zaterdag 26 augustus 2017

Ingezonden brief: 'Ik raakte op mijn veertiende dakloos'

Ingezonden brief: 'Ik raakte op mijn veertiende dakloos'

Door Annemieke Ruggenberg - in Brandpunt
Het artikel over het stijgende aantal dakloze jongeren in Nederland maakte veel los. Sjors reageerde door haar eigen ervaringsverhaal in te sturen. "Twintig jaar geleden raakte ik dakloos, maar er is nog niets verbeterd aan de positie van zwerfjongeren in Nederland." Lees hier haar ingezonden brief.
"Ik ben rond mijn veertiende dakloos geworden. Dat is al weer twintig jaar geleden. En eigenlijk is er nog niets verbeterd in het systeem. Nog steeds is er niet in alle gemeenten de mogelijkheid om een postbusadres aan te vragen om zo in aanmerking te komen voor een uitkering. Dakloze jongeren blijven op die manier vastzitten in een uitzichtloze situatie."

Minderjarig

"Toen ik dakloos was, kon ik geen gebruik maken van de voorzieningen die er waren voor daklozen. De dagopvang gaf me wel eens een kopje koffie, maar douchen en een boterham, dat zat er niet in. Daar moest je meerderjarig voor zijn. Ook als ik aanklopte bij andere instanties was dat het antwoord: 'We kunnen je niet helpen, je bent minderjarig'."

Dakloos door het systeem

"Natuurlijk is er voordat ik dakloos werd een heleboel gebeurd. En was ik bekend bij de kinderbescherming en jeugdzorg. Tot mijn zestiende had ik zelfs een toeziend voogd toegewezen gekregen. Daarna zou dat eventueel verlengd kunnen worden. Hoe raak je dan dakloos, zou je zeggen? Eigenlijk juist door dat systeem. Ik kon op een gegeven moment niet meer thuis wonen. En ik kwam via jeugdzorg terecht in een crisisopvangcentrum. Vanaf het moment dat je in dat systeem terechtkomt, wordt er ineens heel veel van een jongere verwacht."

"En daar zit de denkfout. Zodra de jongeren uit huis geplaatst zijn, worden ze ineens behandeld als zeer verantwoordelijke volwassenen. Die zonder aansporing naar school gaan, hun huiswerk netjes blijven maken, niet met verkeerde vrienden omgaan, netjes op tijd thuis komen, niet teveel drinken tijdens het uitgaan. Ook zelf rekeningen betalen, afspraken nakomen, werk zoeken en werk behouden hoorden bij die verwachte verantwoordelijkheden. Dat zijn onlogische verwachtingen van een kind in een onstabiele situatie. Een heleboel volwassenen kunnen die verantwoordelijkheden niet aan en hebben daar hulp bij nodig, het is belachelijk om dit van een kind te vragen. En als ze die verantwoording niet aankunnen, staan er ook nog eens sancties op."

Puberbrein

"Bij veel instanties geldt de regel dat als je een paar keer niet op een afspraak bent verschenen, je niet meer hoeft te komen. Als je een normaal, volwassen leven leidt, klinkt dit logisch. Maar als je nog een kind bent, dan maak je je daar echt nog niet zo druk om. Het puberbrein werkt nu eenmaal anders dan dat van een volwassene. Als je dakloos bent, heb je ook nog eens de dagelijkse zorgen over waar je die nacht zult slapen en of je wel kan eten. Afspraken staan niet heel hoog op de agenda."
Al snel was ik zwervende. En verslaafd

Op straat gezet 

"De eerste keer dat ik met regels te maken kreeg die me op straat terecht lieten komen, was kort na aankomst bij de crisisopvang. Ik zat er ongeveer een week of drie, toen ik voor de derde keer te laat kwam. Nou, aan de deur kwam. Want de toegang werd me geweigerd. Ik had immers de waarschuwing gehad en dit was de consequentie. Ik ben die avond naar een jongen gegaan die ik via via had leren kennen, hij gebruikte heroïne. Tja, het hoeft maar net een keer tegen te zitten hè. Ik werd verliefd op hem en wilde helemaal niet terug naar de crisisopvang. (Nog even ter herinnering: ik was rond de veertien, zat al jaren in het systeem, net uit huis geplaatst, en nu weer in de avond de toegang geweigerd door een 'opvangcentrum'). Het duurde niet lang voordat ik bij hem introk. Maar veertienjarige meisjes en 27-jarige mannen, dat gaat niet goed samen. Al snel was ik zwervende. O, en verslaafd. Nog niet heel ernstig, maar ik gebruikte het graag."
Verslaafd, niet verslaafd: in de opvang zit iedereen bij elkaar

Afkicken

"Mijn toeziend voogd was hier natuurlijk van op de hoogte. Maar er werd niet ingegrepen. Iedereen wist ook waar ik was. Mijn vader en moeder, de politie. Maar de verantwoording lag bij mij. Als ik zou afkicken, dan konden ze me hulp geven. Ik heb in het begin nog even in een ander crisisopvang gezeten, maar toen duidelijk werd dat ik gebruikte, werd ik ook daar letterlijk op straat gezet. Natuurlijk kun je van een kind dat op straat leeft niet verwachten om af te kicken. Ik ben nog iedere keer verbaasd als ik hier aan terugdenk."

Verslaafd, niet verslaafd: alles zit bij elkaar

"Ik heb het uiteindelijk gered en mijn leven op orde weten te krijgen. Maar het systeem is niet verbeterd in al die jaren. Niet alle zwerfjongeren zijn verslaafd, maar daar wordt geen rekening mee gehouden. Verslaafd, niet verslaafd: in de opvang zit iedereen bij elkaar. Daar zou echt rekening mee gehouden moeten worden. Stel je bent net clean, dan wil je echt niet tussen de drugs zitten."

