kreeg bezoek van “Henri Gaz” die met een waarschuwend woord in de meeste gevallen de neiging tot openheid in de kiem smoorde. En dan is er nog het hardnekkige gerucht over ene Jan “de slappe”, die ooit voor de PTT in ‘tGooi werkzaam zou zijn geweest. Jan zou bij tijd en wijle als chauffeur van de prins hebben gefungeerd bij geheime privé-reisjes. Een daarvan zou zich eind 1976 hebben afgespeeld en had als bestemming een hotel in het Zwitserse Uster waar op dat moment Pieter Menten ondergedoken zat. De van oorlogsmisdaden verdachte Blaricumse miljonair had kort tevoren na een tip de benen genomen om arrestatie te voorkomen. Een poging tot damage-control van de zijde van de prins? Of weet ZKH van de prins geen kwaad? Hoe dat ook zij, er zijn altijd klusjesmannen geweest in de prinselijke entourage. Van slappe chauffeurs tot koele killers. Stay tuned.
     

  • Royalty (008)

    donderdag 15 mei-2003
    De vraag waarom prins Bernhard zowel een klusjesman als koninklijke kabinetsnuffelaars en Retinger weet nog meer heeft ingezet om zoveel mogelijk vuilnis over Edwin de Roy van Zuijdewijn naar boven te takelen blijft de Nederlandse pers beroeren. Dezer dagen werd het gerucht steeds sterker dat de echtgenoot van zijn kleindochter een zoon zou zijn van de overleden advocaat mr. L. de Roy van Zuijdewijn. Die zou in de jaren zestig een respectabel aantal lijken in de Soestdijkse kast hebben gelocaliseerd toen hij als advocaat optrad voor de Letse wetenschapper graaf Alexis Argamakoff. Een bevlogen, altijd op zwart zaad zittende wetenschapper die bij toeval een uiterst belangwekkende uitvinding had gedaan: de ministor. Een miniscuul electronisch bolletje dat op afstand een warmtebron kon determineren en in de decennia daarna uiterst nuttig bleek in de punt van een raket. Normaliter had de knip van Argamakoff dus moeten uitpuilen maar op financieel gebied was hij net zo dom als iemand die in het openbaar zegt dat Videla best een goeierd was. Argamakoff was daardoor in de greep geraakt geraakt van een paar Nederlandse zakenlieden die laaien lichten tot kunst hadden verheven: J.M. Fehmers en A.D. van Buuren. Beiden innig verbonden met de bank Teixeira de Mattos.
    Toen de voor de Argamakoff in het veld zijnde mr. De Roy van Zuidewijn al te lastig werd namen deze twee listige graaiers hem ook in dienst. Een doodsteek voor een advocaat als zoiets uitkomt. Maar het kwam niet uit. Dankzij allerlei slimme constructies waarmee Fehmers en Van Buuren niet alleen Argamakoff het ravijn induwden maar ook Teixeira de Mattos. Wat had Bernhard hiermee vandoen? Voor zover wij weten niks. Maar het is wel zeer waarschijnlijk dat hij beide heren inclusief hun reputatie kende. En dat zal zonder twijfel wederzijds zijn geweest. Uit vroeger dagen. Stay tuned.
  • Royalty (009)

    woensdag 21 mei-2003
    Mr. A.D. van Buuren was al ver voor de oorlog een international. In het louche zakenleven. Dat vormde geen beletsel, haast integendeel, om her en der ook in hoge politieke kringen en in uitvoerende organen vriendschappen voor het leven te sluiten. Zo raakte hij in Nederland in de jaren dertig op goede voet met de minister van Economische Zaken M.P.I. Steenberghe. Deze Katholieke gezagsdrager aanvaardde begin 1936 een commissariaat bij de Rotterdamse vliegtuigfabriek Koolhoven, waarvoor Van Buuren als juridisch adviseur optrad. En zo ontstond iets bloeiends tussen die twee. In november van dat jaar behoorden de twee vrienden tot de happy few van de onderneming die de versgebakken prins der Nederlanden Bernhard zur Lippe Biesterfeld, die twee dagen voor deze feestelijke gelegenheid in Berlijn nog officieel zijn rechterhand had opgestoken naar Hitler alvorens definitief naar Nederland te vertrekken, rond mocht leiden door de fabriekshallen op het Rotterdamse vliegveld Waalhaven. Vooral het brandnieuwe verkenningstoestel van de Fokkerdochter trok Bernhard’s aandacht. Maar dat was niet echt een wonder. Per saldo vervulde de prins toen al de rol van undercoveragent van de Duitse Abwehr in Nederland (codenaam “Observator”) en de inlichtingendienst van IG Farben (NW7). Het moet tussen ZKH en Van Buuren direct geklikt hebben. Niet alleen vanwege hun gezamenlijke interesse voor de vliegerij maar vooral omdat ze allebei niet vies waren van het totalitair gedachtengoed. Zo onderhield Van Buuren interessante contacten met kringen rond de Italiaanse dictator Mussolini. Dat kwam bijvoorbeeld uitstekend van pas toen ir. Anton Mussert, de opkomende nationaal socialistische ster in Nederland, graag eens de Duce wilde omhelzen. De voortreffelijk Italiaans sprekende Van Buuren reisde met Mussert naar Rome en introduceerde hem bij de Italiaanse leider. En als je dat kon was je bepaald geen oetlul.
    Mr. A.D. toonde in de jaren dertig, ver voor hij Argamakoff leerde kennen, ook al hevige interesse voor nieuwe uitvindingen op het gebied van de (militaire) luchtvaart en aanverwante terreinen. Zo had hij het patent verworven van een automatische choke die ervoor zorgde dat een vliegtuig bij de start een extra stoot benzine kreeg. Dat gebeurde in die tijd nog met de hand en als je als piloot dan net naar je vrouw zat te wuiven was dat lastig. Van Buuren had de verkoop van het handige apparaat ondergebracht in de onderneming Montan Export. Geen onbekende naam in de vliegtuigwereld. Maar ook geen onbevlekte. Stay tuned.
  • Royalty (010)

    dinsdag 27 mei-2003
    Van Buuren’s Montan Export vormde een onderdeel van de Haagse NV Montan. De onderneming behoorde tot de belangensfeer van de Nederlands-Joodse financier Daniël Wolf, die eveneens een niet geringe invloed uitoefende binnen drie andere ondernemingen NV Cinefina, NV Ificos en NV Organon. Wolf verrichtte voor de oorlog werkzaamheden voor de Nederlandse inlichtingendienst GS III. En dat is opvallend omdat de hierboven genoemde NV’s allevier golden als vehikels van de Duitse concurrentie, de Abwehr. Daarmee vertoonde Wolf dezelfde dupliciteit als Van Buuren. Zo schrok hij er niet voor terug om de in 1935 opgerichte anti-nationaalsocialistische beweging Eenheid door Democratie stiekem uit eigen zak te subsidiëren. De beweging stond onder leiding van Piet Brijnen van Houten, ook al geen onbekende in het wereldje van cloak and dagger. Volgens die laatste zou Wolf, die kantoor hield op Lange Voorhout 62, in Den Haag, ook uit de vaart genomen KLM-vliegtuigen tegen een schappelijke prijs aan de wettige Spaanse (socialistische) regering hebben geleverd. Niet beroerd dus, maar toch. Nadat de oorlog was uitgebroken nam Wolf de benen naar de Verenigde Staten, zijn vrouw en kinderen achterlatend in Nederland. Dat was wel beroerd want ze werden gearresteerd en kwamen in Westerbork terecht. Op doortocht naar erger.
    Bij Wolf kan het idee zijn ontstaan zijn gezin te kunnen redden door de Abwehr van dienst te zijn. Hij diende als aanloopadres voor een in 1942 naar New York gestuurde Nederlandse Abwehrspion Alfred Meiler, die 10.000 dollar aan Wolf moest overhandigen. Het was bestemd voor de financiering van een Duits spionagenetwerk op nucleair gebied. Meiler kwam weliswaar voortijdig in handen van de FBI, maar wist Edgar Hoover cs. toch heftig bij de neus te nemen. Want ondanks het feit dat hij 24 uur van de dag in de gaten werd gehouden en de berichten van het netwerk naar het hoofdkwartier in Hamburg keurig werden onderschept, kwam later naar buiten dat een flink aantal van die berichten aan de aandacht van de FBI was ontsnapt. In hoeverre Wolf bij die manoeuvres betrokken is geweest valt moeilijk te determineren. Hij overleed al in 1943. Van Buuren was vanwege zijn twijfelachtige achtergronden al in de zomer van 1940 door de Britten geïnterneerd. Ondermeer door gekonkel van de zijde van Francois van ’t Sant. De steun en toeverlaat van Wilhelmina, die Van Buuren heel goed kende van voor de oorlog. Dankzij massieve steun vanuit het Nederlandse kabinet werd Van Buuren na een paar maanden uiteindelijk toch vrijgelaten. En kon na de oorlog zijn louche zaken voortzetten. Samen met Jean Marie Fehmers van de Teixeirabank. Stay tuned.
  • Royalty (011)

    dinsdag 4 november-2003
    Nee. Je kan niet alles lezen. Daarom is onze reactie op een artikeltje dat we lazen in de meest recente Nieuwsbrief van Kort door de Bocht wat laat. Zeker als je bedenkt dat daarin dan weer gequote werd uit een artikel van Oranje-expert Philip Dröge uit 1999. Maar toch interessant genoeg om er nog even op in te gaan. Het artikel vermeldt ondermeer dat het Oranjevermogen in de jaren zeventig een stevige aanwas doormaakte dankzij Buvermo. Een in 1970 opgerichte onderneming uit Den Bosch die zorg moest dragen voor het kapitaalbeheer van een stel vermogende Brabantse families, waarbijje onwillekeurig denkt aan namen als De Roy van Zuidewijn en Van Lanschot. Gek eigenlijk. Mede dankzij een aanvangsinjectie van 1 miljard gulden van koningin Juliana ging Buvermo met klapperende zeilen op zoek naar Eldorado. Op de voorplecht stond Pietro Antonio Ursone, alias de Peetvader. Die laatste benaming dankte hij waarschijnlijk aan zijn Siciliaanse afkomst, maar ook andere varianten zijn denkbaar. Zo nam hij in de jaren zestig in Italië de zakelijke honneurs waar voor de Exploitatie Maatschappij Scheveningen (EMS). Het later haast letterlijk in rook opgaande investeringsvehikel van verzetscollaborateur Reinder Zwolsman, waarin ook de Verenigde Handelmaatschappij Scheveningen een plekje had gevonden (1).
    Om nou te zeggen dat het binnen de EMS een koshere bedoening was, nou nee. En dat gold in wezen ook voor de Hollandse Beton Groep (HBG) waar Ursone na zijn EMS-intermezzo tot president-commissaris opklom. Het betonblok was namelijk tot het platte dak betrokken bij de malversaties binnen het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds. Die groeiden in de jaren tachtig uit tot een formidabel financieel schandaal waarvan de slagschaduwen zich zelfs uitstrekten tot Zuid-Spanje, waar het ABP zij aan zij met de Haagse penose investeerde in nieuwe toeristische trekpleisters (2). Je zal zo’n vermogensheerder hebben. Om even bij te komen van de beslommeringen des levens trok de Peetvader zich bij tijd en wijle terug in zijn stulp in Monaco. Daar vervulde hij tussen 1972 en 1976 de functie van Neerland’s honorair consul en ontving mogelijk om die reden met enige regelmaat bijvoorbeeld Norbert Schmelzer. Ook al een Zwolsman-adept die zich in die jaren niet alleen bezighield met politiek maar ook met het installeren van een luxe bordeel in een Utrechts gehucht. Een andere vaste bezoeker aan Ursone’s Monegaskische resort was Guido Haak, een frisse relatie van Norbert die uitblonk in internationale zwendelpraktijken. Je mag aannemen dat die Brabantse families en wellicht ook de Oranje’s in 1977 een zucht van verlichting hebben geslaakt toen Buvermo in handen kwam van de Oranje-Nassaugroep in Den Haag. Hoewel, je weet het natuurlijk nooit. Stay tuned.

    (1) De VHS kwam in de jaren negentig in handen van de Haagse o.g. boer Ed Maas. De overname ging gepaard met vele Hoekse en Kabeljauwse twisten en sommige aspecten ervan zijn nog steeds duister.
    (2) Zie de serie “De achterzijde van het beursschandaal” in het archief van de Morgenster.
  • Royalty (012)

    donderdag 13 november-2003
    Kijk, wordt ons donkerbruin vermoeden toch bewaarheid. Volgens een betrouwbare bron had de familie De Roy van Zuidewijn inderdaad wat centjes zitten in Buvermo. Het investeringsvehikel uit Den Bosch dat door Peetvader Ursone in de jaren zeventig werd beheerd en waarin ook oud-koningin Juliana een miljardje had gedumpt (zie vorige aflevering). Buvermo werd in 1977 opgeslokt door de Oranje Nassaugroep in Den Haag. Oorspronkelijk heette die groep de NV Maatschappij tot Exploitatie van Limburgsche Steenkolenmijnen en dateerde van 1893. De stichtingsaandelen raakten in 1903 in handen van de Franse baron De Wendel. Dat wil echter niet zeggen dat sindsdienalleen maar haantjes in de Oranje Nassaumijnen belegden. Ook het Huis van Oranje stopte er een flinke geldzak in. Toen premier Den Uyl de mijnen in de jaren zeventig liet sluiten zou hij de Oranje Nassau Groep, inclusief het Koninklijk Huis, hebben verrast met een alleraardigste compensatie van 300 miljoen gulden. Die zouden vervolgens op aanwijzing van een jongere maar even bijdehante telg uit het geslacht De Wendel weer zijn belegd in de Franse staalindustrie. Niet gek bekeken want nadat Mitterrand le coq présidentiel was geworden werd een flink deel van de zware Franse industrie genationaliseerd. En jawel, de Oranje Nassau Groep kreeg opnieuw een zalfje. En daarmee ook het Koninklijk Huis en de andere aandeelhouders. Onder wie hoogstwaarschijnlijk ook nog steeds de familie De Roy van Zuidewijn. Welke tak weten we niet. Maar stel nou eens even dat Edwin op de hoogte was van het whealen en dealen van de Oranje Nassaugroep. Met zijn belangen in de energiesector en het onroerendgoed. Dan kunnen we ons ineens een beetje beter voorstellen dat Bernhard zijn vermaarde mannetjes en Beatrix haar paladijn uit de oud-Duitse bankiersfamilie Rhodius Koenig op pad stuurden om mogelijke lekkages over het vermogen van de Oranjes en hoe dat verkregen is zoveel mogelijk tegen te gaan. Anders moet de pater familias straks weer bellen met Forbes. Stay tuned.
  • Royalty (013)

    vrijdag 14 november-2003
    De participaties in olie- en gaswinning bezorgen de tegenwoordig in Amsterdam huizende Oranje Nassau Groep de vetste inkomsten. De groep heeft centjes zitten in de activiteiten van BP, Total en de NAM op zowel het Nederlandse als Britse plat in de Noordzee, de activiteiten van Repsol in Spanje en Algerije en van Tullow in Roemenië. Verder ook in het Midden-Oosten, maar met die informatie is de groep wat minder scheutig. Maar goed, niet alleen dankzij het pakket aandelen Koninklijke Shell dus maar ook dankzij het belang in de Oranje Nassau Groep rinkelt de kassa van ons koninklijk huis alsons gaskraantje open staat, onze verwarming staat te loeien, de douche vrolijk spettert of de benzinetank van ons gezinsvehikel wordt gelaafd. Maar dat is niet het eind van het lied. De Oranje Nassau boys met aan het hoofd een telg uit de bekende ondernemersfamilie Van Ommeren participeert ook in andere sectoren van het bedrijfsleven. Zoals in de Nederlandse bouwwereld. Nee, natuurlijk niet in huurwoningen. Ja, hallo zeg. We moeten wel winst maken hè!! We doen in kantoorgebouwen. En dat is ook al geen botertje tot de boom met al dat recessiegedoe. Verder investeert de Oranje Nassau Groep er vrolijk op los via de Franse Groupe Alpha waar tot onze aangename verrassing ook Wendel Investissement een vorkje meeprikt (1). En Goldman Sachs, waar prins Friso (bekend van middelvinger en Mabeltje) nog wat leuke werkervaring heeft opgedaan. Alpha concentreert zich grosso modo op Nederland, Frankrijk, Duitsland en Zwitserland en is geïnteresseerd in gerenommeerde familiebedrijven met problemen in de opvolging, ondernemingen die potentieel best aardig zijn maar het op de beurs wat minder doen of firma’s die tot een groter conglomeraat behoren maar plotseling niet meer in het bedrijfsplaatje passen. En zo zit Alpha dus met zijn neus in de cash and carry, verzekeringen, telecommunicatie, een paar omroepclubjes, internet, electronica, het opbouwen van stands, auto-onderdelen, kleding voor bovenmaatse dames, offset, glasproduktie, isolatie- en verpakkingsmateriaal en hydraulische transporten. Maar zeker in wat onvoorspelbare tijden moet je je belangen zoveel mogelijk spreiden. En dat weten ze ook bij de BV Oranje. Stay tuned.