Steeds meer online geregel

"Tegenwoordig moet ook steeds meer online geregeld worden, bijvoorbeeld met je DigiD. Maar dat soort dingen zeggen je echt niets als je de nacht ervoor uit een portiek gejaagd bent en een nieuwe slaapplek moet vinden. Maar daardoor ontstaat er wel steeds meer verwijdering van de maatschappij en wordt de kans nog kleiner dat iemand weer een normaal en goed leven zal gaan leiden. Daar zouden gemeenten oplossingen voor moeten bieden."
Deze ingezonden brief is een reactie op het verhaal van deze twee dakloze jongeren.

Power beyond mind control: Exit From The Matrix

Power beyond mind control: Exit From The Matrix
by Jon Rappoport
August 26, 2017
Consciousness wants to create new consciousness, and it can.  Imagination is how it does it.  If there were some ultimate state of consciousness, imagination would always be able to play another card and take it further.

In any arena of life, and especially when it comes to the mind, perception, power, empathy, and so on, there is always a status quo.  It's merely the place where a person says, "Well, that's enough.  I'll settle for what I have.  I'll stop here."

Sooner or later, this leads to boredom, frustration, problems, and conflict.  It leads to a decline.

Imagination, which knows no bounds, is the source for the most adventurous explorations.  It can have great impact on the material world, of course, but one mustn't therefore conclude it is composed of matter or energy.  Imagination is non-material.  To think otherwise winds you up in using some version of physics to depict imagination---and then you are imposing limits on it.  This is an error.  Imagination doesn't obey any laws of physics.

If imitation is the sincerest form of flattery, we've flattered reality enough.  It doesn't need any more.  Imagination creates new realities.

You can create the same thing over and over, and eventually you'll be about as alive as a table.  Inject imagination into the mix, and everything suddenly changes.  You can steer that boat anywhere you want to.

The lowest common denominator of consensus signals an absence of imagination: everyone agrees; everyone is bored; everyone is obedient.  On the opposite end of the spectrum, there are massive floods of unique individual creation, and then that sought-after thing called abundance is as natural as the sun rising in the morning.

Sitting around in a cosmic bus station waiting for reality is what reality is.  Everything else is imagination.

There are those who believe life is a museum.  You walk through the rooms, find one painting, stroll into it and take up permanent residence.  But the museum is endless.  And if you were a painter, you'd never decide to live inside one of your canvases forever.  You'd keep on painting.

The relentless and obsessive search for all those things on which we can agree is a confession of bankruptcy.

When we re-learn to live through and by imagination, we enter and invent new space and time.

With imagination, one can solve a problem.  More importantly, one can skip ahead of the problem and render it null and void.

Imagination isn't a system.  It might invent systems, but it is non-material. It's a capacity.  It feels no compulsion to imitate reality. It makes realities.  Its scope is limited only by a person's imagining of how far imagination can go.

The human race is obsessed by the question: what exists?  It appears to be a far easier question than: what do you want to create?  This comparison explains why civilizations decline.

Imagination is a path.  Walking on that path long enough, you find answers to all the questions you've ever asked, as an incidental side effect of the journey.  You also find power that most people only dream of.

My second collection, Exit From The Matrix, contains dozens of imagination exercises I've developed over the past 20 years.  Their purpose is to expand the core of your potential.
Here are the contents of my collection Exit From The Matrix:

First, my new audio presentations:

* INTRODUCTION: HOW TO USE THE MATERIALS IN EXIT FROM THE MATRIX

* EXIT FROM THE MATRIX

* 50 IMAGINATION EXERCISES

* FURTHER IMAGINATION EXERCISES

* ANESTHESIA, BOREDOM, EXCITEMENT, ECSTASY

* ANCIENT TIBET AND THE UNIVERSE AS A PRODUCT OF MIND

* YOU THE INVENTOR, MINDSET, AND FREEDOM FROM "THE EXISTENCE PROGRAM"

* PARANORMAL EXPERIMENTS AND EXERCISES

* CHILDREN AND IMAGINATION

* THE CREATIVE LIFE AND THE MATRIX/IMAGINATION

* PICTURES OF REALITY AND ESCAPE VELOCITY FROM THE MATRIX

* THIS WOULD BE A VERY DIFFERENT FUTURE

* MODERN ZEN

* THE GREAT PASSIONS AND THE GREAT ANDROIDS

Then you will receive the following audio seminars I have previously done:

* Mind Control, Mind Freedom

* The Transformations

* Desire, Manifestation and Fulfillment

* Altered States, Consciousness, and Magic

* Beyond Structures

* The Mystery and Magic of Dialogue

* The Voyage of Merlin

* Modern Alchemy and Imagination

* Imagination and Spiritual Enlightenment

* Dissolving Stress

* The Paranormal Project

* Zen Painting for Everyone Now

* Past Lives, Archetypes, and Hidden Sources of Human Energy

* Expression of Self

* Imagination Exercises for a Lifetime

* Old Planet, New Planet, New Mind

* The Era of Magic Returns

* Your Power Revealed

* Universes Without End

* Relationships

* Building a Business for Success

I have included an additional bonus section:

* My book, The Secret Behind Secret Societies (pdf document)

* My book, The Ownership of All Life (pdf document)

* A long excerpt from my briefly published book, Full Power (pdf document)

* My 24 articles in the series, "Coaching the Coaches" (pdf document)

And these audio seminars:

* The Role of Medical Drugs in Human Illness

* Longevity One: The Mind-Body Connection

* Longevity Two: The Nutritional Factors

(All the audio presentations are mp3 files and the documents and books are pdf files. You download the files upon purchase. There is no physical ship.)

What has been called The Matrix is a series of layers. These layers compose what we call Reality. Reality is not merely the consensus people accept in their daily lives. It is also a personal and individual conception of limits. It is a perception that these limits are somehow built into existence. But this is not true.