    (1) zie voor de connectie tussen het koninklijk huis en de familie De Wendel de vorige aflevering van deze serie.
  • Royalty (014)

    zondag 16 november-2003
    Zie je wel. Wie zoekt zal vinden. De Oranje Nassau Groep blijkt te zijn ontstaan in januari 1924 als een Haagse im- en exportonderneming. Zoals gezegd met Nederlands en Frans kapitaal. Of aan Nederlandse zijde meteen al het koninklijk huis is ingestapt weten we niet. Maar zeker is dat aan Franse zijde baron Francois de Wendel wel direct een sou in het zakje deed. De onderneming werd bestuurd door meneer De Wendel zelf, A.H. van Nierop (directeur van de Amsterdamsche Bank) en comte De Mitry en bezat van meet af aan een ruim meerderheidsaandeel in de Limburgse Oranje Nassaumijnen. Sindsdienis de band tussen de groep en De Wendel’s eigen vehikel alleen maar nauwer geworden. Zo nauw, dat de Oranje Nassau Groep momenteel een volle dochter is van Wendel Investissement. Die laatste club bestaat nog niet zo lang en is een fusie van Marine Wendel en CGIP (Compagnie Général d’Industrie et de Participations). En hoe aardig is het dan om opnieuw een Nederlandse link te kunnen leggen. Want Marine Wendel onder leiding van werkgeversvoorzitter baron Ernest-Antoine Seillière zat tot begin 2001 voor de helft in de Franse vliegtuigmaatschappij Air Liberté ofwel Air Lib. De andere helft was van Swiss Air. Toen Swiss Air mayday mayday uitzond stapte Marine Wendel als een jet uit Air Lib zonder zich verder van zijn financiële verplichtingen iets aan te trekken. Bijna werd Air Lib dit jaar nog in de lucht gehouden door bounty hunter Erik de Vlieger, maar bijna telt niet. Intussen gieren de beschuldigingen over fraude en andere ongein laag over Parijs, maar zo goed als niemand heeft het meer over de rol van Seillière. Wel een monsieur hoor, onze Antoine. Hij geeft namelijk ook nog leiding aan Wendel Consortium. Een lieflijk samengaan van zijn Wendel Investissement en het Amerikaanse KKR (Kohlberg, Kravis, Roberts) dat dateert van juli 2002. Aan Wendel mag dan een onvriendelijk luchtje zitten, rond KKR hangt ook geen Givenchy. Zo beschreven wij in “Mexicocaïne met een Hollands sausje” hoe deze verzameling roofvogels zich in 1989 meester maakte van Del Monte, de fruitgigant (zie De Morgenster). De verliesgevende onderdelen werden door KKR in de groenbak gemieterd en de rest werd in tweeën gehakt. Daarbij onstonden Del Monte Fresh en Del Monte Fruit. Kort daarna verzeilden beide nieuwe loten in een paar enorme drugsgerelateerde affaires. Food via de verpakkingsfirma Polly Peck van de Turkse zakenman Asil Nadir en Fresh via de Mexicaanse zakenman Raul Salinas, de broer van de toenmalige president. Raul wikkelde zijn financiële zaken af via de Citibank, waar oud-minister Onno Ruding als vice-president de Nederlandse driekleur hoog hield. De Mexicaanse drugshandelaar was daar geïntroduceerd door Carlos Hank Gonzalez. Een topman uit het Mexicaanse zakenleven, die ook al verdacht werd van grootscheepse drugshandel. Die grote schepen vormden de vloot van Hank’s eigen onderneming TMM die in de jaren negentig een innig samenwerkingsverband sloot met het Nederlandse opslagbedrijf Van Ommeren. Van Ommeren? Van Ommeren? Waar hebben we die naam meer gehoord? Bij de Oranje Nassau Groep. Maar hé, op deze manier bewijs je dat Jezus een voorvader is van Johan Cruijff. Dus laten we serieus blijven. Voor je het weet word je aangezien voor een ufoloog. Stay tuned.
  • Royalty (014)

    maandag 16 augustus-2004
    Blijkbaar waren de mannetjes van prins Bernhard die het echtpaar De Roy van Zuydewijn in de kieren moesten houden teruggefloten. Anders was die tas van Margarita met onderandere historisch uiterst belangwekkende informatie over de Koninklijke club niet gejat. Of Edwin ook met rust gelaten wordt onttrekt zich aan onze waarneming. Blijft nog steeds de vraag waarom Bernilo en zijn oudste dochter indertijd zo heftig op zoek gingen naar de scalp van Edwin. We hebben ons al suf geprakkizeerd over wat Edwin kan weten over de Familie buiten middelvingeren, geagiteerd voetstampen en ander strooigoed. Daarbij is ook Edwin’s vader al eensvoorbijgekomen en zijn relatie tot de Russische uitvinder Alexis Argamakoff *. Tot nu toe was de link van dit duo met de Oranje pater familias een via-via verhaal. Maar uit een nog ongepubliceerd artikel van onderzoekjournalist Ton Biesemaat blijkt dat de verbinding tussen Alexis en de prins ook direct is te leggen.
    Zoals al eerder vermeld was de Rus de uitvinder van zogenaamde mikristoren. Minuscule kristallen die de temperatuur van objecten over grote afstanden kon meten. Al snel hadden heren uit de wapenindustrie het belang van de uitvinding voor hun nering in het snotje en probeerden ze met allerlei slinkse streken het gedachtengoed van Alexis voor een vriendenprijsje te bemachtigen. Een van de figuren die binnen deze context opdoken in de entourage van de voormalige medewerker aan het Duitse V1- en V2 rakettenprogramma op Peenemünde was de Leidse professor Duyff. Een man uit de “inner circle” van paleis Soestdijk’s hoofdbewoner. Toen de dollardans rond de kristallen al in volle hevigheid woedde bracht de zoon van de professor op een avond zijn vader en Argamakoff naar het paleis voor een demonstratie van de kristallen met de prins als enige toeschouwer. Directe resultaten uit deze show tussen de schuifdeuren bleven uit. Maar geruime tijd later toen de verdere ontwikkeling van de mikristoren in Nederland was gecrasht op de rotsen van hebberigheid bij zijn Nederlandse uitbaters, ontmoette de voormalige Russische onderdaan de prins opnieuw. Dat was in een luxe hotel in het Zwitserse Bürgenstock, waar tot nu toe al drie keer de meisjes en jongens van Bilderberg de koppen bij elkaar staken. Alexis verbleef daar op uitnodiging van eigenaar Fritz Frey, een vriend van de prins. Er komt iets moois tot stand tussen kunstminnaar en miljardair Frey en Alexis. En de uitvinder gaat aan de slag voor Frey’s onderneming Kobra AG. Maar hoe word je miljardair? Door hier en daar de zaak te belazeren. Net als al zijn voorgangers probeerde ook Frey de Rus een poot uit te draaien. Maar die had dat door en Frey ging voor nul aan de kant. Over historisch belangwekkende informatie gesproken! En wat wist de advocaat van Argamakoff, mr. L. de Roy van Zuydewijn, van al dit moois? En diens zoon Edwin? Stay tuned.

    * Zie aflevering 8 tot en met 10 van deze serie op de Followup-site.
  • Royalty (015)

    vrijdag 20 augustus-2004
    De handjes van Edwin de Roy van Zuydewijn mogen dan wat los zitten als je de nationale pers mag geloven en hij mag bij tijd en wijle wat uit het lood overkomen, hij is wel gepromoveerd aan de universiteit van Oxford. Met een proefschrift over Duitse wapenleveranties aan het Midden-Oosten tussen 1949 en 1982. En dan heb je toch geen zaagsel in de bol.
    Uiteraard komt in die scriptie ook de rol van de Organisation Gehlen aan bod. De na de oorlog door de Amerikanen geëntameerde en gesteunde Duitse spionageclub onder leiding van communistenvreter Reinhard Gehlen. Deze ex-generaal zag er geenbeen in om een hele reeks oude rotten van de Abwehr hun oude stiel weer te laten opnemen. Zoals Hermann Giskes, een van de hoofdrolspelers uit het Englandspiel, en Richard Christmann, de “handler” van Christiaan Lindemans alias King Kong. Of deze Duitse gleufhoeden en spekzolen bij het vissen in de wapenvijver van de ontwakende Islamitische wereld af en toe ook onze pater familias tegenkwamen is niet ondenkbaar. Per slot hadden ze dezelfde achtergronden. En dat Edwin daar weet van heeft gekregen is evenmin onmogelijk. Deed onze toenmalige prins-gemaal dan in ordinair wapentuig? Volgens de schrijver V.S. Naipaul, Nobelprijswinnaar in de Litteratuur 2001, in ieder geval wel. Bernhard zou in 1955 de Argentijnse president Peron 5000 automatische pistolen en 1500 machinegeweren hebben bezorgd. Maar volgens een andere bron zou hij zich ook al in de jaren daarvoor af en toe aan bovengenoemde vijver hebben gemeld om te zien of hij een goudkarper kon verschalken. En dat had te maken met Pakistan en Indonesië. In die plot zou hij ondermeer hebben samengewerkt met de Pakistaans/Afghaanse diplomaat Sirdar Iqbal Ali Shah. Nooit van gehoord? Wij ook niet. Dus gingen we op speur. Stay tuned.
  • Royalty (016)

    maandag 23 augustus-2004
    Die Sirdar Iqbal Ali Shah was geen pannenkoek. Integendeel. Hij heeft nog steeds een grote naam in de Islamitische wereld. Zo was hij een fel tegenstander van de onderlinge strijd tussen de rekkelijken en de preciezen binnen de Islam, een voorstander van toenadering tot het westen en de eerste die zich openlijk uitsprak voor de stichting van een zelfstandig Pakistan. Verder was hij een communistenvreter en in de toko waar die geserveerd werden kan hij op een dag onze koninklijke verzetsheld zijn tegengekomen. Volgens welingelichte kringen zouden de Pakistaans/Afghaanse diplomaat en ZKH namelijk rond 1950 achter de schermen betrokken zijngeweest bij de uitgave van de Islamitische krant Al-urwah-al-wuthqa in Indonesië, die via uiterst tendentieuze berichtgeving het bewind van de van communistische sympathieën verdachte president Soekarno probeerde te destabiliseren. Het wonderschone initiatief zou zijn ondersteund door de Amerikaanse universiteit in Beirut, die in die jaren door de CIA werd ingericht als uitkijkpost in het Midden-Oosten. Of de snuffelclub meteen goed functioneerde is de vraag. In diezelfde naoorlogse jaren studeerden aan die universiteit namelijk twee Palestijnse heren die later nog furore zouden maken: Wadi Haddad en George Habas.
    Buiten het publicitaire offensief zouden Sirdar Iqbal Ali Shah en Bernilo ook betrokken zijn geweest bij de planning van een staatsgreep in de gordel van smaragd. En parallel daaraan de versterking van het militaire Pakistaanse potentieel. Van het eerste is niet veel terechtgekomen, maar naar het zich laat aanzien van het laatste wel. Zo werd Johannes Gallenkamp, een functionaris van de Havenveiligheidsdienst, begin 1950 een brief met bijlagen toegespeeld. Het ging om:
    ... een order voor enige duizenden stenguns, revolvers, enige hondertallen zwaar geschut, vliegtuigonderdelen, geweren, anti-tankgeschut, machinepistolen, alles in 100- en 1000-tallen. Deze wapens zouden worden verscheept via Middellandse Zee-havens. Zij waren echter niet bestemd voor de landen achter het IJzeren Gordijn”.
    Pakistan wellicht? Dat zit er wel in. De brief was Gallenkamp namelijk bezorgd door de Amsterdamse zakenvrouw Jeanette Kamphorst, die in die periode in Nederland de degens kruiste met ene Karim, een Pakistaanse duisterling, en de Britse wapenfabrikant Sir Denis Kendall, alias Double Deuce, die zich op grote schaal bezighield met wapensmokkel. Karim liep aan de lijn van een Pakistaanse sheik. In een later opgesteld rapport meldt Kamphorst daarover:
    Sheik Ali Achmed was oorspronkelijk Karim’s baas. Deze heeft Karim altijd de hand boven het hoofd gehouden. Deze sheik was toentertijd veroordeeld tot de dood en zat in India in de gevangenis wegens verboden goudtransacties en wapensmokkel voor Pakistan tegen India. Hierbij was betrokken de Engelsman Kendall, toentertijd nog “Member of Parliament” in Engeland. Sheik Ali Achmed is later vrijgelaten tegen een fantastisch hoog bedrag...”.
    En wie mocht deze sheik nog tientallen jaren daarna tot zijn vriendenkring rekenen? Exact. Prins Bernhard *. De sheik werd zelfs uitgenodigd om eens langs te komen bij Bilderberg en werd een gewaardeerd lid van de Pandaclub. Dat gebeurt je allemaal niet zomaar. Dan ben je een vriend. En waar haalde die vriend al die wapens voor zijn land vandaan? In ieder geval ook uit Duitsland. Daar lag namelijk nogal wat.
    Zou Edwin de Roy van Zuydewijn ook op déze Schweinerei zijn gestuit bij het verzamelen van materiaal voor zijn scriptie? Zo ja, dan kunnen we in de nabije toekomst nog veel lol beleven.

    * Zie ook deel 4 van de serie “Achterzijde van het beursschandaal” op de site van de Morgenster of in Kleintje Muurkant 321.
  • Royalty (017)

    zaterdag 25 september-2004
    Uit welingelichte kringen vernamen wij dat iemand bezig is met het schrijven van een boek.
    Erg vlot schijnt het niet te gaan en er zou ook nog geen uitgever zijn gevonden. Dat moet toch niet al te moeilijk zijn als het boek eenmaal een beetje in de steigers staat. Het gaat namelijk over een reeks ins en outs uit het leven van de Oranjes. Met nog niet eerder naar buiten gebrachte sappige details. De schrijver van deze bestseller in spe? Edwin de Roy van Zuydewijn. Wordt het toch nog gezellig.
  • Royalty (018)

    woensdag 29 september-2004
    Aanstaande vrijdag ligt het boek “In dienst van de BVD” in de schappen. Geschreven door ex-agent Frits Hoekstra. Helemaal aan het eind van zijn ontboezemingen zijn zes pagina’s gewijd aan de affaire rond de Duitse graaf Soltikov. Een voormalige Abwehr-agent die qq. volledig op de hoogte was van het plan 3 F. Een plan dat dateerde uit de tweede helft van de jaren dertig en ondermeer voorzag in de installatie van prins Bernhard als Hitler’s “Statthalter” in Nederland. Liefst langs vreedzame weg. Het liep anders en de prins belandde aan de overkant van de plas. Toen in april 1942 deDuitsers op het toppunt van hun macht waren (*) schreef de prins volgens na-oorlogse geruchten die hun oorsprong vonden bij voormalige medewerkers van de Abwehr een brief aan de Führer. Daarin solliciteerde hij alsnog naar de job zoals die was vastgelegd in3 F.

    Na de oorlog ging Soltikov aan de slag als journalist. Om te voorkomen dat hij uit de school zou klappen klaagde de familie Lippe Biesterfeld hem aan wegens zijn vermeende rol bij de arrestatie van twee Duitse officieren die beiden daarna door het Nazi-regime over de kling waren gejaagd. Daar bleek geen hout van te kloppen en Soltikov wenste een behoorlijke schadevergoeding. Er kwam met Bondskanselier Adenauer als intermediair een overeenkomst tot stand. De familie zou over de brug komen zodra ze daartoe in staat was en Soltikov zou niks naar buiten brengen. Tenminste, niet zolang Juliana aan het roer was.

    De betaling bleef echter wel erg lang uit en eind jaren zeventig (!) had Soltikov er schoon genoeg van. Hij schreef een lang en zeer gedetailleerd artikel over de affaire voor het Duitse magazine Quick. De adrenaline van de hoofdredacteur raakte danig op hol en hij besloot dan ook een kopie van het artikel naar een kennis in Amsterdam te sturen. Om te vragen of hij juridisch gelazer kon verwachten als hij het publiceerde. Die kennis was een journalist die hand en spandiensten verleende aan BVD-agent Hoekstra. Niet moeilijk te raden hoe het advies aan de Quick-boy luidde. Niet omdat de inhoud persé onjuist zou zijn, maar vanwege het staatsbelang. Vervolgens kwam het artikel bij professor Lou de Jong terecht. De beheerder van de Riod-begraafplaats. En daar ligt het nu nog.

    Maar daarmee was de kous niet af. Op 19 april 1980 startte de journalist Igor Cornelissen in Vrij Nederland met een artikelenserie waarin het 3 F-verhaal van Soltikov alsnog uit de doeken werd gedaan. Op de dertigste van die maand nam Beatrix het roer van haar moeder over. Verder gebeurde eigenlijk niks. Zoals gebruikelijk.**

    * dit in tegenstelling tot wat prins Bernhard onlangs beweerde in De Volkskrant.
    ** zie voor meer over deze affaire de afleveringen 4 en 5 van “Het schaduwcommando van de Prins” op de site van de Morgenster of in Kleintje Muurkrant 340 en 341.

    Verder verschijnt naar verwachting in november van dit jaar het boek “De Soltikow-affaire” van de journalist Ton Biesemaat (zie zijn internetpagina's)
     

  • Royalty (019)

    zaterdag 2 oktober-2004
    Het commentaar van Madelon de Keizer, een personeelslid van de NIOD-begraafplaats, op de nieuwe revelaties over Putten van journalist Ton Biesemaat was: “Ach er staat zoveel op het internet”. Da’s waar. Stond er maar zoveel in de mainstream media van heren als Christian van Thillo. Maar om mevrouw De Keizer opnieuw tot een dergelijk intelligent commentaar te bewegen citeren wij hieronder uit een artikel van mr. K. de Graaf. Oftewel Kas de Graaf, een “mannetje” van prins Bernhard na de oorlog, die ondermeer ervoor zorgde dat kwalijke berichten over onze grote leider van de Binnenlandse Strijdkrachten de kopwerden ingedrukt. Kas, een ex-NSB-er, was lid geweest van de uiterst linkse verzetsgroep CS 6. Toen de hele organisatie praktisch was uitgeroeid nam hij in Duits uniform en met bijbehorende Duitse papieren de benen naar de overkant. Daarbij geassisteerd door Christiaan Lindemans, alias King Kong. Het verraad van CS 6 werd later toegeschreven aan George Ridderhof , alias George van Vliet. Een V-mann van de Abwehr die na de oorlog de doodstraf kreeg. Doden spreken niet.
    Bij zijn verzetswerk werd hij geïnstrueerd door een “Brits”agent: Gerrit Reede, alias George Brandy, alias Oom Gerrit *. Een dubbelagent die ten behoeve van zijn Duitse opdrachtgevers al in het begin van de oorlog een hele verzetsgroep achter het prikkeldraad hielp. Na de oorlog werd hij tot vijftien jaar veroordeeld. Rijkelijk weinig. Maar naar verluidt was Reede dan ook in het bezit van een kopie van Prins Bernhard’s brief aan Hitler van 24 april 1942.
    Hoe dit ook zij, in de eerste helft van de jaren vijftig werd Reede vroegtijdig op vrije voeten gesteld. En wat schreef mr. Kas de Graaf daarna op 5 mei 1956 doodgemoedereerd in het blad van Voormalig Verzet Nederland over CS 6? “...Te eniger tijd - in 1942, ’43 en begin ’44 trof men in de kern ondermeer de volgende namen aan: Kastein, Katan, Pooters, Van Mierloo, Boissevain (3 maal), Van Couwelaar, Simon-Thomas, Van Blommestein, Verleun (2 maal), Sluring, Ponger, Sluyter, Remiens, Koreman, Frijda, Prinsen Geerligs, Romein, Sanders, Bangma, Kalshoven, Celosse, Van Gulik, Van Gilzen, Pleyte, Geul, Reede, Cost-Budde, Tonnet, Bergsma, De Graaf, dan wel de illegale pendants”.

    De naam van de man die verantwoordelijk was voor het verraad van de hele groep, wellicht in opdracht van zowel de Britten als de Duitsers, gewoon midden tussen die van vermoorde kameraden zetten is een formidabele gotspe. Over deze materie zijn we trouwens nooit iets tegengekomen in schrijfsels van NIOD-medewerkers. Of in de mainstream media. En naar alle waarschijnlijkheid zal dat in de toekomst ook niet gebeuren. Want ach, er staat zoveel op het internet. Hm? Madelon?

    * zie voor recente berichten over deze schaduwfiguur “Market Garden” van 20 september jl. en “Putten” van 1 oktober jl.
  • Royalty (020)

    vrijdag 19 november-2004
    Gisteren was de als Pipo de Clown door het land trekkende premier Balkenende op bezoek bij Prins Bernhard op Soestdijk. Na afloop roemde Balk tegenover het journaille de vitaliteit van de Prins, ondanks diens niet zo zuinige ziekte. Volgens onderzoekjournalist Ton Biesemaat was er nog iemand die gisteren geconfronteerd werd met die opmerkelijke vitaliteit van de Prins. Toen Pipo, pardon Jan Peter, namelijk was opgezouten belde de Prins op hoge poten NIOD-medewerker Gerard Aaalders. De Prins had zich weer eens kwaad gemaakt. Ditmaal over het recent verschenen stripboek “Agent Orange” waarin zijn lidmaatschap van de nazipartij (NSDAP) ter sprake wordtgebracht. In het boek is het lidmaatschapsbewijs zelfs afgedrukt. Aalders had dat epistel gevonden in de National Archives in Washington en had dat in 1996 naar buiten gebracht in zijn boek “De affaire Sanders”. Kortom: oude wijn in nieuwe kruiken. Maar net als met de uit 1944 daterende affaire King Kong die van grote invloed was bij het mislukken van de Operatie Market Garden krijg je de Prins er nog steeds heel makkelijk mee op de antieke kast.

    Dwars tegen alle bewijslast in ontkende hij tijdens het telefoongesprek met Aalders op hoge toon dat hij ooit lid was geweest van de NSDAP. Nou ja, telefoongesprek. Het had meer iets weg van een monoloog. Aalders kreeg geen kans tot een echt weerwoord. “Houd uw mond” luidde het bevel. En u weet Befehl is Befehl.

    Overigens, wie nu de originele stukken over Bernhard’s NSDAP-lidmaatschap in Washington wil zien heeft een probleem. Althans, dat ondervonden researchers van het AVRO-programma “Hoge bomen” die de documenten die Aalders had ontdekt niet meer konden terugvinden. Maar dat gebeurt wel vaker en niet alleen aan de overkant van de plas.
  • Royalty (021)

    woensdag 15 december-2004
    Zegt die missing man nog even gauw dat ie nooit met het plan heeft rondgelopen om Juliana te laten opnemen in de psychiatrische afdeling van de Ursulakliniek wegens storing in de ruimte onder de tiara. Maar wat zegt mr. C.L.W. Fock, de sinds 1999 al missing zijnde oud-secretaris-generaal van Algemene Zaken? Dat in het kamp van Bernhard met figuren als de ministers Beyen, Staf, Mansholt en Klompé ten tijde van de Hofmansaffaire serieus werd gedacht aan het ontoerekeningsvatbaar verklaren van de koningin. Dan konden ze haar laten opnemen in de Ursula, Beatrix laten opvolgen en Bernhard dan alsnog Statthalter latenworden. Zij het in een andere setting. Wie had er gelijk? Gek, wij denken eigenlijk Fock. Om voor de hand liggende redenen.

    Het was in die periode oorlog binnen de paleismuren. De opvattingen van duif Juliana en havik Bernhard zouden diametraal tegenover elkaar hebben gestaan en die controverse zou op de spits zijn gedreven door Greet die Bernhard ervan zou hebben beticht in de knip van Juul te hebben gezeten. Hij was zo kwaad dat hij per ongeluk een zaadlozing kreeg in de Verenigde Staten waaruit een tuinarchitecte ontsproot. Je moet het geloven willen. Misschien kan professor Schrage daar nog eens een boekje over opendoen in de toekomst.

    Overigens droeg Fock ook al vroeg de nodige kennis over het andere Statthalter-verhaal. Zo kreeg hij ergens in 1950 bezoek van twee dames: de voormalig verzetsstrijdster Mieke Strooband en de voormalig caféhoudster Jeanette Kamphorst. De laatste kwam Fock waarschuwen dat de vroegere dubbelspionne Leonie Brandt op het punt stond met een manuscript naar Keulen af te reizen voor een ontmoeting met een Duitse uitgever. Dat manuscript bevatte vele details over het geheime leven van prins Bernhard, waaronder het verhaal over de brief die ZKH op 24 april 1942 naar Adolf zou hebben gestuurd met het aanbod om de boel hier namens de Führer te runnen. Kamphorst kon het weten want Leonie had bij haar thuis het manuscript uitgetikt.

    Fock hoorde het verhaal aan en beloofde de zaak te zullen regelen. En dat gebeurde ook. Leonie’s materiaal werd inbeslaggenomen. Inclusief het manuscript. Waar dat is gebleven?

    Fock mag het weten.
  • Royalty (022)

    vrijdag 18 maart-2005
    Ook leuk. Blijkt koningin Juliana allerliefste brieven te hebben geschreven aan honnepon Fulgencio Batista. De machthebber en mafia-pion op Cuba voordat Fidel Castro in 1959 zijn eigen versie van de ideale samenleving op het eiland introduceerde. Zij begon haar brieven met “Grote en goede vriend” en ze ondertekende ze met “uw goede vriendin”.

    Batista stond bekend als een dictator die een Latijns-amerikaanse opvatting huldigde over mensenrechten. Dat was voor het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken, in die jaren onder leiding van Joseph Luns, geen enkel bezwaar om goede relaties met Cuba te onderhouden. Om der wille van de smeer likte onze oud-NSB-er Batista’s kandeleer.

    De wind draaide scherp in de winkel van Luns toen Fidel de macht overnam, hoewel sommige Nederlandse bedrijven net deden of hun neus bloedde.

    Overigens dekt dat likken van Batista niet helemaal de allervriendelijkste houding van Juul, die toch als een pacifiste te boek stond. Wist ze niet wat haar grote, goede vriend allemaal uitspookte tussen de flessen rum, de puta’s en de sigaren? Of werd ze geïnstrueerd door onze oud-NSDAP-er en SS-er Benno, die na zijn overwinning in de Greet Hofman’s affaire de baas was op Soestdijk? Misschien allebei een beetje.

    Hoewel, hoe naïef kan je zijn om naast het onderhouden van vriendelijke betrekkingen met een slager als Batista ook nog eens een financiële bijdrage te leveren aan de verkiezingspot van de Chileense rechtse politicus Eduardo Frei bij de presidentsverkiezingen van 1963? Alleen om die vreselijke stalinist Allende van de overwinning af te houden (zie “Soestdijk contra Allende” in Kleintje Muurkrant 326).

    En zo verdwijnt net als de standbeelden van Lenin, Saddam en Franco nu langzamerhand ook het naïeve imago dat Jula tijdens haar regeringsperiode heeft opgebouwd. Het stemt ons haast wat nostalgisch.
  • Royalty (022)

    zaterdag 30 april-2005
    Zo, da’s lekker. Blijkt volgens een diepgaande studie van een meneer Pepplinkhuizen dat de capitulatie van de moffen in Wageningen op 5 mei 1945 pure nep is geweest. Het ging gewoon om de technische uitwerking van de capitulatie die de vorige dag al voor het hele Duitse leger elders was ondertekend. De Canadese generaal Foulkes duwde in hotel De Wereld zijn Duitse collega Blaskowitz namens de geallieerden gewoon een desbetreffend formuliertje onder zijn neus om zijn handtekening eronder te zetten. Blasko vroeg één dag bedenktijd en zette toen op 6 mei zijn krabbel in een boerderij buiten Wageningen.
    Waarom is die poespas over De Wereld dan in de geschiedenisboekjes terechtgekomen?
    Ja, zei onze koninklijke verzetsleider, die Foulkes wilde graag een eigen capitulatie omdat dat goed was voor zijn imago. Hij wilde graag chef staf van het Canadese leger worden. Kan best natuurlijk. En bovendien wie kan dat controleren?
    Maar één persoon spon wel degelijk garen bij deze zoveelste geschiedvervalsing: prins Bernhard zelf. Wie kreeg niet op school het beeld ingeprent van onze oorlogsheld samen met Foulkes aan de ene kant van de tafel en de verslagen rotmof Blaskowitz aan de andere in hotel De Wereld? En wie stond vervolgens daar jaren en jaren voor de deur om te wuiven naar zijn steeds amechtiger voorbijmarcherende vechtjassen? Juist. Pure nep dus. Imagebuilding, die nog eens extra wordt geaccentueerd door het feit dat onze held niet eens aanwezig was toen Blasko het formuliertje van Foulkes echt ondertekende in die boerderij. Waarom zou hij ook.
    Kan iemand nou eindelijk ook eens die Stadhoudersbrief van 24 april 1942 aanreiken, dan kunnen we misschien eens schoon schip maken. Het wordt tijd.
  • Royalty (023)

    vrijdag 27 januari-2006
    Pats. Blijkt de Spaanse olieclub Repsol zijn voorraden ineens ook te hoog te hebben ingeschat. En moet met de carbonbillen bloot. Net als Shell begin 2004. Daarvan raken beleggers en participanten uiteraard stevig van de leg. Koers in Madrid meteen in de lift naar lagere regionen. Paniek in het hok.
    Nou gingen er al een tijdje geruchten dat er bij Repsol minder in store was dan het bedrijf naar buiten bracht. En wij denken dat ze dat bijvoorbeeld in Amsterdam-Zuidoost heel goed in de kieren hebben gehad. Bij de Oranje Nassau Groep, een van de geldzakken van ons Koninklijk Huis.
    Op 14 november 2003 schreven wij dat de ONG een aandeel had in de activiteiten van Repsol in Spanje en Algerije. Wat denk je wat er gebeurt? Een maand later verpatst ONG zijn aandeel voor 22,2 meloen euro. Geen bedrag waar je Zalm gelukkig mee zou maken. Maar kan je toch zien wat voor invloed Kleintje Muurkrant heeft. Geintje. Nee, die jongens van ONG hebben grote oortjes en wisten dus ook van de geruchten dat het niet helemaal snor zat bij Repsol. Dus wegwezen. Goochem.
    Denk nou niet dat die boys met die oortjes op zulke losse poen blijven zitten. Nee, die zijn altijd op speur naar lekkere hapjes. Om bijvoorbeeld de aandeelhouders van het Noordeinde een permanent Lechgevoel te bezorgen. Neem nou bijvoorbeeld deze maand. Melden voorzitter Dirk-Jan van Ommeren en zijn crew zich plotseling aan voor de overname van het Rotterdamse vuilverwerkingsbedrijf AVR. Samen met de investeringsclubs CVC en het met ONG’s moederbedrijf Wendel Investissement gelieerde KKR. Dat laatste staat voor Kohlberg, Kravis, Roberts en die firma heeft een verleden dat nog erger stinkt dan de handelswaar van AVR (1). Maar business is business en het geeft natuurlijk een goed gevoel dat je koninklijke familie er niet voor terugschrikt om onze vullis te verwerken. Wat zijn ze toch eenvoudig gebleven hè? Stay tuned.

    1. Zie voor KKR aflevering 14 van deze serie op de Followup-site, waarin zowaar ook “fallen angel” Erik de Vlieger voorbijkomt.
  • Royalty (024)

    donderdag 18 mei-2006
    Ja, waren we al bang voor. Temidden van het gepiep en gemiauw over het paspoort van vrouwtje Pinocchio uit Somalië cq. Kenia, cq. Duitsland, cq. van het Haagse De Monchyplein, in wezen niks over de afzichtelijke konkelgroep, waarvan ze vanaf 1 september a.s. deel uitmaakt. Een groep die mede-verantwoordelijk is voor de rampzalige Amerikaanse tunnelpolitiek, die overal in Azië, Afrika en Latijns-Amerika waar olie en/of gas wordt gevonden voor zoveel shit heeft gezorgd, dat investeerders in democracy at gunpoint nog jaren op moederdag voor Sinterklaas kunnen spelen. De smerigste investeerdersclub op dit terrein is Carlyle, waarvan bijna elk lid moeiteloos de rol van Macky Messer kan invullen mocht onze met wat onduidelijke Mexicaanse poen verbonden weldoener ome Joop besluiten ook de Dreigroschenoper om te kleien tot een ronkende musical.
    We hebben er in deze serie al op gewezen hoe het van Bilderbergers en andere ongein uitpuilende Carlyle verbonden is geraakt met de Haagse Oranje Nassau Groep(ONG) onder leiding van een meneer Van Ommeren (1). Telg uit een geslacht dat redelijk in de kluiten is komen te zwemmen dankzij ondermeer het her en der opslaan van olie (2). Na vier maanden geleden haast symbolisch samen met KKR (nog zo’n fameus Amerikaans roversnest) de Rotterdamse vullesverwerker AVC te hebben opgeslokt, heeft de ONG-combi nu ook het Brabantse chemiebedrijf Stahl in zijn portefullie gedouwd. Over stinkende business gesproken.
    Tuurlijk werden wij door onze nationale pers vlijtig bericht over deze overname. Maar geen syllabe over het feit, dat de Oranje Nassau Groep niet voor niks zo heet. Het is net als met het Somalische vrouwtje Pinocchio: we weten het wel, maar we doen net of het niet zo is.

    1. Zie vooral de afleveringen 11/14 van deze serie op de Followup-site.
    2. Zie daarvoor bijvoorbeeld Mexicocaine met een Hollands sausje op de site van de Morgenster.
  • Royalty (025)

    zondag 29 april-2007
    Willem Alexander kreeg voor zijn veertigste verjaardag een Harley Davidson.
    De Hell’s Angels zijn bij uitstek Harley Davidson rijders.
    De Hell’s Angels moeten op 1 mei een stukkie grond bij hun clubhuis aan de Wenkebachweg in Amsterdam teruggeven aan de gemeente.
    Het zal toch niet zo wezen...
  • Royalty (026)

    dinsdag 22 september-2009
    Er is de laatste tijd wat afgelobbied in New York, maar nou is het dik voormekaar. Maxi wordt de speciale adviseur van VN-baas Ban-Kimoon op het oh zo intrigerende gebied van financiele ontwikkelingssamenwerking. Naar verwachting krijgen nu alle verworpenen der aarde binnenkort op voorspraak van onze pampa-prinses een mini-krediet van de bonushunters uit haar kennissenkring om naar keuze een naaimachine, twee geiten, een aardappelveldje of een bakfiets aan te schaffen. Kunnen ze een eigen bedrijfje opstarten en de zegeningen van de vrije markteconomie aan den lijve ondervinden. Inclusief deurwaarders, blauwe bombrieven, verzekeringsagenten en crisissen op de wereldmarkt.
    Waarschijnlijk beginnen Bankie en Maxi met de arme sloebers op het schiereiland Machulango in Mozambique en in de omgeving van het Argentijnse Bariloche. Komen Alex en Maxi effe buurten als ze daar toch zijn voor een relaxbeurt. Om te kijken of het goed gaat. Geen foto's alstublieft. Misschien dat schatbewaarder Harold Fentener van Vlissingen ook meekomt. Om die hongerlijers uit te leggen hoe ze hun eventuele armetierige winstjes kunnen laten groeien op Curacao cq. Guernsey (1).
    Volgende week dinsdag gaat Maxi opnieuw naar New York om samen met Bankie onder het genot van een exquise hap en een paar enthousiaste bubbels de benoeming te vieren en een toespraakje te houden. Da's effe wat anders dan dat gelul over hoofddoekiesbelasting en de off-day van Jan Peter Dodo. Da's het echte leven. Groots en meeslepend.

    (1) Harold is een telg van een geslacht van zakenpiefjes dat in alle vroegte van WO II bijna een stadhouder had gebaard, die onder Berlijns toezicht de boel hier had moeten runnen. Een idee dat een paar jaar later door Alex' opa werd overgenomen, maar dat helaas door Adolf cs. werd getorpedeerd. Als dat geen leuke band schept tussen de twee families dan weten wij het niet meer.
  • Royalty (027)

    maandag 19 april-2010
    Leerzaam. Tussen 1998 en 2003 deed onze voormalige reserve kroonprins Johan Friso iets bij het Londense filiaal van de momenteel in ruig SEC-weer varende geldschuit Goldman Sachs. Toen hij daar onverwachts het pand verliet had hij het al tot vice president van de afdeling investment banking geschopt.
    Wat hij in die functie precies voor mekaar heeft gebakken is ons helaas niet bekend. Maar misschien hield het verband met het in de kieren houden van de Oranje belangen die samenhingen met de connectie tussen Goldman, Groupe Alpha en Wendel Investissement (1).
    In 2001 kreeg Johan Friso er een collega vice-president bij. Ene Fabrice Tourre. Die kwam afgelopen week plotseling in de spotlights te staan als de man die voor zijn werkgever een financieel instrument uit zijn meccanodoos had getoverd, dat vol zat met kuthypotheken. Met welwillende medewerking van het hedgefonds Paulson verkwanselde hij jarenlang voornoemde hypotheken aan andere banken en gerenommeerde hypohandelaren. Terwijl Fabriceje wist dat ze kut waren. Maar daar bleef het niet bij. Tegelijkertijd sloot hij namelijk een kwalijk soort weddenschappen af bij verzekeringsmaatschappijen, die Goldman uitbetaalden als een hypohouder de aflossing van zijn schuld niet meer kon ophoesten. Stinkt minimaal naar het besodemieteren van de kluit en maximaal naar fraude.
    In januari 2007 liet Fabrice al in een mail weten dat de boel op springen stond en dat hij zich in het oog van de tornado bevond. Gelukkig sprongen de belastingbetalers bij om de reet van Goldman en Fabrice te redden. Een goeie daad waarvoor ze blotebene ook nog jaren en jaren zullen moeten boeten.
    Vraag is of Johan Friso van deze investeringskunstjes heeft afgeweten cq. medeverantwoordelijk is geweest voor het ontwikkelen ervan. Of dat ie tijdig de poten nam toen de lucht langzaam betrok. Al dan niet na een stormmelding vanuit het weerstation aan het Haagse Noordeinde.
    Hoe dit ook zij, Goldman Sachs was niet de enige bank die zulke frauduleuze geintjes uithaalde. Neem bijvoorbeeld de Zwitserse geldzak UBS. Die haalde die ongein ook uit.
    Curieus in die context is het potje golf dat prez Obambam zomer vorig jaar speelde met Robert Wolf. CEO en voorzitter van UBS America. Kort daarvoor had de club van Robertje namelijk nog 780.000 dollar overgemaakt naar de Amerikaanse schatkist. Om te voorkomen dat er al teveel shit naar buiten zou piepen over haar rol in een enorme affaire, waarbij hoge Amerikaanse mieters belasting ontdoken via allerlei door de UBS aangereikte foefjes.
    Hoe en wanneer hadden Obambam en Wolf elkaar leren kennen? Was in december 2006. In een vergaderzaaltje op Manhattan. Tijdens een bijeenkomst met nog een stel andere rijke stinkers. Wolf vond Hussein Barack wel een interessante gozer en vanaf dat moment lobbiede hij zich een pierement om de kandidaat uit de Windy City in het Witte Ziekenhuis te manouvreren. En niet alleen om later een potje met hem te kunnen golfen.
    Btw., een van de andere aanwezige rijke stinkers en tevens eigenaar van het vergaderzaaltje was George Soros. De werkgever van prinses Mabel van Oranje-Wippe Smit. Johan Friso's vrouwtje. Kleine wereld. Stay tuned.

    (1) Zie aflevering 13 van deze serie.
  • Royalty (028)

    maandag 17 mei-2010
    Elluk voordeel hep zijn nadeel. Aldus de Socrates van onze tijd, Johan Cruijff. Dat zijn gedachtengoed ook in hogere kringen wortels heeft geschoten bleek een dezer dagen uit het commentaar van de Europese Council on Foreign Relations (ECFR) op de zo gezellige crisis die de wereld buiten China doormaakt. Volgens dat drie jaar ouwe denkvehikel biedt die crisis een mooie gelegenheid om het Vierde Rijk onder Führung van Statthalter Hermann von Rompuy van een eigen politieke smoel te voorzien. Met in ieder geval een vanuit Brussel gedirigeerde poenpolletiek en één buitenlands beleid. Onder toezicht van de familie Bilderberg en geschraagd door een ouwe Nazi-bank (1). Dat laatste stond niet in de officiële verklaringen van de ECFR, maar we weten allemaal hoe de hazen lopen rond Manneke Pis.
    Die ECFR vol bollebozen en knipperlichten is trouwens mede op initiatief van onze als intelligent omschreven prinses van Oranje-Wipje Smit in het leven geroepen. En waar denk je dat de financiële steun voor deze akelige pressietank vandaan komt? Tien met een krijtje. Van George Soros, het baasje van de Open Society, waar Wipje sinds jaar en dag als directeur van de afdeling Advocacy verantwoordelijk is voor het bijhouden van de polletieke agenda. Soros? Soros? Is dat niet die knuppel die indertijd speculerende weg het Britse Pond naar een lagere etage flikkerde? En als het nodig is dat kunstje met drie vingers in zijn voorgevel zou kunnen herhalen met welke munt dan ook? Jawohl.
    Nou is het onze beurt om even aan de speculaasjes te gaan. Het zal toch niet zo wezen, dat de Euro door een collectie Sorosjes en Wipjes willens en wetens naar de kloten wordt geholpen om ons met zijn allen Heim ins Reich te dwingen? Of is dat een speculaasje te ver? Meer geschikt voor een discussie aan de borreltafel of in de groeiende file voor de deur van voedselbank. Best mogelijk. Maar interessant is ie wel. Stay tuned.