What I've done here is remove the lid on those perceived limits. This isn't an intellectual undertaking. It's a way to open up space and step on to a new road, with new power.
Use this link to order Jon's Matrix Collections.
Jon Rappoport
The author of three explosive collections, THE MATRIX REVEALED, EXIT FROM THE MATRIX, and POWER OUTSIDE THE MATRIX, Jon was a candidate for a US Congressional seat in the 29th District of California. He maintains a consulting practice for private clients, the purpose of which is the expansion of personal creative power. Nominated for a Pulitzer Prize, he has worked as an investigative reporter for 30 years, writing articles on politics, medicine, and health for CBS Healthwatch, LA Weekly, Spin Magazine, Stern, and other newspapers and magazines in the US and Europe. Jon has delivered lectures and seminars on global politics, health, logic, and creative power to audiences around the world.
You can find this article and more at NoMoreFakeNews.com.

Euro is niet meer te redden, maar voor zijn ondergang kan er nog veel schade worden aangericht

Euro is niet meer te redden, maar voor zijn ondergang kan er nog veel schade worden aangericht

Zo, zo, de euro is dus niet meer te redden, tot de ondergang gedoemd, aldus de econoom Edward Prescott, die in 2004 de Nobelprijs voor de Economie ontving. De enige vraag is nog hoeveel schade de munt nog aan zal richten voor hij sneuvelt. Helaas verraadt de Amerikaan niet op welke termijn de instorting plaats zal vinden. Hoeveel tijd we met andere woorden nog hebben, om nog meer schade op te bouwen.

Dat is ergerlijk. Maar maakt niet uit, dan moeten we alleen haast maken. Dat weet ook Angela Merkel en die doet ook meteen ijverig haar best. Bij haar meest recente ontmoeting met Emmanuel Macron heeft ze de Franse president toegezegd, hem te steunen bij het erdoor krijgen van zijn plan voor een gemeenschappelijke begroting van de Eurozone. In die begroting zouden snel nog eens enkele Duitse miljarden gestort moeten worden, voordat het eindsignaal van het Euro-spel klinkt.
Niemand mag lijden onder de Brexit

Het plan is per slot uit de nood geboren die de Britten ons gebracht hebben. Met een netto-bijdrage van twaalf miljard euro is de eilandnatie de op een na grootste betaler aan het EU-budget. Alleen Duitsland betaalt meer, namelijk 14 miljard, de Fransen zes en de Italianen drie miljard euro per jaar. Grote netto-ontvangers zijn de Polen met tien en de Tsjechen met zes miljard euro.
Wanneer de Britten vertrekken moet Brussel ofwel de bijdrage van de resterende lidstaten opschroeven, wat niet alleen Duitsland maar bijvoorbeeld ook Frankrijk en Italië zou treffen, wat de Duitsers hen uiteraard niet aan zouden willen doen. Het alternatief is dat men de uitgaven richting de netto-ontvangers terugschroeft. Maar dat gaat al helemaal niet, aangezien minder subsidies ook minder macht voor Brussel zou betekenen. We wilden de natiestaten per sloot van rekening stap voor stap in het zuur van de Brusselse centrale bureaucratie oplossen. Wie in plaats daarvan de subsidiekraan dichtdraait, heeft de Visegrad-landen per slot van rekening ook weer wat minder bij de ballen. Wat een dilemma!

Eigen budget voor de Eurozone

Maar toen kwam het geniale idee van het eigen budget voor de Eurozone. Door middel van dit gezamenlijke potje, zou men extra Duits geld naar Parijs en Rome kunnen doorloodsen en daarmee de door de Brexit hogere nettobijdrages van de Fransen en Italianen aan de EU-herverdelingsmachine compenseren. Daarmee zouden allen weer tevreden zijn: De Polen en Tsjechen (die niet in de Eurozone zitten), omdat ze net zo veel van de EU blijven ontvangen als voor de Brexit, de Fransen en Italianen, omdat hun door de Brexit veroorzaakte extra bijdrage door de Duitsers gecompenseerd wordt en ze onder de streep precies zo weinig zouden hoeven te betalen als voorheen, en de Duitsers, omdat we hen zullen vertellen dat ze daarmee een verdere grote stap op de weg van de “Europese integratie” gezet zullen hebben. Dat horen de Duitsers altijd graag. Om de  goede stemming te bewaren zullen we de Duitsers bovendien verzekeren dat ondanks hun extra aanslag van miljarden “niemand iets tekort komt”.
Denkt u dat ze dat nooit zullen geloven, omdat iedereen toch weet dat geld dat ergens naartoe gaat ook ergens vandaan moet komen en dus per definitie ergens bespaard moet worden? Dat ziet u veel te pessimistisch in. De Duitse sukkels hebben immers ook de flauwekul geslikt, dat men 40 miljard euro voor asielzoekers op kan hoesten zonder dat die vervolgens elders tekortschieten. Duitsers rekenen namelijk niet met hun hoofd, maar “met het hart” en sinds de zoveelste onderwijshervorming is menigeen het rekenen sowieso verleerd.

Concurrentiekracht

De hierdoor aangerichte schade voor de hele EU is nauwelijks in cijfers uit te drukken. Gespekt met het Duitse geld kunnen de Fransen en Italianen hun zombiebanken nog langer overeind houden evenals de rammelende structuren in hun landen. Daarmee is men ervan verzekerd dat hun internationale concurrentiekracht nog verder achterblijft en de beide landen verder afzinken. Duitsland zal daarentegen verder leeggezogen worden en op deze manier verzwakt worden.
Wat zei Edward Prescott ook alweer? Het gaat er alleen nog om hoeveel schade de Euro nog aanricht voor hij onvermijdelijk ten onder gaat. U ziet het, professor: We hebben nog wel wat azen in onze mouwen. Merkel, Macron en ECB-chef Mario Draghi zullen die stuk voor stuk nog uitspelen, daar kunt u van op aan. Draghi kan aansluitend, als alles voorbij is, rustig naar zijn oude werkgever Goldman Sachs terugkeren om de Amerikaanse bank trots te melden: We hebben de Europese concurrentie een slag toegebracht waarvan ze zich de komende decennia niet zullen herstellen.

Wen er maar aan!

Oekraïense Volksrepublieken: slavenstaten in het hart van Europa

Oekraïense Volksrepublieken: slavenstaten in het hart van Europa

'Zeker 10.000 gedetineerden gevangen in werkkampen die herinneren aan Sovjet-goelags'


Tags: ,

Jarenlang konden Poetins separatisten in het oosten van Oekraïne ongestoord hun gang gaan. Nu blijkt dat ze er duizenden mensen als slaven in werkkampen houden.
In Oekraïne was het nooit een geheim, maar inmiddels sijpelt nieuws over het bestaan van werkkampen voor gevangenen in de Volksrepublieken Donetsk en Luhansk ook internationaal naar buiten: mensenrechtenactivisten en voormalige gedetineerden claimen dat in de door pro-Russische rebellen gecontroleerde gebieden in het Oosten van Oekraïne sprake is van een waar netwerk aan ‘slavenkampen’. Zeker 10.000 gedetineerden zouden gevangen worden gehouden in werkkampen die herinneren aan de Sovjet-goelags. Wie de zware, maar onbetaalde fysieke arbeid weigert, krijgt geen eten meer en kan rekenen op eenzame opsluiting, mishandeling en zelfs marteling.

Goelags met instemming van Moskou

Volgens de Eastern Ukraine Human Rights Group, een Oekraïense non-profit organisatie die sinds de zomer van 2014 oorlogsmisdaden van de conflictpartijen in oostelijk Oekraïne documenteert, gaat het voor het overgrote deel om mensen die tot 2014 door de Oekraïense rechtbank zijn veroordeeld in verband met uiteenlopende misdrijven. Pavel Lisiyanskiy, oprichter van de groep, stelt dat veel van de gevangen hun straf al hebben uitgezeten. “Ze hadden al lang op vrije voeten moeten worden gesteld”, zegt Lisiyanskiy.
“Althans volgens Oekraïens recht. Ze hebben boete gedaan en hun straf zit er op, of anders vallen ze onder de in 2014 door de Oekraïense regering uitgesproken amnestie.”
Die bepaalt dat gevangenen die veroordeeld zijn voor niet-gewelddadige delicten al vrij komen als ze de helft van hun straf hebben uitgezeten. “Maar de pro-Russische separatisten in de zelfverklaarde Volksrepublieken Luhansk en Donetsk wensen niet te voldoen aan de wetten van een ander land en weigeren deze mensen vrij te laten”, weet Lisiyanskiy. En dus blijven de gedetineerden in de gevangenissen waar ze zware dwangarbeid onder erbarmelijke omstandigheden moeten verrichten.
“Goelags met Moskou’s instemming”, noemt Lisiyanskiy ze, deze werkkampen die zich zich bevinden in steden als Luhansk, Brjanka, Altschewsk, of Petrowske. “Midden in Europa vinden we slavenstaten”, stelt Lisiyanskiy. “En er wordt grof geld mee verdient. We schatten dat de inkomsten van beide Volksrepublieken door deze vorm van slavernij oploopt tot 500.000 Euro per maand. Geld dat in de zakken van de leiding vloeit.”

Probleem dwangarbeid niet besproken

De beweringen van de Eastern Ukraine Human Rights Group (PDF) staan niet op zichzelf. Al sinds 2016 berichten meerdere media in en buiten Oekraïne over gedwongen werkkampen in de afvallige Donbass-regio, waar gedetineerden onbetaalde arbeid moeten verrichten. Tot dusver werd het onderwerp internationaal echter nauwelijks opgepakt door de mainstream media. Ook de Oekraïense regering heeft betrekkelijk weinig oog voor het onrecht wat zich binnen haar landsgrenzen afspeelt.
Volgens Walerija Lutkiwska, speciaal mensenrechten gezant van de Oekraïne, is de kwestie van dwangarbeiders bekend, maar kan Kiev haar burgers in de werkkampen niet helpen. In het socialistische dagblad Neues Deutschland stelt ze dat de focus in de gesprekken tussen Oekraïne en Rusland -die plaatsvinden onder het toeziend oog van Duitsland en Frankrijk- ligt op “politieke onderhandelingen en de directe uitwisseling van gevangenen.”
Concreet wordt dwangarbeid volgens haar echter niet besproken. Een bijkomend probleem daarbij is dat Oekraïne nu eenmaal zeer weinig kan doen om de mensen te helpen. Weliswaar kan Kiev proberen om de internationale druk op te voeren, maar daar blijft het dan ook bij. Directe toegang tot het betroffen gebied heeft het land namelijk al drie jaar niet meer, al helemaal niet tot de gevangenissen. Politieke insiders als Lutkiwska stellen dat het onderwerp voor Kiev nu eenmaal vervelend is. Het probleem rondom de dwangarbeiders oplossen kan de regering niet en dus zwijgt ze er liever over, zo is de gedachtegang. En vanzelfsprekend hullen de leiders van de separatistische Volksrepublieken zich ook liever in stilzwijgen. Tot medio dit jaar verkozen ze niet te reageren op de aantijgingen.