    1. De Bank of International Settlements. Zie aflevering 20 van de serie "Naar de kloten" dd. 2 mei 2010
  • Royalty (029)

    woensdag 10 november-2010
    Hebben ze er 125.000 dollar voor betaald of was het een cadeautje? Dat willen de Partij van de Job en de hobby van Femke graag weten van de sidekick van Bibi Wilders. Gaat over het vaartochtje van een week dat onze beetje domme kroonprins en zijn net van mini- op maxikrediet overgestapte vrouwtje in 2002 hebben gemaakt met de zeilboot van Joepie van den Nieuwenhuyzen. Als het een huwelijkscadeautje was dan was dat kwalijk, want Joepie stond toen al ruim en breed op de nominatie om tot boef te worden gepromoveerd.
    Tegenover de Volksfiets verklaarde de SP dat er wat hullie betreft geen spoeddebat over de kwestie georganiseerd hoeft te worden. De partij vindt wel dat het pre-koninklijke stel zijn vrienden beter moet selecteren. En daar kunnen wij ons heulemaal in vinden. Dus willen wij graag nog even voorzichtig wijzen op het artikeltje "De prins en de villa" van 4 november jl. Hoeft wat ons betreft ook geen spoeddebat aan gewijd te worden. Maar een villa is net als een boot, je kan beter vantevoren even checken van wie die is. Stay tuned.
  • Royalty (030)

    dinsdag 17 april-2012
    Caramba. Dat is effe mazzel hebben. Gisteren kwam in de mainstream het adembenemende bericht meedrijven dat de Argentijnse presidente van plan is om op zo kort mogelijke termijn een wet in de parlementaire arena te pletteren die het mogelijk maakt om olieboer YPF te naasten.
    Het sappige aandelenpakket van de onderneming zal worden opgedeeld in 51 procent voor de Argentijnse staat en 49 procent voor de provincies waar het zwarte goud naar boven wordt gepompt.
    Vinden ze in het land van WNF-kanjer Juan Carlos niet grappig. YPF is namelijk voor het grootste deel in handen van de Spaanse onderneming Repsol en op het Iberisch schiereiland is toch al niet alles botertje tot de olijfboom.
    Maar elk nadeel heeft zijn voordeel. Met name voor onze eigen natuurliefhebbers van koninklijke bloede. De leiding van hun investeringsvehikel Oranje Nassau Groep (ONG) was namelijk zo goochem om al eind 2003 hun aandelen Repsol in de ramsh te doen. Regeren is vooruitzien.
    Maar blijkbaar hebben ze bij het Oranje spaarvarken daarna hun specsaver verloren, want om nou blij te zijn met hun investering in vullesboer Van Gansewinkel, nou nee. Eerst al een deal met de Napolitaanse mafia en wat vulles uit de Nederlandse samenleving (1) en nou weer gegooi in de lege flessen met een paar commissarissen, omdat die het vertrek van een paar eigenwijze directieknuppels niet zo feestelijk vinden. En waar gaat het helemaal om? Om het bijharken van het kostenplaatje. Toch eens kijken of de afdeling PR op afzienbare termijn niet eens iets leutigers eruit kan persen. Dit gelul is geen reclame.
    Gelukkig gaat het zakelijk verder goed. Dank u. Dankzij wat leuke winstjes heeft ons kroonprinselijk paar zijn buitenverblijf in Mozambique voor een symbolisch bedragje kunnen wegdoen en een tweedehandsje kunnen aanschaffen in Griekenland. Ja, jammer, alweer in een land vol armoedzaaiers, maar waar hadden ze dan hun vakantie moeten doorbrengen? De Schilderswijk soms? Nou dan. Stay tuned.

    1. Zie onze berichtgeving daarover in de serie Octopussy (afleveringen 411 tor en met 414). op onze Followup-site.
  • Royalty (031)

    donderdag 15 november-2012
    Het was een grap! Het was een gràààp! Een geintje. Had ie zelfs al eens uitgelegd bij een interview op de glazen tiet. Lieten die republikeinse huichelaars gisteravond nog zien ook. Buiten het beeld had ie indertijd nog gevraagd “Waar is de gulle lach op heden gebleven, meneer Van Mekkeren, dat vraag ik u af”. Paarlen voor de zwijnen. Heeft een of andere stofjas weer eens een lief dagboek opgeduikeld van een eikel van de Irene Brigade en hup wordt onze verzetsleider opnieuw weggezet als een liefhebber van standrecht. Schiet die 200 SS-ers maar voor hun raap. Opgeruimd staat netjes. Iedereen met een beetje gevoel voor humor begrijpt toch dat ZKH een Witz debiteerde. En hij kan godbeterhet ook niks meer terugzeggen. Zo behandel je een dood paard nog niet eens.
    Zal ons benieuwen wanneer ze weer met dat andere geintje komen aanzeulen. Uit mei 1940. Ook uit de koker van dat bijeengeraapte zootje van de Irene Brigade. Toen bestond die Brigade nog niet eens, kejjenagaan. Nou kwootje dan maar:
    In Sluis bevonden zich ook eenheden van de marechaussee. Hun commandant was D. Den Beer Poortugael. Deze commandant was van mening dat bij de capitulatie van Zeeland door schout bij nacht Van der Stadt, hij als rangoudste het bevel diende te voeren. Op 16 mei 1940 bracht Prins Bernhard hem in alle vroegte een bliksembezoek. De prins stelde zelfs voor de staatsgevaarlijken ter plekke te executeren. De adjudant van de prins, luitenant kolonel H. Phaff kon hem er echter van overtuigen dat de krijgsraad een betere oplossing zou zijn”.
    Zie je wel. Geen gevoel voor humor. Die kutkever van een Phaff ook niet. Nog even voor de volledigheid: toen die executie niet doorging hebben ze die 18 NSB-ers en 3 communisten toegevoegd aan een vluchtelingenkonvooi naar Noord-Frankrijk. Daar raakten ze eerst in Franse handen en daarna in die van de Gestapo. De NSB-ers mochten naar huis. De communisten niet. Grappig hè? Stay tuned.
  • Royalty (032)

    dinsdag 25 juni-2013
    Ene Jutta Chorus heeft weer eens een boek gebaard. “Beatrix, dwars door alle weerstand heen”. Daarin komt een kwoot voor van Pieter Broertjes. Oud toppemetoot van de Volksfiets en nu tussen de bedrijven door burgemeester van Hilversum. Onze voormalige verzetsvierder Bernhard zou tegen druk, druk, druk Pietertje ooit hebben verklaard, dat Edwin de Roy van Zuijdewijn een vijandig projectiel was, dat onschadelijk moest worden gemaakt. En nu die opmerking in dat Juttaschrijfsel terecht is gekomen zijn plotseling een paar volksvertegenwoordigers van D'66 en de SP opnieuw wakker geschrokken door het onverwachte geratel van deze kwestie en hebben vraagjes gesteld aan damesfietser Rutte en platwurmspecialist Plasterk. Of Benno en zijn dochter inderdaad een paar mannetjes op pad hebben gestuurd om vast te stellen of De Roy van Zuijdewijn een De Roy van Zuijdezwijn was en wat die vaststelling voor gevolgen heeft gehad.
    Hoe oud nieuws plotseling weer nieuw nieuws kan worden als het tussen twee kaften terecht komt. Want oud is het. Wij hebben met name in 2003 over de mannetjes van Bernhard al heel wat blikken platwurmen opengetrokken (1). Maar reactie ho maar. Zo gaat dat hier achter de duinen. De betrokken volksvertegenwoordigers zagen zich kennelijk genoodzaakt om in verband met de profilering nog even voor het zomerreces een poep te laten. Zucht. Gaap. Welterusten. Stay snoringly tuned.

    (1) We hebben het zelf nog eens allemaal teruggelezen. Moet u beslist ook eens doen. Als u wat sombertjes bent of zo.
  • Royalty (034)

    zaterdag 16 november-2013
    Sapperdeflap. Net nu Alex en Maxi rondzwieren in onze westelijke buitengebieden is besloten, dat een onafhankelijke wijsneus en een commissie van drie deskundigen moeten uitvlooien of er van joden gejatte kunst in hun koninklijke collectie zit. Het zal je toch gebeuren. Mooie aanfluiting als het zo is. Kan je alleen maar zachtjes zeggen, dat je het niet gewusst hebt. Maar je staat toch geweldig voor pipo.
    Hoe groot is de kans dat er echt dissonanten tussen hun kunstbullen bivakkeren? Niet zó groot, naar onze inschatting. Maar voorzichtigheid is geboden, want in de vriendenkring van Alex' grootvader en diens vliegenier zaten in ieder geval lieden, die er geen been in zagen om dit soort bloedkunst stiekem te verhandelen. En als het zo uitkwam deed onze verzetsleider op dit terrein ook dingen die op zijn minst een aroma verspreidden waarvan een bunzing opgewonden raakte. Daarvoor verwijzen wij met enig dédain naar de serie De prins en de Correggio van begin 2004. Nou verwachten wij niet, dat opa B. zijn kwalijk verworven spulletjes in de koninklijke gewelven onderbracht. Maar hij wist wel hoe de linke kunsthazen liepen en dat kan wel degelijk hebben geleid tot op het oog reguliere aankopen, die in de nabije toekomst door voornoemde wijsneus en het triootje deskundigen alsnog worden gediskwalificeerd. Wij zijn benieuwd. Stay tuned.
  • Royalty (035)

    woensdag 4 december-2013
    Voor lezers van Kleintje Muurkrant gesneden Deventer. Prins Bernhard (rip) heeft anno 2000 de Koninklijke lijfgarde opdracht gegeven om Edwin de Roy van Zuijdewijn af te leggen. Omdat die toen scharrelde met de prinses Margarita, de dochter van bomenfluisteraar Irene. Wat was dat voor een gozer? Wat deed ie voor werk? Zoop ie? Snoof ie? Ging ie naar de wilde wijven? Onderhield ie contacten met de Amsterdamse afdeling narigheid? Had ie in zijn familie vol beffen misschien iets opgeduikeld over het kwalijke verleden van de verzetsheld zelve? Volgens het vage epistel dat damesfietscoureur Rutte gisteren bij de Kamer inleverde zouden de lijfgardisten van de prins niks gevaarlijks bij De Roy hebben aangetroffen. Of dat ook gold voor de irreguliere “mannetjes” over wie Bernilo kon beschikken vermeldt voornoemd epistel niet. Maar daar ging Rutte ook niet over.
    Wie toevallig hier bij ons komt binnenvallen en wel eens wil weten waar de vriend van Jort Bretels het over heeft kan in deze serie zijn hart ophalen. En wie niet wil wachten op de volgende eeuw om erachter te komen of Bennilo misschien ook bi-sexuele avonturen heeft beleefd raden wij aan om in de bieb Wim Klinkenberg's ongeautoriseerde politieke biografie van Bilderberg's aartsvader op te vragen. Mocht u toevallig nog werk hebben en een hok met koters verwijzen wij u in alle bescheidenheid naar onze serie Het schaduwcommando van de Prins. Is ook heel spannend en geeft leuke doorkijkjes in het het verleden van Bond. Bernhard Bond. Stay tuned.
  • Royalty (036)

    Ze wisten het niet. Bilderbea en Willy. Dat pappa cq. opa Benny in de jaren zeventig een sluwe deal had gesloten met een toenmalige regering om de blauwe brievenbrigade op te zadelen met een jaarlijkse teruggave van meloenen belastingpoen. Van Willy willen we nog wel aannemen dat ie van niks wist. Maar dat Bea niks van die regeling wist weigert bij ons de adamsappel te passeren. Horen we normaliter verder niks substantieels meer van. Zoals zoveel van Benny's geheimen samen met zijn stoffelijke resten in Delft de trap af zijn gedragen. Wat heeft ie namelijk allemaal voor shit bekokstoofd als ie uit ging waaien in de Mount Kenia Safari Club? (1). En diezelfde vraag kunnen we opgooien als we denken aan de 1001 club. Een mengsel van duur en dubieus, waarin naast BCCI-topman Abedi bijvoorbeeld ook de Britse majoor Louis Mortimer Bloomfield en de Amerikaanse bef Edwin Weisel zich nadrukkelijk manifesteerden. Bloomfield was een ouwe geheimsmurf uit WO II, die in 1958 op het idee kwam de wereld te verrijken met de Permanent Industrial Expositions Company aka Permindex. Een uiterst onaangenaam riekende onderneming, die later door openbaar aanklager James Garrison werd aangewezen als de motor achter de moord op JFK in Dallas, Texas (2). Ook leuk om te weten: het in Montreal gevestigde Permindex beschikte in Texas over een filiaal, de International Control Corporation. Die onderneming stond onder leiding van de beruchte bef Roy Cohn (3) en mafiadon Joe Bonanno.
    Een van de verbindingen die prins Bernhard met Permindex onderhield was de al eerder genoemde Edwin Weisel. Deze Grote Appelbef was namelijk een vriend voor het leven van Roy Cohn. Uit de brand ben je ermee. Beroepsmatig behartigde deze Edwin ondermeer de louche zaken van het zogenaamde Gotham Committee, dat zich bezighield met het in de gewenste richting duwen van de Democratische partij. Anchor man van dit vehikel was de door alle zeeeën gewassen Averill Harriman, die op latere leeftijd in het bootje stapte met de adellijke Pamela Beryl Digby. Een door de wol geverfde mevrouw die nog later in het vaarwater kwam van een meisje dat we ooit leerde kennen bij een andere plechtigheid in Delft (4). Shit? Ellende? Mag je wel zeggen. Gelukkig weet Willy van niks. Stay tuned.
     
    (1) Hebben we eerder dit jaar een heul fleurig boekje over open gedaan. In verband met 9/11 en met The Donald Connection.
    (2) Zie het artikel "Een telefoontje van Paleis Soestdijk" van Peter Edel dd. 1 mei 2013.
    (3) Roy was ondermeer de grondlegger van het koterkruipersnetwerk in België, dat later een zwart stukje geschiedenis zou schrijven.
    (4) Zie aflevering 10 van de serie “Mabeltje” dd. 8 oktober 2003.
  • Royalty (037)

    Alexander Pechtold is een populist. Althans volgens damesfietsrenner Rutte tijdens de discussie over het zakgeld van 250.000 piek per jaar van koning Willy's oudste dochter na haar achttiende. Plus nog eens 1,2 meloen voor haar personeel. Want ze gaat natuurlijk niet haar eigen band oppompen of naar de Jumbo voor een pak hagelslag. Is dat populistisch? Ja, dat is het. Maar dat is "pleur op" ook. En iemand tijdens een serieus debat "Zoef de haas" noemen idem dito. Zij het dat het wat archaïsch is.
    De vox populi was deze week trouwens ook duidelijk hoorbaar na het verschijnen van een volstrekt overbodig boekie van ene Jolanda Withuis over Jula, de opoe van Willy. We hebben het niet gelezen en zijn dat ook niet van plan. Weer dat verhaal dat Benno in de jaren vijftig naar Der Spiegel liep om de theekrans van Tante Greet weg te krijgen van Soestdijk! Dat weten we nou wel. Maar naar het antwoord op de vraag of die move van Benno richting Hamburg een stiekeme poging van hem was om Bea eerder op de troon te krijgen en dan eindelijk als een soort Statthalter te fungeren tot zijn dochter het stokje kon cq. wilde overnemen, daar zal Jolanda niet naar gezocht hebben (1). Of naar de gevolgen van Benno's lidmaatschap van de lugubere Mount Kenia Safari Club en zijn contacten met het moorddadige Permindex (2). Het ging per saldo over Jula. En het was al erg genoeg dat die weet had van het grabben van poesies en kijken in bloesies waaraan haar echtgenoot zich schuldig maakte. Om over het wippen buiten de deur en de output daarvan maar te zwijgen.
    Jolanda heeft er jaren over gedaan om het zoveelste prul over de Oranjes op de markt te smakken. Zonde van de tijd en de moeite. Stay tuned.
     
    (1) Het Statthalterplan dateerde van voor de oorlog en was ontworpen door de Duitse Abwehr. In deze serie komt dit plan met enige regelmaat voorbij. Voor de context zie aflevering 4 van de artikelenserie "Het schaduwcommando van de Prins" op de site van de Morgenster.
    (2) Zie aflevering 36 van deze serie dd. 18 Oktober 2016.
  • Royalty (038)

    Is ie een filmliefhebber? Zouden we niet weten. Maar plotseling maakte koning Willy vrijdag zijn entree bij het IFFR in 010. In zijn uppie, want Maxi was vorig jaar daar ook in haar uppie geweest. Je moet het niet te gek maken. Willy zou die vrijdag hebben gekozen omdat op die dag “Double Play” in première ging. Een film naar het boek “Dubbelspel” van de Curacaose schrijver Frank Martinus Arion (rip). Had Willy dat gelezen? Zouden we niet weten. De film was gefinancierd door Greg Elias. Een vanuit Curacao opererende zakenpief die via zijn Fundashion Bon Intenshion al jaren het IFFR sponsort. Nou hebben we het al eens gehad over de warme relatie die Willy en Maxi met deze Curacaose maecenas onderhouden. Als ze bijvoorbeeld toevallig op het eiland moeten wezen dan logeren ze bij Greg thuis (1). Dus allicht dat je dan even je gezicht laat zien als Greg in Rotjeknor zijn film presenteert. Goed, er was vorig jaar wel een invalletje van wat milieusmurfen bij Greg's trustoutfit. In verband met een daar gestalde firma die ervan wordt verdacht illegaal afval te dumpen. En in 2013 hengelden een stel poensmurfen bij Greg's United Trust naar info in verband met het schandaal rond SNS-Reaal. Verder werd de weldoener ooit verdacht van betrokkenheid bij een smokkel van nucleair materiaal naar Cuba, was bij zijn trustkantoor de illustere NV Dreamweavers van avontuurlijk ondernemer Dicky Peschar ondergebracht, deed ie indertijd zaken met de vermaarde wasstraateigenaar Dirk de Groot en bezorgde de Duitse blauwe brievenbrigade een klus met het uitgraven van een gevalletje belastingontduiking door oud-tennisster Steffi Graf. Om eens een paar dingetjes te noemen. Maar so what? Greg is nooit een kerker ingezwaaid, dus mogen Willy en Maxi hem asjeblieft een warm hart toedragen? Er zijn wel ergere dingen in de wereld ja! Zo is dat. Stay tuned.
     