Belofte Poroshenko

Volgens Lisiyanskiy is het desalniettemin spijtig dat Kiev niet harder optreedt in de kwestie. Hij bekritiseert de Oekraïense regering, omdat deze er niet in is geslaagd de gedetineerden uit het door de rebellen gehouden gebied te halen zodat deze hun straf uit kunnen zitten in Oekraïense gevangenissen. President Petro Poroshenko had al in november 2014 beloofd dat dit wel zou gebeuren. “Ik had wel gehoopt dat Oekraïne de kwestie hoger op zou nemen”, zegt hij. “Maar ik begrijp ook dat de mogelijkheden die Kiev heeft hier uitgeput zijn. Toch zou een meer actieve houding wenselijk zijn.”
Dat zegt desgevraagd ook een woordvoerder van Aleksandr Zakharchenko, de leider van de Volksrepublieken Luhansk. “Wij zijn vanzelfsprekend bereid gevangenen vrij te laten als ze hun straf hebben uitgezeten. Maar dan moeten de competente organen uit Oekraïne wel de benodigde documenten overhandigen. Tot die tijd is er voor ons geen reden om tot actie over te gaan”, zo stelt de woordvoerder, die zegt te wachten op de juiste documenten.

Geen jurisdictie

Ambtenaren bij het Oekraïense ministerie van binnenlandse zaken wijzen die bewering evenwel van de hand. “Het heeft gewoon geen nut documenten naar Luhansk te sturen”, zo klinkt het uit hun mond. “De zelfverklaarde Volksrepublieken veinzen slechts een coöperatieve houding om in een goed daglicht te staan. In werkelijkheid zullen ze de gevangenen nooit vrijlaten. Niet omdat wij erom vragen”, zo stelt een ambtenaar van het ministerie. “Als we formele aanvragen sturen, dan worden die afgewezen, omdat de Volksrepublieken geen -wat zij noemen- buitenlandse inmenging in een binnenlandse aangelegenheid willen.”
Dat is ook de conclusie van Lisiyanskiy, die deze kan onderbouwen met officiële documenten uitgegeven door de Volksrepublieken Luhansk. In een officieel schrijven van deze maand deelt de
lokale rechtbank bij monde van rechter Kovalchak mede dat het Oekraïense verzoek op vervroegde vrijlating van Teimuraz Nyhotin, een gedetineerde uit strafkolonie 19 in Krasny Luch, wordt afgewezen omdat “de Oekraïense staat geen jurisdictie heeft op het grondgebied van de Volksrepublieken Luhansk” en omdat “er geen bilaterale verdragen bestaan tussen de beide landen die dit soort kwesties regelen.”

Human Rights Watch: ‘Falen internationale gemeenschap’

De officiële lezing vanuit de Volksrepubliek dat men wel degelijk bereid is gevangenen vrij te laten mits de benodigde documenten worden overhandigd, lijkt daarmee niet correct, of met de benodigde documenten moeten stukken bedoeld worden die door de Volksrepubliek zelf zijn opgesteld. “Ongehoord”, noemt Lisiyanskiy het. “Nyhotin werd veroordeeld onder de wetten van Oekraïne. Zijn veroordeling tot een gevangenisstraf werd uitgesproken door een rechtbank in Oekraïne. In de hele beschaafde wereld bestaan geen wetten met terugwerkende kracht; hij heeft geen criminele handelingen gepleegd op het grondgebied van de Volksrepubliek Luhansk, maar is door Oekraïne veroordeeld voor wetsovertredingen die hij in Kiev heeft begaan. Hij werd naar Luhansk gestuurd voor het uitbreken van de vijandelijkheden. Ze hebben geen reden om hem nog vast te houden”, klaagt Lisiyanskiy. “Maar hij en vele anderen blijven vastzitten, hoe zeer we ook ons best doen.”
Vertegenwoordigers van Human Rights Watch (HRW) klagen op hun beurt over het falen van de internationale gemeenschap. Met name Duitsland en Frankrijk zouden verzuimen hun invloed op Rusland aan te wenden. “Alleen dan kan er iets aan de kwestie veranderen”, zegt HRW. Wenzel Michalski van HRW stelt dat “de Russische regering op dit moment geen belang erbij heeft de rebellen ook maar op enigerlei wijze dwars te zitten.”

Reactie Kremlin

Dat blijkt ook uit het feit dat ondanks persoonlijke toezegging van de Russische president Poetin zelfs het internationale Rode Kruis nog steeds geen toegang heeft tot de kampen. “Liever steunt Rusland de rebellen die mensenrechten schenden, onschuldigen martelen en burgers laten verdwijnen”, zo klinkt het vanuit HRW. “Op dit moment hoeft niemand te rekenen op voortschrijdend inzicht van Russische zijde.”
Het Kremlin ziet dat genuanceerd anders. In een persreactie laat het weten dat “Rusland de burgers van de Donbass meermaals heeft voorzien van humanitaire hulpgoederen” en dat deze “ook geleverd zijn aan gevangenissen.”
Van het moedwillig buiten de gevangenissen houden van hulporganisaties is volgens het Kremlin geen sprake. “Volgens onze informatie kan het Internationale Rode Kruis vanzelfsprekend de situatie ter plekke inspecteren en waar nodig hulp bieden. Hulp is altijd welkom en in de Donbass ook zeker geen overbodige luxe”, zo laat Moskou weten.

Geen toegang tot medische zorg

Dat het daadwerkelijk slecht gesteld is binnen de werkkampen, dat kan Alexander Efreshin betuigen. Efreshin zat in in 2014 in de buurt van Krasny Luch in de cel toen het conflict in Oekraïne uitbrak. Toen Russische separatisten de Volksrepubliek Luhansk uitriepen namen ze ook de gevangenis over. Het regime veranderde op slag. Rantsoenen werden gehalveerd en wie weigerde te werken werd zwaar gestraft. “We moesten 12 uur per dag werken. Cementen blokken fabriceren. Het was heel zwaar werk”, zo herinnert Efreshin zich. “Mijn strafvermindering werd ook ingetrokken, terwijl ik bijna vrij zou komen. Ik dacht dat ik het niet zou overleven.”
Via de Easter Human Rights Group laat hij weten dat gedetineerden in de arbeidskampen geen toegang hebben tot medicijnen, artsen of tandartsen. “Ik heb veel van mijn tanden verloren en pijnstillers werden niet verstrekt”, zo herinnert Efreshin zich de erbarmelijke omstandigheden in de werkkampen. “De enige maaltijd van de dag bestond uit pap. Maar je moet werken, hoe onmenselijk het ook is. Wie weigert, gaat in het strafhok…”
Daar wachten de gevangen nog meer onmenselijke omstandigheden. Efreshin: “Bij de eerste keer werkweigering krijg je vijftien dagen eenzame opsluiting. Wie dan nog niet tot inkeer komt, mag geen bezoek meer ontvangen van familie. Ook de pakjes met eten die ze meebrengen krijg je dan niet meer. En als dat niet baat, dan kunnen de kampbewaarders je altijd nog slaan of zelfs martelen.”

Slavernij

Een andere getuige, die uit angst voor represailles anoniem wil blijven, stelt dat het regime in de gevangenissen bikkelhard was. “Er is weinig eten en wat er is, is niet voedzaam. Door het harde en zware werk valt iedereen af, totdat je alleen nog huid en botten bent”, zegt hij. “Sommige gevangenen krijgen dagenlang geen eten, omdat ze weigeren aan het werk te gaan. Anderen worden bij werkweigering gedwongen om tien uur in de houding te staan op de binnenplaats. Ongeacht of het steenkoud is, of bloedheet.”
De getuige, een voormalig gedetineerde, gaat door: “Gedetineerden die de bewakers lastig vinden of van die ze verwachten dat deze voor problemen kunnen zorgen, die worden apart genomen door gemaskerde mannen, waarschijnlijk dezelfde kampbewaarders. Ze krijgen een flink pak klappen; mishandelingen die zo ver kunnen gaan dat het slachtoffer er aan komt te overlijden.”
Gevraagd naar de arbeids- en leefomstandigheden in de werkkampen geeft de leiding van de Volkrepubliek Luhansk te kennen dat er sprake is van normale gevangenissen. “Er wordt gewerkt, maar dat is normaal binnen het gevangeniswezen. De gedetineerden moeten bezig blijven, dat is goed voor hen”, zo laat een woordvoerder weten. Of ze er geld voor krijgen, zoals dat voor de afscheiding van de Donbass het geval was, weet hij niet. “Waarschijnlijk niet”, stelt hij. “De levensomstandigheden in de regio zijn al hard genoeg. Zonder hulp uit Rusland kunnen we zelf niet leven. Dat de gevangenen betaald worden, lijkt me dan ook niet op zijn plaats. Maar ze worden niet als slaven behandeld”, zo vult hij aan. “Ze krijgen te eten en medische verzorging waar dat nodig is.”

Anti-Russische propaganda

De pro-Russische krant Novorossiya Today doet de beschuldigingen over wanpraktijken in de gevangenissen in de Volksrepublieken van de hand als propaganda. Georgy Morozov, hoofdredacteur van Novorossiya Today, noemt de bevindingen van de Eastern Ukraine Human Rights Group ‘onbelangrijk’: “Ieder keer als mensenrechtenorganisaties iets roepen, hoor ik de kassa rinkelen”, zo stelt Morozov. “Beschermers voor geld”, zo noemt hij de Eastern Ukraine Human Rights Group. “Die varen er toch wel bij om roddels over mensenrechtenschendingen de wereld in te helpen? Ze worden betaald om onze Volksrepublieken in diskrediet te brengen”, zo klinkt het sceptisch uit de mond van Morozov, die verder niet in wil gaan op de situatie in de werkkampen.
Dergelijke beweringen zijn tegen het zere been van Lisiyanskiy. “We krijgen bijna niets van internationale donoren. We draaien op minder dan 35.000 euro per jaar, voornamelijk afkomstig van de Rosa Luxemburg Stichting in Berlijn en het Duitse Consulaat-Generaal in de Donetsk regio. Maar daar worden onze activiteiten voor gevangenen in Luhansk niet mee betaald”, stelt Lisiyanskiy. “Die betalen we zelf. Ik maak me sterk voor mensenrechten, ik vecht tegen mensenrechtenschendingen. Sinds wanneer zijn mensenrechtenschendingen goed nieuws?”, vraagt een strijdbare Lisiyanskiy zich af. “Zeg maar tegen Morozov dat ik graag met hem in debat ga om de beschuldigingen aan mijn adres te weerleggen.”