    (1) Zie het artikeltje “De prins en de villa” dd. 4 november 2010.
  • Royalty (039)

    Interessant. Wat koning Willy gisteren losjes uitkraamde over die veiligheidssmurfen van het Koninklijk Huis. Die bleken er alleen te zijn om toe te zien op de veiligheid van de royals als ze buiten gingen spelen. Wat die royals onder hun toeziend oog verder allemaal uitspoken was niet hun pakkie an. Daar moesten ze in ieder geval hun muil over houden. Ook tegenover de toproyal.Vandaar waarschijnlijk, dat er uiterst mondjesmaat iets naar buiten is gekomen over het bezoek van toenmalig prins gemaal Claus aan een paar homohutten in New York. Samen met kindervriend Frits Salomonson, de jarenlange bef van het Koninklijk Huis. En dat we niets aan de weet zijn gekomen over wat zich afspeelde ten huize van Frits als de prins gemaal bij hem op visite kwam en de veiligheidssmurfen voor de deur eventuële nieuwsgierigen op afstand hielden. Toch jammer, want zo komen de geruchten in de wereld. Stay tuned.
    • MH17 en Lockerbie (001)

      dinsdag 28 oktober-2014
      Hij zal het toch niet menen? Die Fred Westerbeke. Fredje babbelde als baasje van het Nederlands gerechtelijk onderzoek naar de aanslag op de MH17 gisteren een interviewtje vol met het Duitse weekvod Der Spiegel. En daarin vergeleek hij de gebeurtenis in Oost-Oekraine met die bij Lockerbie in 1988. Kwootje Fred. Komt ie:

      Toen heeft het drie jaar geduurd voordat de verantwoordelijken bij naam konden worden genoemd”.

      Maar Fredje toch. Je weet toch wel, dat dat proces in Zeist tegen die twee Libische zandhappers een grote farce was? Dat bijvoorbeeld het hele verhaal over dat Mebo-frutseltje dat als ontsteker zou zijn gebruikt voor de bom allang is doorgeprikt. En dat het volgens de officiële verklaring van een Schotse topsmurf door snuffelaars van de CIA tussen de rotzooi op de grond was geplant. Of was je dat even kwijt? Hm, Fred? En dat de Maltese hoofdgetuige best wel een bezwarende verklaring wilde afleggen tegen voornoemde zandhappers, maar dat ie daarvoor wel een paar meloen dollar wilde hebben en die ook kreeg. Was je dat ook even kwijt Fred? Of gaf je in die ene zin precies weer wat er bij een eventueel strafproces gaat gebeuren? En dat een paar lullo's uit het Oost-Oekraiense kamp al bij voorbaat het haasje zijn. Als die al te vinden zijn. Anders moet je een proces voeren tegen NN met CIA-kiekjes uit de ruimte, geouwehoer op het internet en verklaringen van een stel Nazi's uit Kiev. En dat is wat armoedig.
      Overigens is het uitblijven van een reactie van de Spiegelaar op Fred's verwijzing naar Lockerbie ook interessant. Onlangs raakte bekend, dat een hele meute Duitse journalisten gestiekt werden door de CIA. Die gozer zal toch niet...? Conspiracy? Just love it.
    • MH17 en Lockerbie (002)

      dinsdag 18 november-2014
      Nu we toch bezig zijn. Op 28 oktober jl. visten we uit het Duitse weekvod Der Spiegel een interview op met Fredje Westerbeke, het hoofd van het Nederlands gerechtelijk onderzoek naar de daders van de aanslag op de MH17. Daarin refereerde onze Fred naar het identieke onderzoek in de affaire rond de Panam103 die op 21 december 1988 bij Lockerbie onorthodox uit de lucht neerstreek. Open doel wat ons betreft, want “Lockerbie” was een valse vlag waarbij twee Libiërs ten onrechte de zwartepiet in ontvangst namen. Maar we willen nog wel even op dat voorzetje van Fred terugkomen. Ook al omdat wij in onze speurtocht naar de ware toedracht van “Lockerbie” toevallig op een lijntje naar de Amerikaanse Riggs Bank zijn gestuit. Ooit de bank voor uiterst smerige internationale zaken, waarvan een deel werd verzorgd door haar filiaal op the Isle of Man (1) en die niet zelden onder regie stonden van geheimedienst-smurfen.
      Op 8 mei 1987 kocht ene Hafez Hussein aka Hafez Kassem Dalkamoni een pakketje travelers cheques bij de Société Bancaire Arabe. Nog geen week later deponeerde ene Basel Bushnaq datzelfde pakketje bij de Riggs National Bank in Washington. Of dat depot meteen in de kieren viel bij de FBI valt buiten onze waarneming, maar op 15 augustus 1988 had vriend Basel wel een vriendschappelijke babbel met een paar neusjes van die dienst. Dat beviel blijkbaar goed. Later in dat jaar en begin 1989 vonden namelijk nog een paar vervolgseances plaats. En dat is niet zonder betekenis. Integendeel. Stay tuned.

      (1) Zie bij voorbeeld de afleveringen 7 en 8 uit de serie “Deuss en de Ruskies” met een link naar een andere valse vlag: 9/11.
    • MH17 en Lockerbie (003)

      vrijdag 21 november-2014
      Waarom was Basel Bushnaq interessant voor de FBI? Nou, Basel was lid van de Palestijnse verzetsgroep PFLP-GC en Hafez Kassem Dalkamoni, zijn maatje uit Frankfurt, eveneens (1). Ze hadden het niet zo begrepen op Amerikanski's en dan vooral in militair tenu. En vandaar dat de groep op 31 augustus 1987 en 26 april 1988 in Duitsland bommen liet ontploffen in een paar treinen met Amerikaanse soldaten. Goed voor je reputatie. Toen de USS Vincennes op 3 juli van datzelfde jaar “per ongeluk” de IR655 (2) op zijn BUK's uit de lucht ramde zou de Iraanse regering dan ook direct daarop contact hebben gezocht met Dalkamoni cs. Om iets terug te doen. In plaats van een diepgaand onderzoek in te stellen dat tot niets zou leiden.
      Of dat onderwerp specifiek ter sprake kwam is buiten de journalistieke dampkring gebleven, maar eind september kwamen vijf leden van de PFLP-GC voor spoedoverleg bij elkaar in een safe-house in de Joegoslavische wereldstad Krusevac: Mobdi Goben, Hafez Kassem Dalkamoni, Abdel Fattah Ghandafar, Salah Kweiks en Marwan Kreisat. Besloten werd om van treinen over te stappen naar vliegtuigen.
      Op 5 oktober was Dalkamoni terug in Frankfurt. Bomexpert Kreisat kwam een weekje later. Na een kort bezoek te hebben gebracht aan zijn homebase in Jordanië, waar hij contacten onderhield met de GID, de op goede voet met de CIA staande Jordaanse inlichtingendienst. Direct na zijn terugkeer toog hij aan de slag bij het samenharken van geïmproviseerde bomonderdelen. Er was wat haast bij, want op 28 oktober zouden ze opnieuw in Joegoslavië bij elkaar komen voor een ontmoeting met Mohamed Hadid, de leider van de PFLP-GC voor het westelijk halfrond. En dan was het wenselijk om alvast wat resultaten te kunnen melden.
      Helaas, helaas, de afspraak liep in het honderd. Door externe factoren. De Duitse afdeling van in totaal 16 man werd op 26 oktober door de Duitse smurfen naar binnen getrokken. Een van de leden stond vrijwel onmiddellijk weer op op de keien: Salah Kweiks. Op zich geen mirakel, want Salah was actief voor de Mossad, dus wat kan je gebeuren. Twee weken daarna kwam ook Kreisat op vrije voeten. En gezien zijn Jordaanse contacten was dat ook geen reden om je in een darkroom te wanen. Spannend hè? Houden we nog even zo. Dus stay tuned.

      (1) Zie voor Basel en Hafez vorige aflevering van 18 november.
      (2) Een verkeersvliegtuig van Iran Air, dat met 274 passagiers aan boord op weg was van Teheran naar Dubai
    • MH17 en Lockerbie (004)

      maandag 1 december-2014
      Merkwaardig. Nadat Salah Kweiks aka Ramzi Diab en Marwan Kreisat om moverende redenen waren vrijgelaten (1) kwamen hun kameraden van de PFLP-GC niet zo heel lang daarna voor de kadi en werden door hem stevig achter het streepjesbehang geplakt. Vanwege de bomaanslagen op de met Amerikaanse soldaten rondzeulende Duitse treinen uit 1987. Maar vreemd genoeg bleef het dossier over de geplande aanslagen op burgervliegtuigen buiten schot. Ondanks het feit, dat bij de arrestaties tijdtabellen van vliegtuigmaatschappijen waren aangetroffen plus de nodige explosieven en een ontsteker.
      Verder bleef ook de naam van FBI-asset Basel Bushnaq buiten de annalen. Blijkbaar was dat laatste van vitale betekenis voor de Feds, want tijdens het latere Lockerbie-proces tegen de twee Libische zwartepieten in Zeist kregen de dienstdoende jurken het vriendelijke verzoek om de naam van hun informant niet te noemen. Aan dat verzoek werd keurig voldaan en de voorzittende kadi was zo vriendelijk om het door de beffen van de twee Libiërs ingebrachte PFLP-dossier als irrelevant terzijde te schuiven. En dat terwijl er ook toen al de nodige aanwijzingen waren dat de PFLP-GC betrokken was geweest bij de aanslag op Panam103. In opdracht van Iran. Hoewel wat dat laatste betreft ook andere varianten mogelijk zijn. Per saldo was de betrokken Palestijnse verzetsgroep namelijk zwaar geïnfiltreerd en net als de andere verzetsgroeperingen tot de Adamsappel of het mohammedaanse alternatief daarvoor betrokken bij de handel in verwarrende middelen richting Europa en de USSA. In ruil daarvoor ontvingen zij wapentuig van Amerikaanse en Saoedische handelaren. Een Iran-Contraatje après la lettre. Terwille van de destabiliseringspolitiek die de USSA samen met de zandbakleiders en de jongens uit Tel Aviv had uitgezet en die nog steeds valide is. Luchtmachtofficier Charles Dennis MacKee en CIA-snuf Matthew Kevin Gannon hadden over dit ellendige gefoezel een flinke stoot materiaal vergaard en vlogen voor een rondje debriefing en een gezellig samenzijn onder de kerstboom huiswaarts met... de Panam103. Ze kwamen nooit aan.
      Als toetje nog even dit: Bij 9/11 was opnieuw sprake van een vlijtige samenwerking tussen Amerikaanse en Saoedische duisterlingen. De club van Mohammed Atta werd gestiekt via prins Bandar, de toenmalige Saudische ambassadeur in Washington, en diens echtgenote. Niet dat dit gegeven er verder toe deed, maar wel leuk om te weten.
      Denkt u misschien, waarom dit hele relaas over Lockerbie en wat heeft dat te maken met de downfall of de MH17? Moet u bij Fredje Westerbeke wezen. Die maakte de vergelijking met Lockerbie tijdens een babbel met het Duitse weekvod Der Spiegel (2). Of dat ook inhoudt dat Fredje als Nederlandse hoofdsnuffelaar naar de daders van de aanslag nu naarstige pogingen doet om koetkekoet twee Poetin-aanhangers uit Donetsk en omgeving naar Zeist te dirigeren is nog niet helder. Maar het zou ons niks verbazen.

      (1) Zie aflevering 3 dd. 21 november 2014.
      (2) Zie aflevering 2 dd. 18 november 2014.
    • MH17 en Lockerbie (005)

      Hoi Fredje (1). Zijn we weer. Weet je nog dat je eind oktober vorig jaar tegen Der Spiegel je kaarten liet zien? En dat we vanaf dat moment zeker wisten, dat je met je bezemploeg bezig was om van MH17 een tweede Lockerbie te maken? Compleet met een paar Russische of Russisch sprekende oetlullen die net als hun Libische voorgangers in een tent in Zeist de zwartepietenprijs in hun gleuf geduwd krijgen. Ja? Weet je het nog? Nou wij ook. Wij hebben daarna op een paar interessante dingetjes gewezen. Bijvoorbeeld, dat de Libiërs onschuldig waren. Dat een peletonnetje CIA-klanten meteen na het neerkukelen van de Panam103 hadden lopen te knoeien met het zogenaamde bewijsmateriaal. En dat een zwaar geïnfiltreerde en door de Saoedi's bewapende Palestijnse groepering voor de uitvoering had gezorgd. Vandaar dat die twee Libiërs ver voor de vervaldatum naar de zandbak werden teruggestuurd. Als laatste Al-Megrahi. Maar die had gelukkig kanker (rip). Nou het gekke. Opletten Fred. De familie van Al-Megrahi en leden van de actiegroep Justice for Megrahi blijken een paar weken geleden aan de hoogste Schotse pruiken om een herziening van het vonnis te hebben gevraagd. Kan je je misschien iets bij voorstellen als je zelf familie van Megrahi zou wezen. Maar die actiegroep bestaat uit familie van de Britse Lockerbieslachtoffers. En dat is toch wel heel bijzonder. Hm? Fred? Die mensen geloven dat ze gepiepeld zijn. En daar hebben ze gelijk in. Volgende keer wat voorzichtiger bij het uitdelen van de kaarten, Fred. We mochten eens verkeerde conclusies trekken. Stay tuned.

      (1) Fredje is Fredje Westerbeke, de grote smurf van het MH17 onderzoek waarover een paar verdwaalde Kamerleden graag geïnformeerd zouden willen worden, maar Mark Damesfiets geheel volgens afspraak stijf zijn kaken op elkaar houdt. 


      • Staatsgeheim (001)

        maandag 6 juni-2005
        Het ging voorbij voor we er erg in hadden. Ergens weggefrommeld achter het korte nieuws van het NOS-journaal van zaterdag zes uur. We bleken door Jan Peter’s junta verblijd te zijn met de Dienst Speciale Interventies (DSI). Een dienst die bijvoorbeeld moet ingrijpen als een jeugdafdeling van Osama’s Flying Circus een modelvliegtuigje door het Torentje dreigt te jagen.
        Het wakkere besluit is genomen naar aanleiding van een rapport van Cyriel Fijnaut over de terreurbestrijding in Nederland. Daarin concludeerde de hoogleraar dat het daarmee maar droevig gesteld was. Iedereen was op eigen houtje bezig volgens Cyriel. En de coördinatie tussen de speciale eenheden van mariniers, het leger, de politie, de marechaussee, de burgemeesters, plattelandsdokters, ballonvaarders, schillenboeren en god weet wie zich nog meer bemoeide met de verdediging van ons christelijk erfgoed, was om te janken. Kortom er moest een civiel geleide, centrale dienst komen die een einde maakte aan deze janboel.
        Dat rapport van Cyriel was al lang al klaar, maar de openbaarmaking liet op zich wachten. Want waar ging het helemaal over? Er was wel geprobeerd om ook Nederland te voorzien van een snufje terreur. Zo werden we ooit verrast met het bericht dat er een aanslag was gepland op Schiphol. Maar achteraf bleek het om een Amsterdamse brandweerman te gaan die zijn salaris en emolumenten op niveau wilde houden via het gebruik van een rookbom. En dan kan je wel vervaarlijk de ingangen van een verkeerstunnel laten bezetten door een zootje ongeregeld maar daar prikt een beetje kritische Nederlander dwars doorheen.
        Nee, er was iets meer nodig. Had de AIVD niks in de aanbieding? Nou, da’s ook toevallig, de dienst was -praise the lord- al geruime tijd bezig met het pamperen van een groepje vlasbaarden dat zijn hoofdkwartier had in de Haagse Antheunisstraat.
        We weten allemaal wat er verder is gebeurd. Er werd een eitje tussen een paar agenten gegooid door een Amerikaanse muslim gehuld in een pyjamabroek en de hele legbatterij aan speciale eenheden stortte zich op het Haagse stukje vastgoed van de AIVD. Hot stuff voor Cyriel’s zoveelste meesterwerk. Plotseling kreeg de inhoud ballen. Alles wat er in de Antheunisstraat en de nasleep ervan op de Amsterdamse Middenweg fout ging was voedsel voor de premisse dat er een overkoepelende dienst moest komen.
        En er was nogal wat mis gegaan. Zo had de AIVD burgemeester Deetman niet gewaarschuwd dat de halve pyjama en zijn kameraad over eitjes beschikte en daarnaast hadden de rubberzolen belangrijke registraties van allerlei gesprekken tussen de leden van de Hofstadgroep gewist (als je het geloven mag).
        Verder zou volgens een direct na het spektakel in Den Haag opduikend gerucht minister Remkes tussen het begin van de nachtelijke raid en 'smorgens negen uur à la Henk Vredeling in de jaren zeventig onbereikbaar cq. onvindbaar zijn geweest. Wij zullen ons maar niet te buiten gaan aan speculaties over de oorzaak daarvan.
        Het kan haast niet anders of Cyrielleke heeft aan dit soort details ook aandacht besteed. Al met al dus geen vrolijke lectuur en het besluit van Jan Peter’s junta om de hele boel tot staatsgeheim te verklaren komt dus niet uit de hemel vallen. Het argument zal wel zijn dat ze onze gebaarde vijanden geen inkijkje willen geven in de organisatie van ons anti-terreurapparaat.
        Maar mooi meegenomen is vanzelfsprekend dat verder niemand buiten de junta erachter komt wat er allemaal fout is gegaan. En of er mogelijk listige trucs zijn uitgehaald om ons een eigen terreurgroep te bezorgen, waarvan één lid notabene haast de vrije hand kreeg om Theo van Gogh te kelen. Is er een Daniel Ellsberg in de zaal?
      • Staatsgeheim (002)

        maandag 31 oktober-2005
        In ons artikeltje Staatsgeheim (1) van 6 juni 2005 maakten wij al eens melding van een nieuw in wezen al in 2004 afgemetseld epos van de hand van Cyriel Fijnaut over de toestand waarin onze nationale terreurbestrijding zich bevond. Die toestand was volgens Cyriel net zo treurig als een peloton doodgravers in een uienveld. Maar veel spectaculairs om die conclusie te onderbouwen had onze bolleboos in criminele zaken eigenlijk niet. Tot in november van dat jaar Theo van Gogh werd afgemaakt op de Amsterdamse Linnaeusstraat door een korangestoorde op een fiets en kort daarna bij de slag in het Haagse Laakkwartier twee door de AIVD geknuffelde pyjama-terroristen glorieus van hun bed werden gelicht. Niet dan nadat ze met een eitje een paar agenten van burgemeester Deetman’s koddebeierkorps het ziekenhuis hadden ingeholpen. Kijk, en dat eitje lag Deetman zwaar op de maag. En sinds eind vorige week alleen nog maar zwaarder. Want toen kwam aan het licht dat volgens een paar boys van de door de AIVD gedoopte Hofstadgroep dat eitje geleverd was door iemand die al geruime tijd in het geweer was voor de AIVD. Iemand die eveneens tot de kennissenkring van Samir Azzouz behoorde, die vandaag in hoger beroep weer voor de kadi staat wegens vermeende banden met voornoemde groep en het plannen van aanslagen.
        Wij weten niet of dat ook allemaal in het nieuwe meesterwerk van Fijnaart is opgenomen. En Deetman ook niet. Staatsgeheim. Het lijkt hier Moskou wel. Of Washington.
      • Staatsgeheim (003)

        maandag 9 juni-2008
        Te midden van de jonge komkommers en gelul over foeballuh werden wij afgelopen zaterdag verrast met het nieuws dat Kleintje Muurkrant een staatsgeheim zou hebben onthuld. Stond breeduit op de voorvagina van De Telegrof. Kon niet missen. Dat geheim had niks te maken met good old Sandeman maar wel met kinderhopsen. Nou hebben wij de laatste jaren nogal wat gepubliceerd in die richting. Zal het alleen maar zijn over de hopsproblematiek rond onze eigen secretaris-generaal Demmink of Belgische highflyers als kunstpaus Axel Vervoordt en de grafelijke gebroeders Lippens. Maar dat kon De Telegrof niet bedoelen. Wat dan wel? Wij ons hunderttausend Luftballons geprakkizeerd. En jawel. Ons spaarlampje kreeg de geest. Het moest gaan om de artikelen Octopussy 375 en 376. Gingen over het onderzoek naar het vermeende hopsen binnen de top van het Amsterdamse bromsnorapparaat en het OM. Die artikelen dateren van 20 en 21 mei 2008.
        Nou verwacht je toch dat als je een beetje staatsgeheim onthult, dat dan rapido een stel sombere rubberzolen op je stoep staan om je ernstig op je kootjes te stampen. Geen zool gezien. Wel een dampend artikel met weinig inhoud op de voorpagina van De Telegrof. Op 7 juni!!. Voor een staatsgeheim wel wat laat. En bovendien niet naar buiten gebracht door een staatsorgaan, maar door een ordinaire makreelverpakking. Dus ging het misschien hooguit over een geheim-pje. Maar wie maakt zich daar nou nog druk om tegenwoordig? Met rampen om ons heen als de liezen van Robben en het dijbeen van Van Persie. Geen hond.
      • Staatsgeheim (004)

        dinsdag 26 mei-2009
        Niet zo heel lang geleden wijdde het NOS-journaal een paar walgelijke minuten aan het pedo-schandaal in Ierland. Een land waar de invloed van liefde predikende kerels in jurken nog niet helemaal naar de filistijnen is. De rest van de mainstream-meute volgde gretig. En terecht, daar niet van. Voor de liefhebbers hier de tekst van het Ierse rapport. Merkwaardig was wel dat het een weekje later bulderend stil bleef na onze melding dat de topsnuffelaars AIVD 1 en AIVD 4 tegenover een Haagse rechter-commissaris hadden toegegeven dat het rapport van snuffelsmurf Peter Ros tot de staatsgeheimen behoorden, die ooit in de gleuf van avontuurlijk ondernemer Mink Kok zouden zijn geduwd. Dat rapport ging over de vermeende betrokkenheid van topdogs uit het Amsterdamse blauwe korps en lekkerbekken van het OM bij het hopsen van minderjarigen. Wanneer verklaar je zoiets tot staatsgeheim? Als er dingen in staan die waar zijn of waar dreigen te zijn. Mocht dat spul in verkeerde handen vallen dan zouden de betrokkenen chantabel raken en kijk, dat kan de staat der Nederlanden even niet hebben. Binnen deze context herinneren wij ons uit de bewuste periode nog levendig de affaire rond Officier van Justitie Jo Valente. Dat had voor zover wij weten niks te maken met kinderknoeien, maar de impact was er niet minder om. En om nog eens een voorbeeld te noemen: wat gebeurde er met de bult narigheid die Marcel Vervloesem ooit ophaalde bij kinderliefhebber Gerrie Ulrich in Zandvoort? Noppes. In een Grab gemieterd door een clubje doodgravers onder leiding van BVD-speurneus Theo Bot, de broer van Ben. Staatsgeheim? Mogelijk, want er zoefden geruchten door het helmgras, dat een lid van het Koninklijk Huis en zijn advocaat bij gelegenheid aan boord waren van het jacht van Gerrie als die het zeegat koos in gezelschap van een klein koor van adelworstjes.
        Meer voorbeelden? Wat dacht u van die AMRO-medewerker die beginjaren tachtig bezoek kreeg van een paar sombere heren, die hem sommeerden zijn onderzoek naar smerigheden op de Veluwe uit de vroege jaren van de vorige eeuw rood licht te geven? En zijn materiaal in te leveren. Dat laatste was wat moeilijk, want hij had kopieen van zijn materiaal aan twee Veronica-journalisten verstrekt. Hij kreeg de order om ze als de sodemieterij terug te halen, anders volgden er minder gezellige maatregelen. Een van de Veronica-boys gaf zijn kopie op dringend verzoek van de wanhopige AMRO-medewerker terug, de ander weigerde. Eens gegeven, blijft gegeven. En zo belandde het verhaal toch nog in het publieke domein. Zij het in de uiterste periferie. Ging over jonge meisjes die onder toeziend oog van Dionne de chaperonne per trein vanuit het buitenland naar het Ronde Huis bij Nunspeet zouden zijn overgebracht om daar ritueel te worden geconsumeerd door een stel Rotterdamse havenbaronnen en een lid van het Koninklijk Huis. Staatsgeheim. Dat is duidelijk. En al ga je met een megafoon het hele land door, de bestuurlijke elite is untouchable. Een griezel uit Amsterdam-Oost of Leeuwarden? Die niet.
      • Staatsgeheim (005)

        donderdag 18 juni-2009
        Fuck. Een medewerkster en een ex-medewerker van de AIVD achter het gaas. Zij zouden Jolande van der Graaf van De Telegrof geheime spulletjes hebben verschaft over Irak en Jan Jurk uit Tibet. Bij het gevalletje Irak ging het om info die het kabinet van J.P. Dodo op het verkeerde been zou hebben gezet wat betreft Saddammeke's biochemische wapenzooi en zijn opmars naar de atoombom. Zou de AIVD niet zelluf hebben uitgevlooid, maar gewoon hebben overgenomen van de firma Bush/Blair Ltd. Nou, die commissie van oom Willibrord Davids kan nu eigenlijk meteen wel opdoeken. Dodo cs. zijn gewoon verkeerd voorgelicht door die eikels van de AIVD. Einde verhaal.
        Wat het gevalletje Jan Jurk betreft. Dat ging om de extra beveiliging die Janus kreeg bij zijn recente bezoek aan Nederland. Er zou een levensbedreigend Chinees complot zijn geweest tegen de Tibetaanse leider. Vandaar dat hij zich overal vertoonde met een zonnebril en een petje.
        Het is allemaal te droef voor woorden. Nog droever is dat er een huiszoeking plaatsvindt bij collega Van der Graaf. Als de speurneuzen daar staatsgeheime stukken aantreffen is Jolande ook het haasje. Met een paar jaar kruipruimte als bonus. Dat haalt de moed bij die journalistieke kloothommels om Den Haag op de kootjes te rammen er wel uit. Voortaan alleen nog berichtgeving over Jan, Yolanthe, Wesley, Georgina, Jort en hoe ze allemaal ook mogen heten. En als je dat niet leuk vindt ga je maar iets doen in het vastgoed of op de kermis staan. Wat een gulach.
      • Staatsgeheim (006)

        zondag 7 maart-2010
        Het moet u ergens zijn opgevallen. Dat wij staatsgeheimen helemaal dolletjes vinden. En dan vooral als het gaat om materiaal dat bijmekaar is geharkt door een vereniging van speurneussmurfen. Heerlijk. Of het nou gaat om Mabel Hari of hopsen met kleuters. Maakt geen flaus aus. Komt u maar. Liefst Nederlands natuurlijk.
        Dat brengt ons op Daniel Houghton. Een gozer met een dubbele nationaliteit en zoals we dankzij onze opgespoten Fitnasiast weten zijn die per definitie onbetrouwbaar. Daniel heeft zowel een Brits als Nederlands paspoort. Dat laatste via zijn moeder die ooit als Elizabeth Havinga het licht zag ten oosten van onze duinenrij, waar later ook haar zoon zou opgroeien.
        Daniel verhuisde na dat groeiproces naar de overkant van het plasje en ging studeren in Birmingham. Nadat hij zijn hoofd had volgepompt trad hij op zijn 23ste al toe tot de Britse buitenlandse snuffelorganisatie MI6. Zonder twijfel na een vette screening, dus het moet in september 2007 nog helemaal snor hebben gezeten met vriend Daniel.
        Zou je zeggen. Nou het rare. In mei 2009 stapte hij al uit. Misschien was zijn chef een eikel. Of hij vond de koffie niet lekker. Nog onbekend. Maar drie maanden later belde hij zijn vroegere werkgever op en vroeg 9 tonnetjes Pond voor het materiaal dat hij op schijfjes en stickies had gezet tijdens zijn snuffelperiode. Het bleek te gaan om geheimen die de eerste de beste rapper al weet als ie de dagvodden een beetje leuk interpreteert, maar ook om secrets en top secrets.
        MI 5, de binnenlandse tegenhanger van 6, werd op de zaak gezet. En er kwam een deal tot stand. Na overhandiging van het materiaal liep Daniel de deur uit met 9 tonnetjes. Pech onderweg: hij werd buiten in de kuif gepikt. Volgende week moet ie voor de kadi verschijnen.
        Het lijkt allemaal wat dommig voor iemand die gestudeerd heeft. Maar er moet iets onder het gras bivakkeren. Hoe is Daniel in de spionagekuil terechtgekomen? Had ie van meet af aan de bedoeling om het nodige achterover te drukken? Waar zijn de duplicaten van zijn materiaal gebleven? En... om wat voor staatsgeheimen ging het eigenlijk?
        Lekker zaakje. Blijven we nog effies volgen. Stay tuned.
      • Staatsgeheim (007)

        dinsdag 23 maart-2010
        Wat is dat voor een achterlijk gedoe? Als bij ons een staatsspeurneus de vreselijk geheime nering van zijn baas stiekem in de ramsh probeert te gooien en hij wordt op zijn schouder getikt, dan kan ie wel meteen rekenen op befsteun. Nou, onze eigen Daniel Houghton mooi niet. Probeert aan de overkant van het plasje wat bullen van MI6 voor 9 tonnetjes te verpatsen, gaat achter het gaas en wat denk je? Geen beffen.
        Die moeten eerst een aparte clearance krijgen voordat ze mogen neuzen in de rommel die Daniel irregulier op de markt wilde pletteren. En wat denk je nog eens? Ook de meisjes en jongens van het OM moeten in dit speciale geval door de gehaktmolen. Die British authorities moeten dus wel errug bang zijn voor lekkages. Nog een mazzel voor de betrokken kadi, dat ie geen grilbeurt krijgt met het licht van een 400 watter op zijn pruik.
        Je zou bijna zeggen dat Daniel iets heul belangrijks heeft gejat. Anders zouden zijn voormalige baasjes zich niet zo wonderlijk uitsloven. Zal wel niet gaan over kinderhopsen binnen de Londense driehoek, het petje van de Dalai Lama of putje scheppen in Irak. Het moet iets meer zijn. Eerste zitting is overmorgen. Kijken of wij ook nog een clearance krijgen. U hoort nog van ons. Stay tuned.
      • Staatsgeheim (008)

        zondag 18 april-2010
        Hè, hè. Die Daniel Hougton is vandeweek eindelijk op bezoek bij een pruik geweest. Om aan te horen waarvan ie precies wordt beschuldigd. Bleek inmiddels niet alleen te gaan om het achterover drukken van info over de methodes die de snuffelsmurfen van MI 5 gebruiken om verdachte onverlaten achter de vodden te zitten. Nee, het ging ook om een hele stoot persoonlijke gegevens over de huizen, tuinen en keukens van de betrokken speurneuzen. En als die in handen komen van concurrerende buitenlandse firma's of middenoostelijke baardgenootschappen kan dat kwalijke gevolgen hebben. Enfin, babbel, babbel, babbel tussen pruik en beffen. Of Daniel verder nog wat te zeggen had? Nee, Daniel had verder niks te zeggen. Dus hop, hop weer naar zijn kruipruimte. In afwachting van het begin van zijn proces op 29 april aanstaande. Denkt u misschien, wat motten we hiermee? Nou, we zouden u op de hoogte houden en dat doen we dan ook. Tussen de zonnestralen en paar slokjes door. Stay tuned.
      • Staatsgeheim (009)

        vrijdag 16 juli-2010
        Wat denk je wat? Blijkt de voormalige MI6-medewerker Daniel Houghton de door hem achterover gedrukte data in augustus 2009 te hebben aangeboden aan onze bloedeigen AIVD. En wat zelfs een student van de INHolland op zijn negen, nee tien vingers kon natellen gebeurde ook. De smurfen uit Leidschendam waarschuwden hun collega's aan de overkant van het plasje. Die zetten een sting op. Op 18 februari van dit jaar ontmoette Daniel een stel smurfen in een Londens hotel om te onderhandelen over de vraagprijs van 2 meloen Pond (1). Na wat telefonisch handjeklap in de weken daarna werd de boel afgemaakt op 9 tonnetjes. Tijdens die onderhandelingen liet Houghton nog even fijntjes weten dat ie nog meer hebbedingetjes in voorraad had en dat hij dat materiaal bij zijn moeder Elizabeth thuis in Devon had verborgen. Zal ze leuk hebben gevonden, want uiteraard werd later haar hele huis omgekeerd en werd ze gegrild tot het au-punt. Maar daar werd niks gevonden. Wel in zijn eigen flat.
        Een Sony memorycard met 7000 files, hier en daar deleted. Zegt iets over het sukkelgehalte van onze Daniel, maar nog meer over de security van zijn voormalige werkgever.
        Hoe dit ook zij, op 1 maart overhandigde Houghton 2 memory cards en een hard drive met de namen van 300 MI6-employé's en de namen, adressen en zelfs mobiele telefoonnummers van 39 ex-collega's. Na een ferme handdruk liep hij met zijn poen de deur uit en werd door Scotland Yard-boys geclipped. Inmiddels heeft hij bekend. Maximum straf? Vier jaartjes. Maar als wordt vastgesteld dat ie niet helemaal jofel is tussen zijn twee buizen van Eustachius wordt ie eerder op de kinderhoofdjes gepletterd. In ieder geval een paar illusies armer. Stay tuned.

        (1) Uit het feit dat Daniel dacht met Nederlandse smurfen vandoen te hebben en van huis uit zelf ook Nederlands sprak, zouden we kunnen destilleren dat er ook AIVD-ers bij de deal aanwezig waren.
      • Staatsgeheim (010)

        zaterdag 4 september-2010
        Die smurfen van de AIVD dachten eerst nog dat het om een geintje ging. Maar toen bleek dat Daniel Houghton echt met Britse geheimen liep te leuren tipten ze hun Britse collega-smurfen en ging Daniel voor de bijl. Voor de kadi verklaarde de Britse Nederlander dat stemmen in zijn hoofd hem tot zijn avontuur hadden gebracht. Dat riekt naar schizo en ook de kadi vond hem maar een eigenaardige gozer. Vandaar misschien dat de straf die Daniel kreeg weinig voorstelde. Een jaar achter het luik met aftrek van voorarrest. En dat betekende dat ie meteen een pub kon opzoeken, want hij had al lang genoeg in voorarrest gezeten. Over poen hoeft hij zich in de nabije toekomst waarschijnlijk niet al teveel zorgen te maken, want de tabloids zijn nog steeds niet zuinig als het om exclusieve stories gaat. We houden de vinger aan de aorta. Stay tuned.
      • Staatsgeheim (011)

        donderdag 26 april-2012
        Nou wordt het pas echt doddig. In de loop van 2010 besteedden wij een klein winkelkarretje aandacht aan de affaire rond onze jeugdige landgenoot Daniel Houghton. Een bijdehante gozer, die in september 2007 op 23-jarige leeftijd na een varkensvette screening toetrad tot de Britse secretsmurfendienst MI6. In mei 2009 zag hij er geen brood meer in en nam zijn congé. Drie maanden later pleegde hij frank en vrij een belletje met de AIVD en bood uiterst geheim materiaal aan dat hij zou hebben veroverd bij zijn voormalige werkgever. De namen, toenamen, adressen, telefoonnummers etc. van ruim 300 ex-collega's, al dan niet in actieve dienst plus de werkmethodes van de dienst in het veld. Had ie allemaal opgeslagen op schijfjes en sticks en hij wilde er 9 tonnetjes voor hebben. De AIVD zette samen met een stel Britse mede-smurfen een sting-operatie op touw in Londen en na het uitwisselen van de trofeeën werd Daniel geclipt.
        Dommer kan allemaal niet zou je zeggen en daarom hebben we indertijd onze jonge vriend afgeschilderd als een oliebol die de weg kwijt was. En de kadi ging min of meer met ons mee. Want ondanks zijn poging tot een heftig nummertje verraad, dat talloze mensen het leven had kunnen kosten als ie zijn spullen bijvoorbeeld aan een vervaarlijke baardenclub of de Ruskies had verpatst, kreeg Daniel maar 1 jaar met aftrek.
        Maar welke mare is onlangs komen aanwaaien over de Noordzee? Na zijn vertrek bij MI6 zou Houghton op instigatie van zijn vroegere werkgever steeds dikker hebben aangepapt met ene Gareth Williams, met wie hij een passie voor flink doorfietsen deelde.
        Al in zijn jonge jaren was deze Gareth een mathematische bolleboos en hij maakte dan ook al vroeg zijn entree in de Britse secretsmurfenwereld. Daar groeide hij uit tot een top-luistervink. Een paar maanden na de vrijlating van zijn Hollandse fietsvriend Houghton werd het al licht ontbonden lijk van Williams aangetroffen in XXXL sporttas in zijn safe house in de Londense wijk Pimlico. En begon de mystificatie. Stay tuned.
      • Staatsgeheim (012)

        zaterdag 28 april-2012
        Hmmm. In september 2010, na amper de helft van zijn toch al opvallend korte straf te hebben uitgezeten, verscheen Daniel Houghton opnieuw voor een pruik. En die zette hem vervroegd buiten. Onze jonge landgenoot zou zijn wandaad namelijk hebben begaan, omdat ie stemmen in zijn hoofd had gehoord. Was dat te bewijzen? Nee. Maar de pruik vond het toch beter om de deur open te zetten.
        Stemmen of niet, Daniel zocht pas in augustus 2009 contact met de AIVD om zijn uiterst gevoelige koopwaar van de hand te doen. Dat was drie maanden na zijn vertrek bij MI6. Waarom zo laat? Waren zijn stemmen even op vakantie? Was zijn geld op? Durfde hij niet? Of beschikte hij pas in augustus over de betrokken schijfjes en sticks? En had ie die misschien helemaal niet zelf achterovergedrukt, maar gekregen van Gareth Williams? De door de Government Communications Headquarters aan MI6 uitgeleende top-luistervink en codespecialist, die af en toe zo gezellig met Daniel op de fiets kroop om zich in het zweet te rijden. En was dat de reden waarom de zogenaamde sting-operatie van MI6 en AIVD tegen Daniel Houghton zo uiterst traag op gang kwam? Blotebene, iemand die met levensgevaarlijke info over Britse secretsmurfen rondhobbelde.
        Opvallend is in ieder geval wel, dat Houghton nog geen maand nadat Gareth in diens eigen safe house al licht rottend was aangetroffen in een XXXL sporttas door de kadi op de keien werd gezet.
        Waarom zou MI6 hebben besloten om Houghton in de slipstream van Williams te duwen? (1) Daar kan maar één reden voor zijn: Williams werd niet vertrouwd. Desondanks of juist daarom werd hij begin 2010 gedetacheerd in de USSA, rond het tijdstip waarop zijn makker Houghton werd gearresteerd en achter het gaas ging. Dit ter assistentie bij een later als een vederlichte operette gepresenteerde contra-spionageoperatie van de NSA en de FBI. Gericht tegen een Russische snuffelring van negen man met een bijzonder aangenaam boegbeeld: Anna Vasilyevna Kushchyenko aka Anna Chapman.
        Maar van vederlicht was geen sprake. Zo was Anna bijvoorbeeld actief binnen twee beruchte hedgefunds, de firma's Isosceles Fund en Navigator. Die hoorden thuis in de belangensfeer van Mark Valentine. De Canadese diplomatenzoon en naakte shortselling-artiest, die zowel voor de New Yorkse familie Colombo als de Saudische familie Bin Laden zijn kunsten vertoonde en zijn zakcenten had ondergebracht in de Caraïbische spaarvarkens van alweer een Nederlander: John Deuss (2).
        Op 27 juni 2010 werden de Russische snuffelsmurfen achter het gaas gepropt. Op 8 juli mochten ze naar huis. Uitgeruild tegen een stel Amerikaanse collega's die in Moskou en omgeving in een fuik waren beland. En Gareth? Die ging terug naar Londen. Naar Pimlico, waar hij al gauw in de kieren kreeg, dat hij gevolgd werd bij zijn dagelijkse beslommeringen. Rond half augustus was het voor hem einde oefening. Stay tuned.