Correctionele kolonies

Volgens de Eastern Ukraine Human Rights Group zijn er in het Oosten van Oekraïne tientallen zogenoemde correctionele kolonies, waar gevangen als slaven te werk worden gesteld. Sommigen maken meubels, kisten, bordspellen of prikkeldraad, anderen malen meel of werken in onveilige kolenmijnen. Het aantal gedwongen arbeiders is sinds 2014 zelfs nog toegenomen, doordat er nieuwe gedetineerden bij zijn gekomen. “Soms voor kleine vergrijpen”, zegt Lisiyanskiy. Drugsgebruik en -handel worden eveneens streng bestraft. Winsten uit de verkoop van goederen die door de gevangenen zijn gemaakt – die op jaarbasis 6 miljoen euro bedragen- worden verdeeld onder het leiderschap van de beide Volksrepublieken, pleit de Eastern Ukraine Human Rights Group.
Daar blijft het overigens niet bij. Familieleden van gedetineerden rapporteren dat de gevangenissen ook geld proberen te verdienen. “Tegen betaling van een som geld kun je een gevangene vrijkopen”, zo verklaart Efreshin. De bedragen liggen evenwel absurd hoog” 50.000 euro en meer en is voor de meeste Oekraïners een bedrag dat ze niet op kunnen brengen. “Bovendien is het maar de vraag of de persoon in kwestie dan ook echt wordt vrijgelaten”, stelt de anonieme ex-gedetineerde, die verder ook zegt dat familieleden van gedetineerden op maandelijkse basis circa 200 grivna (ongeveer zes en een halve euro) betalen om zeker te stellen dat hun familielid mag blijven werken en niet in de isoleercel wordt gegooid. Lisiyanskiy: “Het is moeilijk te geloven dat dit in de 21e eeuw gebeurd; slavernij in het hart van Europa. Toch gebeurt het echt. Ongeveer 10.000 mensen werken elke dag zonder betaling en offeren hun leven en gezondheid op, zodat ze niet van de honger hoeven om te komen en bezoek van familie en dierbaren kunnen ontvangen. En waarom? Alles vindt plaats om een kleine groep mensen in de zogenaamde Volksrepublieken rijker te maken.”

Goelagsysteem als bezettingsstrategie

Ondertussen is het bestaan voor de gevangenen uitzichtloos. “Deze mensen voelen zich door iedereen verlaten en in de steek gelaten. Ze hebben geen hoop meer”, zegt Efreshin. “In de gevangenis kunnen ze soms door familieleden worden bezocht, maar verder komt er niemand. Ook het Rode Kruis of andere humanitaire organisaties kunnen niet helpen.”
Hij pleit er dan ook voor om vanuit de publieke opinie druk uit te oefenen op Rusland en de Volksrepublieken in de Donbass. “Alleen dan kan er iets veranderen. Maar het moet wel geïnitieerd worden door politiek onafhankelijke mensenrechtenorganisatie”, stelt Efreshin. Hij vind ook dat voormalige gedetineerden uit de werkkampen de openbaarheid moeten opzoeken. “Ze moeten laten horen wat ze hebben meegemaakt en vertellen hoe de omstandigheden zijn. Ook als er een kans is op represailles. Anders verandert er nooit wat.”
Europees Parlementslid en Oekraïne-kenner Rebecca Harms (Europese Groene Partij) reageert in de Duitse tabloid Bild verontwaardigd op de onthullingen. “Het besef dat het Goelagsysteem onderdeel is van een bezettingsstrategie in de Donbass is beangstigend”, zo stelt Harms. “Doordat het Kremlin middels de door Rusland gesteunde separatisten de daadwerkelijke controle over het grondgebied heeft, kan de Oekraïense regering haar eigen burgers daar niet beschermen.”Harms eist dat OVSE-waarnemers toegang krijgen tot de gevangeniskampen en wil dat de kwestie nadrukkelijk besproken wordt in de onderhandelingen tussen Oekraïne en Rusland.

‘Welvaart’ is de grootste Europese Leugen!

‘Welvaart’ is de grootste Europese Leugen!

Door Realpredictor
De 'Gouden bergen' is een EU een farce!

Toen Nederland ongevraagd deel ging uitmaken van de EU werden ons gouden bergen beloofd. Wat is daarvan terecht gekomen? Helemaal niets voor Jan Modaal!
De gemiddelde Nederlander zit opgescheept met hoge huren, hoge zorgkosten, langer doorwerken, massamigratie, afbraak van onze welvaart, pensioenen die door de lage rente in de problemen zijn geraakt.

De euro=dodelijk!
De realiteit is dat landen die niet aan de euro hebben deelgenomen, zoals Zwitserland en Zweden, hun economische groei sinds de invoering van de gemeenschappelijke munt op peil hebben weten te houden, terwijl de economische groei in ons land is ingestort. De grootste leugen is dat de euro ons veel welvaart heeft gebracht.

De vele miljarden die we jaarlijks netto afdragen aan de EU en de tientallen miljarden euro aan noodleningen die we inmiddels hebben betaald of waarvoor we (ook indirect via de ECB bijvoorbeeld) garant staan, zijn slechts het topje van de ijsberg.

http://www.telegraaf.nl/watuzegt/25991167/___Gouden_bergen_EU_een_farce___.html

De Allergrootste Volksverlakkerij is het afschaffen van de democratie omdat het volk NOOIT voor de EU heeft gekozen

Realpredictor | augustus 25, 2017 om 8:40 am | Categorieën:Uncategorized | URL: http://wp.me/p2frGR-9Om

Hoogleraar Tom Zwart heeft geen molecuul verstand van wat islam is



Hoogleraar Tom Zwart heeft geen molecuul verstand van wat islam is

'Islam en geweld gaan nu eenmaal samen, ze zijn verknocht aan elkaar, een Siamese tweeling'

 
Tags: ,
Tom Zwart is hoogleraar crosscultureel recht aan de Universiteit Utrecht. Tom Zwart schreef een opiniestuk voor NRC Handelsblad over de noodzaak om de uitgestoken hand van moslims in de strijd tegen jihadisten te schudden. Tom Zwart rekent tot de moslims die de hand uitsteken ook een salafist en geweldprediker als de grijnzende imam Fawaz Jneid, die een tijdelijk gebiedsverbod heeft gekregen in Den Haag. 
Als Tom Zwart schrijft: “Ze [wat Tom Zwart ‘verstoringsstrategie’ noemt, dwz gebiedsverbod – H.B.] vormt een vergaande inbreuk op de vrijheid van meningsuiting en vrijheid van godsdienst van Fawaz Jneid”,  dan kan men daarin mee komen. Myriaden kelen laten kreten is beter dan molshopen te laten ontstaan door ondergrondse verstomming. Openlijkheid is altijd beter. Men moet weten wat men niet wenselijk vindt.