        1. Zie de vorige aflevering dd. 26 april 2012.
        2. Zie aflevering 6 van de serie "Deuss en de Amerikanski's" dd. 7 juni 2011. Binnen deze context is het misschien niet toevallig, dat juist de Britse autoriteiten zo achter de vodden van Deuss aan zaten.
      • Staatsgeheim (013)

        donderdag 3 mei-2012
        Zo. Dat was even uitpakken geblazen. Gisteren veegde lijkschouwer Fiona Cox in Londen tegenover de dienstdoende pruik de vloer aan met het nu 21 maanden onderweg zijnde onderzoek van Smurfland Yard naar de dood van Gareth Williams. Al het maandenlange geouwehoer over William's extreme homosensuele activiteiten in de mainstream? Fabeltjesland. Geen enkel bewijs. Een nummertje misleiding uit de koker van Gareth's voormalige werkgevers, die overigens niet of nauwelijks door de smurfen aan hun ivoren torens bleken te zijn gevoeld.
        Verder was het volgens Fiona godsonmogelijk, dat de topspion zichzelf in de XXXL-tas had gewurmd. Dan had ie de showbusiness in gekund als opvolger van Houdini. Haar conclusie: Gareth werd door anderen levend in de tas gevouwen en ging het hoekje om door zijn eigen CO2.
        Zoals eerder geboerd werd Williams ervan verdacht betrokken te zijn geweest met het spuien van geheime gegevens. En zouden zijn werkgevers de sting via de Nederlander Daniel Houghton hebben gebruikt om aan bewijzen te komen (1).
        Het zou de eindfase zijn geweest in een jarenlang Brits onderzoek naar een mol, die een uiterst belangrijke bron in Moskou naar de kloten had geholpen. Dat was kolonel Sergei Skripal, die in het laatste decennium van de vorige eeuw besloot om een stel collega's van de Russische militaire inlichtingendienst weg te geven aan MI6. Kreeg hij maandelijks een leuk bedragje voor in zijn spaarvarken bij een Spaanse bank. Tot hij in december 2004 voor het luik ging en een zeperd van 15 jaar kreeg. Niet zoveel als gebruikelijk, maar hij had volmondig bekend en zijn gezondheid was niet om over naar datcha te schrijven. Vandaar.
        Bij MI6 was iedereen hoteldebotel. Wie had Skripal verraden? Hoe ze bij Williams terechtkwamen vertelt de story (nog) niet, maar nadat de Russische snuffelclub van Anna Chapman (2) was uitgeruild tegen een paar westerse collega's en... Skripal (!!!), duurde het niet lang voordat Williams oortjes achter zich aankreeg, bezoek ontving van een niet nader geïdentificeerde meneer en mevrouw en uiteindelijk in zijn blote togus in een tas werd opgesloten. Met de dood als gevolg. Stay tuned.

        1. Zie aflevering 7 dd. 26 april 2012
        2. Zie aflevering 8 dd. 28 april 2012
      • Staatsgeheim (014)

        zondag 11 november-2012
        Een echt kind van haar vader. Die Tara Angela Biggs Davison (1). Ten tijde van de Eerste Golfoorlog tussen Iran en Irak beginjaren negentig, werd zij als lid van een Brits speurneuzenteam achter het Iraakse front gedropt om contact te maken met lokale NSB-ers en collega-smurfen. Daarbij kwam ze in aanraking met chemisch en biologisch wapentuig en dat bleek later ernstige gevolgen te hebben voor haar schildklier. Dat weerhield haar er niet van om de voor haar missie al gestarte speurtocht naar schriftelijke bewijzen voor geheime Britse wapenleveranties aan Irak en Iran driftig voort te zetten. Die bewijzen vonden niet alleen een plekje in de kluizen van MI6, maar ook in die van haar zelf. Thuis. In een vlek in het noorden van Wales (1). Verschillende leden van het kabinet-Thatcher bleken actief bij de export betrokken te zijn geweest. En de première zelf was volledig op de hoogte. Maar het proces dat de heren aan hun keurig gesteven pantalon kregen leed schipbreuk en na de laatste hamerklap van de betrokken pruik konden ze een paar exquise flessen bubbels opentrekken (2).
        Angela verzamelde overigens niet alleen documenten op het terrein van wapensmokkel, maar ook dat van koterhopsen. En dan niet door de melkboer of de zwemleraar, maar door hoge mieters in de Conservatieve Partij, de befwereld, de smurfenorganisatie, het zakenleven en de jeugdzorg. En net als bij de affaire rond bovengenoemde geheime wapenexporten oefende zij via de pers (3) en Labour-opperhoofd Tony Blair druk uit om rotte appelen als bijvoorbeeld Sir Peter Morrison uit het conservatieve mandje te pletteren (4). En yes, er werden een paar onderzoeken op gang getrokken, die in wezen dezelfde resultaten opleverden als die nu via het internet naar buiten worden gereden. Maar op een paar ondermaatse exemplaren na bleven de rotte appelen in de mand en de pers werd tot zwijgen gebracht.
        Uiteraard werd de ondertussen zelfstandig opererende Angela er niet populairder op in de high society. Heel leuk als de klokken luiden, maar het is net als bij draaiorgels: als het te lang duurt wordt het knap vervelend. Dus ook in dit geval en begin 2010 werd de klokkenluidster uit Noord Wales dan ook aan haar eigen touw opgehangen. Figuurlijk. Onder leiding van DC Stephen Winnard, die notabene zelf door Angela als koterhopser was gebrandmerkt, viel een horde smurfen haar huis binnen en nam haar hele documentatie plus haar paspoort in beslag. Ook die uit deze eeuw, waaronder paperassen die betrekking hadden op een gevalletje fraude binnen de NATO uit 2003 en de verkoop van nucleair materiaal uit 2009 (5). Die laatste affaire stond op knappen. De inval kwam net op tijd.
        Door een technisch foefje kon Angela geen beroep doen op een bef en kon zich dus niet verweren tegen de beschuldiging van het OM dat ze gefraudeerd had via het door haar gesponnen web van schijnfirma’s. En dat ze zich bediende van een vals paspoort. Voor haar eigen veiligheid was het beter te verdwijnen. Aanvankelijk werd er rondgetoeterd dat ze samen met Wikilikker Julian Assange de Ecuadoraanse ambassade in Londen was binnengevlucht. Nu wordt gefluisterd dat ze naar Argentinië is weggesluisd en dat ze met een boek bezig is. Dat wordt een bestseller. Onze zegen heeft ze. Stay tuned.

        (1) Zie aflevering 10 dd. 5 november 2012.
        (2) Met name de onderneming Matrix Churchill ging voor de bijl. Zie voor deze materie het boek “Spider’s Web” van Alan Friedman (Uitgeverij Faber and Faber, Londen: 1993, ISBN 0571170021).
        (3) Vooral via de magazines Private Eye, Scallywag (rip) en Spiked.
        (4) Zie aflevering 105 van de emotievolle serie “Van Estoril naar Zandvoort” dd. 3 november 2012.
        (5) De firma SERCO, een gedrocht dat zich in alle belangrijke sectoren van de Britse samenleving heeft binnengewurmd, zou zich daaraan hebben schuldig gemaakt. Die operatie ging gepaard met het uitdelen van steekjes aan allerlei toezicht houdende figuren.
      • Staatsgeheim (015)

        maandag 5 november-2012
        Terug naar Londen. Half augustus 2010. In zijn appartement in de Londense wijk Pimlico wordt het al licht weggerotte lijk van Gareth Willams opgevouwen aangetroffen in een XXXL sporttas. Zoals eerder in deze serie geserveerd was deze Gareth bij leven een Britse geheimsmurf, maar dan wel eentje die door zijn werkgever niet werd vertrouwd. Eerder in deze serie hebben wij al uit de vette doeken gedaan hoe hij in contact kwam met de Nederlander Daniel Houghton en hoe dat verder uitpakte (1). Maar tot nu toe hebben we nog niet vermeld, dat Gareth ook een interessante buuf had met wie hij op goede voet stond. Ene Tara Angela Biggs Davison, die al sinds haar jeugdjaren geen vreemdeling was in het Jerusalem van het cloak-and-daggerwereldje. Kwam door haar vader, sir John Biggs Davison. Tussen 1955 en 1988 parlementslid voor de Conservatieve partij. Maar er was meer. Sir John trad in 1962 toe tot de uiterst rechtse Monday Club, die het jaar daarvoor was opgericht om de gezellige regimes in Zuid-Afrika en Rhodesië te ondersteunen en het hoofd te bieden aan het oprukkende communisme. Al dan niet met subversieve middelen en in samenwerking met de sinistere Cercle Pinay (2). Daarnaast bekleedde Biggs Davison hoge posten in de PEU aka Paneuropese Unie, de voorloper van Reichsführer Hermann von Rompuy’s organisatie maar dan zonder pan. Tot die PEU behoorden onder anderen ook een paar Belgen die later furore zouden maken als initiators van een poging tot staatsgreep en van wie de namen eveneens opdoken in de Dutroux-files: Paul van den Boeynants, baron Benoit de Bonvoisin en meer van dat soort feestgangers (3). Kortom, Tara Angela’s vader werkte dus nauw samen met internationals bij wie de Gladiolen het hele jaar in bloei stonden (4). Een half jaar voor Gareth Williams werd opgevouwen raakte ook Tara Angela in grote problemen. Meer daarover in de volgende aflevering. Stay tuned.

        (1) Zie eerdere afleveringen van deze serie.
        (2) Goegelen wil nog wel eens helpen. Bij ons komt deze intrigerende Cercle onder andere voorbij in het artikel “Tromgeroffel rond Iran (2)” dd. 6 november 2011.
        (3) Een ander lid van de Monday Club die uiterst intiem was met de boevenbende van Paul van de Boeynants was Winston Spencer Churchill III. Zie voor hem de serie “Adel verplicht” op onze Followup-site.
        (4) Wie echt geïnteresseerd is knipt de letlamp aan en stort zich op “Rogue agents” van David Teacher.
      • Staatsgeheim (016)

        donderdag 14 november-2013
        Zo. Dat weten we dan ook weer. Ze hebben er aan de Theems ruim drie jaar over gedaan, maar nu zijn ze eruit bij Scotland Yard. Gareth Williams, die Britse spion die in augustus 20110 in zijn blote togus opgevouwen in een sporttas thuis werd aangetroffen, is naar alle waarschijnlijkheid door een ongelukkie om het leven gekomen. Ja hoor, maar hoe hij voor het ongeluk het slotje van die tas heeft dicht gekregen weten ze niet bij de Yard. Dus wat nou ongelukkie?
        Wij zijn gek op conspiracies en wij hebben dan ook in de afgelopen jaren menige dime in het zakje gepropt. Dus trap onze zoekmachine aan, zoek naar Gareth en u zult vinden. Stay tuned.
      • Staatsgeheim (017)

        Het is populair vandaagdedag. Tegen de Clintons aanpissen. Nou zijn wij de laatsten die zullen beweren dat ze dat niet verdiend hebben. En ja, wij hebben ook flink gepist. Maar wat het Britse zondagsvod Sun het afgelopen weekend als scoop op ons losliet sloeg als kut op Dirruk. Ging over Gareth Williams. Een Britse spion die in 2010 door onbekenden werd opgevouwen in een sporttas en daaraan overleed (1). Over de vraag wie die onbekenden waren en waarom Gareth voorgoed op reis werd gestuurd wordt nog steeds gesteggeld. Althans, dat wordt ons van officiële zijde voorgeschoteld. Hoe dit ook zij, bij de Sun dachten ze blijkbaar vort met de goat, we gooien er een sappige Clinton-variatie tegengaan. Volgens het vod had Gareth een gap en die werd op een dag uitgenodigd voor een dinnerparty bij de Clintons. Om zich geestelijk te kunnen voorbereiden vroeg ie aan Gareth of die de invitatielijst voor hem kon hacken. Nou dat kon Gareth wel. Little apple, little egg. Maar jammer nou, dat hackie werd opgemerkt door Gareth's collega's en werd de reden cq. de aanleiding tot de personal origami in zijn sporttas. Maf? Niet zo'n beetje. Maar wat wil je. Een zondagsvod dat in staatsgeheimen ronddart. Dat is een contradictio in terminis. Om het netjes te houden. Stay tuned.

        (1) Zie de afleveringen 7 tot en met 11 (even zoeken daar op de term "staatsgeheimen"). Gepubliceerd in het jaar onzes Heren 2012. Over intrigerend gesproken. Zo! 
      • Staatsgeheim (018)

        Die Russiagate weet wat. Nu heeft de FBI weer prijsgegeven dat een van de voornaamste redenen voor de arrestatie van die 9 Russische snuffelaars plus Anna Chapman was, dat ze van hun Kremlinbaasjes de opdracht hadden gekregen om in de loop van de tijd zo dicht mogelijk tegen Hillary Clinton aan te schurken. Omdat ze in Moskou als logische opvolger van Potus Barack werd beschouwd. Neemt u dit artikel even heel aandachtig door. Je moet het geloven willen en geloof kunnen we u niet brengen. Het is in ieder geval rijkelijk laat om er mee aan te komen kakken. Maar alle middelen zijn geoorloofd om te bewijzen dat Hellary door Russische inmenging met haar kin op de keien ging. Brengt ons overigens wel weer terug naar onze eigen berichtgeving over die 10 kleine moskoutjes in deze serie, waarin aan de zijlijn twee Nederlanders figureerden: Daniel Houghton en Johnny Deuss. Genieten. Stay tuned.
      • Staatsgeheim (019)

        En dan gaat de pagina van de Washington Post PLOTS op zwart, maar niet getreurd hierbij een pdfvan het artikel.

      • Islamisering: Duitse rechtsstaat bestaat volgens rechtbank niet meer; Zweden wil leger inzetten tegen migrantenbendes
         
         
         
        24-01-2018 14:56- in Algemeen NieuwsEUImmigratieIslam & TerreurMaatschappij
        Zweden balanceert dankzij volledig open grenzen voor de islam op de rand van anarchie. Zelfs premier Stefan Lofven erkent nu dat er een crisis is, en suggereert de inzet van het leger tegen de vele criminele migrantenbendes.
         
        Klein bericht, maar met schokkende inhoud voor iedereen die nog enige waarde hecht aan begrippen zoals vrijheid en democratie: de Duitse kantonrechtbank in Koblenz heeft in een uitspraak letterlijk gesteld dat de Duitse rechtsstaat sinds 2016 niet meer bestaat, omdat illegale migranten niet langer strafrechtelijk worden vervolgd. Dit is een nog net niet expliciete gerechtelijke bevestiging van het feit dat Duitsland onder Merkel niet langer een democratie is, maar een totalitaire links-dictatuur is geworden.
         
        Het Jugendamt, zeg maar de Duitse variant van Jeugdzorg, had in een rechtszaak de voogdij geëist over een ‘onbegeleide’ illegale immigrant uit Gambia, die in november 2016 in Duitsland kwam en toen nog net geen 18 was. Deze tiener wordt er in zijn thuisland ‘valselijk’ van beschuldigd zijn werkgever te hebben beroofd, en zou bij een afgewezen asielaanvraag daar in de gevangenis belanden, zo werd gesteld.
        De bezwaren van Jeugdzorg, dat stelde dat de tiener voor de Gambiaanse wet pas op zijn 21e volwassen wordt, werden echter afgewezen. De rechtbank constateerde dat hij illegaal in Duitsland verblijft, en daarmee volgens diverse wetsartikelen strafbaar is. Toen volgde deze onthutsende conclusie: ‘De rechtsstatelijke ordening in de Bondsrepubliek is wat dit betreft sinds ongeveer anderhalf jaar buiten werking gezet, en de illegale binnenkomst in het Bondsgebied wordt momenteel de facto niet meer strafrechtelijk vervolgd.’ (1)(2)
         
        Merkels machtsgreep doet denken aan...
         
        In vroeger tijden had de hele Bundestag op zijn achterste benen gestaan vanwege het buiten werking zetten van de rechtsstaat, maar anno 2018 klinkt er alleen vanuit de fractie van de door de rest verguisde AfD protest. Alle andere partijen zijn min of meer stilzwijgend akkoord gegaan met Angela Merkels autocratische wijze van regeren, en houden dus in feite enkel nog een schijnparlement in stand.
        Voor degenen onder u die nog enig historisch besef hebben: inderdaad, Merkels machtsgreep lijkt verdacht veel op die van Adolf Hitler, wiens Nazi partij aan het begin van de jaren ’30 op vergelijkbare slinkse wijze aan de macht kwam, en vervolgens stap voor stap alle oppositie de mond snoerde en buitenspel zette.
         
        ‘Dit is het nieuwe, opwindende, multiculti paradijs Zweden’
         
        Zoals bekend is de islamisering van Europa in Zweden het verst gevorderd. De criminaliteit in migrantenwijken loopt dermate snel uit de hand –zo werd vorige week in het beruchte Malmö nog een handgranaat gegooid naar het zwaar bewaakte ommuurde fort dat fungeert als politiebureau-, dat zo’n 4,7 miljoen huishoudens een overheidsbrochure kregen met de waarschuwing dat de Zweden zich moeten voorbereiden op oorlog.
        Voor het eerst in bijna drie decennia werd daarbij de term ‘totale defensie’ (van de samenleving) weer uit de kast getrokken. Eerder hield de linkse regering in Stockholm vol dat de brochure enkel over een eventuele oorlog met Rusland gaat, maar vorige week woensdag erkende premier Stefan Lofven dat de overheid ‘alles zal doen wat nodig is’, inclusief het inzetten van het leger, om de criminaliteits- en geweldsexplosie in de steden, die uitsluitend door moslimbendes wordt veroorzaakt, te lijf te gaan.
        ‘Mensen worden doodgeschoten in pizzeria’s, mensen komen om door handgranaten die ze op straat vinden,’ zei Jimmie Akesson, de leider van de Zweden Democraten, de Zweedse variant van de PVV, en de enige partij die de massale immigratie wil stoppen. ‘Dit is het nieuwe Zweden: het nieuwe, opwindende, dynamische multiculti paradijs waar zovelen in dit parlement vele jaren voor gevochten hebben,’ voegde hij er sarcastisch aan toe.
        Natuurlijk is het van belang dat de ontvangen en geschreven documenten van THE WHITE HOUSE Washington D.C worden meegenomen in de beoordeling van de sluiting van de Rechtbanken en Gerechtshoven zodat de WAARHEID AAN HET LICHT wordt gebracht die de grafkelder van Oranje Nassau bewerkstelligt waarvan Koning Willem Alexander op de hoogte is tevens van het feit dat Nederland en Belgie illigale entiteiten zijn en dit te danken is aan Koningin Wilhelmina der Nederlanden en de abdicatie van Princes Beatrix dankzij de pied-a-terre toen al ongegrond was waardoor  alle bezittingen van alle Koningshuizen vandaag de dag door de Europese Unie Staatsburgers opge-eist kunnen worden wegens onrechtmatig bezit van grond en Nazi praktijken die ook door Koning Willem van Oranje worden goedgekeurd en er trots op is dat vluchtelingen en asielzoekers geen nacht op straat hoeven te slapen maar eigen Europese Unie Staatsburgers wel op straat laat liggen terwijl de echte Koningin Marie-Claire dit nooit zou hebben gedaan en daarom waarschijnlijk niet genezen is van de ziekte van Besnier-Boeck waardoor het moeilijk is de WAARHEID onder ogen te zien.
        De Europese Unie die alleen maar ellende heeft voortgebracht en onrecht en emotionele beschadiging voor de Europese Unie Staatsburgers heeft bewerkstelligt en dit terug te lezen is in het nieuwsbericht Grapperhaus voor tuchtrechter om misleiding van rechter in tijd van advocaat en dit in 1945 al was bewerkstelligt vanwege het feit dat dankzij Prins Bernard en Koningin Wilhelmina het Koninkrijk der Nederlanden niet meer bestaat en dit gepubliceerd wordt in alle journaals vanwege het plan voor ingrijpende vernieuwing eurozone stuit op fors verzet- vooral uit Nederland maar dit vanwege
        Declaration on the Rights of Indigenous Peoples niet kan worden gestopt.
        Het Ethisch Christelijk Juridisch Rechtssysteem gebaseerd op een Bindende Constitutionele Monarchie zal heringevoerd worden dankzij follow The White Rabbit system:
        De 10 geboden:

        1:Eerste gebod.

        GOD gaf de volgende grondregels:HIJ ZEI''IK DE HEER BEN JULLIE GOD''
        Ik heb je uitEgypte gehaald, uit dat slavenoord, houd er dus geen andere goden op na.
        IK BEN ER IMMERS.
        2:Tweede gebod.

        Maak geen afgodsbeeld; niets van wat in de hemel op aarde ook in water onder aarde mag je afbeelden.
        Kniel voor zulke goden niet neer, vereer ze niet want IK de HEER BEN jullie GOD.
        Wie zich tegen MIJ verzet zal IK straffen hem en ook zijn nakomelingen tot in de derde en vierde generatie.
        Maar wie mij liefhebben en zich houden aan mijn geboden die blijf IK trouw tot in de duizendste generatie.

        3:Derde gebod.
        Misbruik mijn naam niet.
        Want IK de HEER zal straffen wie mijn naam misbruikt.
        4:Vierde gebod.
        Houd de sabbat in ere.
        Het moet een bijzondere dag voor je zijn.
        Zes dagen heb je om te werken maar de zevende dag, de sabbat is een rustdag die aan mij de HEER je GOD is gewijd.
        Verricht dan geen enkel werk.
        Dat geldt voor jezelf, je zoon en je dochter, je slaaf en je slavin.
        Het geldt ook voor je vee en voor je vreemdeling die in je stad woont.
        Want in zes dagen heb IK de hemel, de aarde en de zee gemaakt en alles wat zij bevat, maar op de zevende dag heb IK gerust.
        Daarom heb IK de sabbat gezegend en er een bijzondere dag van gemaakt.
        5:Vijfde gebod.
        Heb je eerbied voor je vader en je moeder.
        Dan zul je een lang leven hebben in het land dat IK de HEER je GOD je ga geven.
        6:Zesde gebod.
        Bega geen moord.

        7:Zevende gebod.
        Pleeg geen overspel.

        8:Achtste gebod.
        Steel niet.
        9:Negende gebod.

        Beschuldig niemand op valse gronden.

        10:Tiende gebod.

        Zet je zinnen niet op het huis van een ander, ook niet op zijn vrouw, zijn slaaf of slavin, zijn koe of ezel, of iets anders dat vanhem is.

        Uit Lucas 11:45

        Maar KONING JEZUS ZEI:''Wee jullie wetsgeleerden! Want jullie leggen de mensen ondraaglijke lasten op maar raken die zelf met geen vinger aan.'' 

        Uit Titus 3:1
        Herinner allen eraan dat ze overheid en gezag moeten erkennen en gehoorzaam moeten zijn bereid om altijd het goede te doen van niemand kwaad mogen spreken, vredelievend moeten zijn en zich tegenover iedereen zachtmoedig moeten gedragen.
        Uit Handelingen 28:26-31

        Ga tot dit volk en zeg: met oren zult gij horen en niet verstaan.
        En scherp zult gij zien en niet inzien.
        Want verstokt is het hart van het volk;hun oren zijn hardhorig en hun ogen zijn gesloten opdat zij niet zouden zien met de ogen, en verstaan met het hart.
        Opdat zij zich zouden bekeren en IK hen zou genezen.
        Weet dan dat het heil van GOD ALMACHTIG tot de heidenen gezonden is.
        Zij zullen luisteren en terwijl hij dit zeide gingen de joden heen en twistte hevig onder elkander.
        Hij bleef 2 volle jaren in het huis dat hij gehuurd had en ontving er allen die hem bezochten.
        Hij preekte over het KONINKRIJK GODS en leerde over de HEER JEZUS CHRISTUS in alle vrijmoedigheid en ongehinderd.

        Uit Joel 2:25

        Alzo zal IK u lieden de jaren vergelden die de sprinkhaan, de kever, de rups en de kruidworm heeft afgegeten.

        Uit Romeinen 1:18

        Want de toorn GODS word geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid der mensen, als die waarheid in ongerechtigheid ten onder houden.

        Uit Marcus 14:18-25

        En als zij aanzaten en aten zeide JEZUS:"Voorwaar IK zeg u een van u die met mij eet mij zal verraden."
        En zij begonnen allen bedroefd te worden en de een na de ander tot HEM te zeggen:"Ben ik het ?" Ben ik het?"
        Maar HIJ antwoordde en zeide tot hen:"Het is een van de twaalven die met MIJ in de schotel doopt."
        De ZOON des mensen gaat wel heen gelijk van HEM geschreven is maar wee dien mens door welke de ZOON verraden wordt!!!
        Het ware hem goed zo die mens niet geboren ware geweest.
        En als zij aten, nam JEZUS het brood en als HIJ gezegend had brak HIJ het en gaf het hun en zeide:"Neemt , eet dat is mijn lichaam."
        En HIJ nam de drinkbeker en gedankt hebbende, gaf hun dien en zij dronken allen uit den zelven.
        En HIJ zeide tot hen:"Dat is MIJN BLOED, het BLOED des nieuwe testaments, het welk voor velen vergoten wordt.
        Voorwaar IK zeg u:" dat IK niet meer zal drinken van de vrucht des wijnstoks tot op die dag wanneer IK dezelve nieuw zal drinken in het KONINKRIJK GODS.

        Uit Marcus 14:44

        En die HEM verried had hun een gemeen teken gegeven en zeggende:"Dien ik kussen zal, die is het, grijpt HEM en leidt HEM zekerlijk henen.

        Uit Marcus 15:22-28

        En zij brachten HEM tot de plaats Golgotha, het welk is overgezet zijnde Hoofdschedelplaats.
        En zij gaven HEM gemirreden wijn te drinken; maar HIJ nam die niet.
        En als zij HEM gekruisigd hadden verdeelden zij ZIJN klederen werpende het lot over dezelve, wat een ieglijk wegnemen zou.
        En het was het derde ure en zij kruisigden HEM.
        En het opschrift ZIJNER beschuldiging was boven HEM geschreven:DE KONING DER JODEN.
        En zij kruisigden met HEM twee moordenaars, een aan de rechterzijde, en een aan de linkerzijde. 

        Uit Marcus 16:5-6

        En in het graf ingegaan zijnde zagen zij een jongeling zittende ter rechterzijde bekleed met een wit lang kleed en werden verbaasd.
        Maar hij zeide tot haar:"Zijt niet verbaasd;gij zoekt JEZUS de Nazarener, die gekruisigd was;HIJ IS OPGESTAAN;HIJ is niet hier;ziet de plaats waar zij HEM gelegd hadden.

        Uit Marcus 16:19

        De HERE dan nadat HIJ tot hen gesproken had is opgenomen in den hemel en is gezeten aan de Rechterhand GODS.

        Uit Romeinen 14:11-12

        Want er staat geschreven:
        "Zo waarachtig IK LEEF"spreekt de HERE:Voor mij zal elke knie zich buigen en alle tong zal GOD LOVEN.
        Zo zal dan een ieder onzer voor zichzelf rekenschap geven aanGOD.

        Uit Openbaringen 19:1

        Toen hoorde ik uit de hemel het geluid als van een grote menigte, die zei:"LOOF GOD!!! Van HEM komt alle redding! Voor HEM is alle EER en MACHT!!!"

        Uit Openbaringen 21:1-5

        Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
        De tegenwoordige hemel en de tegenwoordige aarde waren er niet meer; ook de zee was verdwenen.
        Ik zag de Heilige stad, een nieuw jeruzalemvan GOD uit de hemel naar beneden komen.
        Zij zag er feestelijk uit als een bruid die op haar bruidegom wacht.
        Ik hoorde een luide stem uit de troon zeggen:"GODS huis staat nu bij de mensen."
        HIJ zal bij hun wonen.
        Zij zullen zijn volk zijn en HIJ zal zelf bij hun zijn.
        HIJ zal alle tranen van hun ogen afwissen en er zal geen dood meer zijn.
        Van verdriet, rouw en pijn zal geen sprake meer zijn.
        Dat hoort allemaal bij de oude wereld en die is voorbij.
        "HIJ die op de troon zat, zei:"IK maak alles nieuw."
        En HIJ zei tegen mij:''Schrijf het allemaal op, want wat IK zeg is waar en betrouwbaar.''

        Uit Openbaringen slot de drievoudige verzekering der waarheid.

        Verzekering van KONING JEZUS.

        Toen sprak HIJ tot mij :''Verzegel niet de woorden der profetie van dit boek want de tijd is nabij!''
        Wie onrecht doet; laat hem onrecht bedrijven.
        Wie onrein is laat hem zich verder bevlekken; maar de gerechtiger moet steeds gerechter, de heilige moet nog heiliger worden.
        Zie IK kom spoedig; mijn loon draag IK bij mij.
        IK BEN DE ALFA EN DE OMEGA.
        De eerste en de laatste, het begin en het einde!
        Zalig zij die hun klederen wassen om recht door de poorten de stad binnen te gaan.
        Maar naar buiten met de honden, de tovenaars en ontuchtigen, de moordenaars en de afgodendienaars.
        En al wie de leugen liefheeft en spreekt!
        IK JEZUS heb mijn engel gezonden, om u dit alles te betuigen ten behoeve der kerken.
        IK BEN davids wortel en spruit; de lichtende morgenster!
        En de geest en de bruid zeggen:"kom!"
        Wie dorst heeft, hij kome!
        Wie wil neme het water des levens, om niet! 

        Uit Spreuken 6:30-31

        Een dief die steelt omdat hij honger heeft steelt uit noodzaak.
        Men veracht hem niet,
        al moet hij het gestolene ook zevenvoudig terugbetalen als hij wordt betrapt, al kost het hem ook alles wat hij heeft.

        Uit Matheus: 22:17-21

        Zeg ons dan: wat dunkt U? Is het geoorloofd, den keizer schatting te geven of niet?
        Maar JEZUS, bekennende hun boosheid, zeide:
        Gij geveinsden, wat verzoekt gij MIJ?Toont MIJ de schattingpenning.
        En zij brachten HEM een penning.
        En HIJ zeide tot hen: Wiens is dit beeld en het opschrift?
        Zij zeiden tot HEM:Des keizers.
        Toen zeide HIJ tot hen: Geeft dan den keizer, dat des keizers is en aan GOD WAT GOD TOEBEHOORD.


        Hier is het document van de inheemse bevolking:

        Inheemse bevolking

        Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
        Ga naar: navigatiezoeken
        De Ainu behoren tot de inheemse bevolking van Japan
        Een Samen-familie in Noorwegen voor een Lavvuin of rond 1896
        Onder de inheemse bevolking wordt in algemene zin verstaan: de mensen die tot een land behoren door geboorte; de niet geïmmigreerde inwoners van een land. De term is vaak gebruikt als synoniem voor inboorlingen, inlanders of Aborigines. In onder andere Canada wordt ook wel gesproken van "First People" oftewel "Eerste Mensen".


        Definitie[bewerken]

        Er bestaat geen overeenstemming over de definitie van inheems, of zelfs over het feit of het überhaupt een zinvol begrip is. Enkele organisaties, waaronder de Verenigde Naties, de Wereldbank en de Internationale Arbeidsorganisatie hebben gepoogd officiële definities op te stellen.
        De meeste definities van inheemse volkeren gaan uit van een lange culturele continuïteit van inheemse volkeren in het gebied dat zij bewonen; de tradities, gebruiken, taal, etc. gaat aanwijsbaar lange tijd terug en is al die tijd herkenbaar als het volk in kwestie eigen. Inheemse volkeren waren al woonachtig in hun leefgebied in de tijd dat het gekoloniseerd werd door een vreemde mogendheid of dat omliggende of dominante groepen een natiestaat vormden. Verder is van belang dat inheemse volkeren een identificeerbare cultuur hebben; dat zij op een of andere manier te onderscheiden zijn van hun buurvolkeren. Daar dergelijke definities onherroepelijk vaag wordt er vaak aan toegevoegd dat inheemse volkeren door zichzelf of door de buitenwereld als inheems worden gezien.
        Opgemerkt dient te worden dat inheemse volkeren zich eerder onderscheiden door hun verhouding tot andere volkeren, hun sociaal-economische en/of politieke situatie en door hun geschiedenis dan door kenmerken die de volkeren zelf eigen zijn. Verschillende inheemse volkeren hebben dus vaak geen onderlinge culturele of genetische verwantschap, maar ontlenen hun inheems zijn meestal aan het feit dat buitenstaanders hen politiek hebben onderworpen of in een bepaalde positie hebben gedwongen.
        De Werkgroep van de Verenigde Naties voor Inheemse Volkeren kwam in 1972 met de volgende definitie:
        Inheemse volkeren bestaan uit de nakomelingen van de volkeren die het huidige territorium van een land volledig of gedeeltelijk bewoonden in de tijd dat personen van een andere cultuur of etnische oorsprong daar arriveerden, hen overwonnen door verovering, bevolking of op een andere manier, hen tot een niet-dominante of koloniale positie brachten; die tegenwoordig meer in overeenstemming met hun eigen sociale, economische en culturele gebruiken en tradities leven dan met de instituties van het land waar ze nu deel van uitmaken, in een staatsstructuur waarin overwegend nationale, sociale en culturele eigenschappen van andere bevolkingssegmenten domineren.

        Inheemse volkeren wereldwijd[bewerken]

        Een Mapuche-indiaan uit Argentinië en Chili
        De inheemse volkeren van Amerika zijn vergeleken met de andere continenten het makkelijkst te identificeren. Zij zijn de afstammelingen van de volkeren die het continent bewoonde toen het in 1492 door Christoffel Columbus werd bezocht, de indianen en Eskimo's of, beter, Inuit dus. Mestiezen, mensen met zowel indiaanse als Europese voorouders, worden in de regel niet tot de inheemse bevolking gerekend. Meer dan op de andere continenten heeft zich onder de inheemse bevolking van Amerika een inheems bewustzijn gevormd (zie ook indigenisme, en steeds meer indiaanse volkeren zijn zich sociaal-economisch en politiek gaan emanciperen.
        De inheemse volkeren van Azië zijn het talrijkst met zo'n 70%. De Adivasi of 'Stamvolkeren' van India nemen 8% van de Indiase bevolking in. De Taiwanese Aboriginals vormen een interessante bevolkingsgroep voor de historische taalkundedaar zij waarschijnlijk de oorsprong van de Austronesische talen zijn. Ook Siberiëherbergt een groot aantal inheemse bevolkingsgroepen. Andere inheemse volkeren zijn de BakhtiariLaksLors en Qashqai in Iran, de Assyriërs in IrakArameeërs in Syrië, de Ainu in Japan, de Degars in Vietnam en de Tibetanen in de Volksrepubliek China.
        De inheemse bevolking van Europa is vrij beperkt. Nationale minderheden als CatalanenFriezen of Bretons worden niet altijd tot de inheemse volkeren gerekend omdat hun leefwijze niet substantieel verschilt van die van de dominante volkeren in Europa, hoewel ze wel aan een aantal criteria voldoen en ook een eigen taal hebben. De meeste inheemse volkeren in Europa bevinden zich in het uiterste noorden en oosten; zoals de Saami in Scandinavië, de Krimtataren in Oekraïne en de Nenetsen in Rusland. Ook de Basken worden soms als inheemse bevolkingsgroep gezien.
        De inheemse bevolking van Afrika is bijzonder lastig te definiëren. Vrijwel de gehele bevolking van het continent stamt af van de oorspronkelijke bewoners (hoewel de natuurvolkeren zelfs in Zwart-Afrika haast weggevaagd werden door hun leefgebieden invaderende negervolkeren, zoals de Bantoe) en het is in Afrika dan ook nog meer dan op de andere continenten de levensstijl die de inheemse bevolking van andere Afrikanen onderscheidt. Volkeren die door de Europese kolonisatoren werden bevoordeeld, zoals de Bakongo, de Fon en de Baganda worden in de regel in ieder geval niet tot de inheemse bevolking gerekend. Veel genoemde inheemse volkeren in Afrika zijn de Khoisan, de Berbers en de Pygmeeën. De inheemse bevolking van Australië en Nieuw-Zeeland is dan weer eenvoudig te definiëren, namelijk respectievelijk de Aboriginals en de Maori's. Inheemse volkeren in Oceanië zijn onder andere AlifurenStraat Torres-eilandersChamorro's en Hawaiianen.

        Zie ook[bewerken]

        Externe links[bewerken]


        <img src="//nl.wikipedia.org/wiki/Special:CentralAutoLogin/start?type=1x1" alt="" title="" width="1" height="1" style="border: none; position: absolute;" />



        Bijlage 1: Ontvangen Documenten THE WHITE HOUSE Washington D.C.
        Bijlage 2: Geschreven documenten THE WHITE HOUSE Washington D.C
        Bijlage 3: Grafkelder van Oranje Nassau.
        Bijlage 4: Alexander van Oranje Nassau.
        Bijlage 5: Wilhelmina der Nederlanden.
        Bijlage 6: Abdicatie.
        Bijlage 7: Beatrix der Nederlanden.
        Bijlage 8: Pied-à-terre.
        Bijlage 9: Willem van Oranje der Nederlanden.
        Bijlage 10: Willem-Alexander genezen van milde vorm ziekte Besnier-Boeck.
        Bijlage 11: Grapperhaus voor tuchtrechter om 'misleiding' van rechter in tijd als advocaat.
        Bijlage 12: Plan voor ingrijpende vernieuwing eurozone stuit op fors verzet- vooral uit Nederland.