Stoffig vod

Verder schrijft Tom Zwart: “Wat vooral steekt is dat Fawaz Jneid een salafistische imam is. Salafisten willen de islam nieuw leven inblazen door terug te keren naar de zuivere leer ten tijde van de Profeet.”
Wat hier opvalt is dat Tom Zwart zich niet bewust lijkt van de contradictie van ‘nieuw leven’ en terugkeer naar de vermeende tijden van Mohammed – een terugkeer naar een oude traditie is nooit nieuw: een stoffig vod afstoffen maakt het vod niet nieuw – en het gebruik van een hoofdletter in het woord ‘profeet’. Dit is een anglicistisch gebruik en het kan pietluttig overkomen, maar het doet wel de alarmbellen rinkelen en klokken.

Peentjes zweten

Men kan zeggen dat dit van ‘respect’ getuigt naar de moslims toe, die Tom Zwart (zijn palmen jeuken) de hand wil schudden, maar het is eerder als gastheer de schoenen vegen op een welkomstmat in eigen huis. Antropologisch gezien zou handenschudden een teken zijn van vredelievendheid, mannen toonden daarmee aan dat zij ongewapend waren. We weten uit klassieke Arabische literatuur dat de ‘handenschud’ (tasāfuh) bestond uit het vastpakken van de onderarm, via de elleboog tot aan de hand: men kon in de mouw nog een dolk verborgen houden.

Tom Zwart zweet peentjes en goede bedoelingen met een enkele hoofdletter als uitroepteken op het zwetende voorhoofd. Maar hij is ongewapend. Hij wel.

Haatdragend en agressief

Verder schrijft Tom Zwart, hoogleraar crosscultureel recht aan de Universiteit Utrecht: “Regels worden op hen strenger toegepast dan op anderen en instrumenten die daarvoor niet bedoeld zijn, worden ingezet om hen dwars te zitten. Het gebiedsverbod is een goed voorbeeld van die strategie: de imam spreekt zich inderdaad regelmatig negatief uit over lhbt en feminisme, maar dat is nog geen reden om hem een verbod op te leggen dat bedoeld is om terrorisme tegen te gaan.”
Tiens. Het is inderdaad vreemd dat een reli-politieke beweging die zich haatdragend en agressief uitspreekt over seksuele en sociale gelijken in Nederland dwars gezeten worden. Stel je voor dat bijvoorbeeld (vermeende) racisten juridisch dwars gezeten zouden worden in Nederland. Onbestaanbaar.

Barcelona

Ironisch genoeg is dit inderdaad een gruwelijke waarheid in het huidige Nederland. Als het bij woorden zou blijven, zou er geen geen probleem zijn. Wil  Tom Zwart werkelijk beweren dat het in dit geval enkel bij woorden blijft en niet tot bloederige daden leidt? Waren de terroristen in Barcelona niet ingeblazen door een imam?
De gruwelijke waarheid in het huidige Nederland is dat slechts één imam voor zes maanden een gebiedsverbod voor bepaalde plekken heeft gekregen. Onbestaanbaar. (Deel de karwatsen uit. Het is tijd voor zelftuchtiging. )

Onhoorbaar en onzichtbaar

Fawaz Jneid is niet de mond gesnoerd. Er is hem geen megafoon afgepakt. Hij heeft geen lobotomie ondergaan (dat wil zeggen niet fysiek, zijn gedachtegoed is een andere vorm van lobotomie, maar daar kan niemand iets aan doen). Zijn gebiedsverbod is cosmetisch. Dit is veel erger dan enige ‘verstoringsstrategie’.
Het blijft mij verbazen en ik zal er nooit over ophouden: mensen  die, op basis van hun geloof, vrouwen en seksuelen van verschillende aard veroordelen en minachten en verachten krijgen steun, zoals van Tom Zwart, maar als deze zelfde mensen op dezelfde manier worden benaderd en behandeld als de vrouwen en seksuelen van verschillende aard door mensen die zich op een bepaald geloof beroepen, dat de steun dan zo opmerkelijk kleiner is. Bijna onhoorbaar en onzichtbaar.

Christelijk geloof

Jammer dat Fawaz Jneid geen blanke prediker is die zich negatief uitlaat over negers. Dan stonden de vaandels van gelijkheid al fier en misbaarlijk te wapperen. En stond hij al voor de rechter. Vrouwen en homoseksuelen zijn in de visie van Tom Zwart vogelvrij.
Nederland, het Westen, is nooit van zijn christelijk geloof gevallen. Het gelooft nog steeds in de goede en verlossende essentie van alle geloven. Alsof alle geloven dezelfde basis delen. Als dat zo zou zijn dan waren er natuurlijk niet zoveel verschillende religies en geloven en andere ‘spirituele’ overstromingen.

Vindingrijkheid van sadist

De reacties op de terroristische aanslagen (‘Reach out and touch somebody’s hand’), de hang naar het verwelkomen van terugkerende Syriëgangers (‘verloren zonen’), ‘wij zijn met meer’ (liefde zal overwinnen), ‘we laten ons niet verdelen’ (we hebben nog een andere wang), ‘we laten ons niet verdelen’ (de doodsteken die anderen ontvangen deren ons niet), ‘we gaan door met ons leven/onze manier van leven’ (we zijn bereid andermans leven op te offeren), ‘dit straalt slecht af op de islam’ (heb uw vijanden lief) enzo-uitentreuren-voorts.
Dit  komt uiteindelijk hierop neer: het is een seculiere vorm van de erfzonde, of erger nog, van Mattheüs: “Zijn bloed kome over ons en onze kinderen.” De angst voor een vergelding is omgeslagen in genotzucht. De masochist raakt nooit bevredigd, omdat de vindingrijkheid van de sadist minstens even gulzig is.

 Tiranniek cynisme

Dit is bijzonder wrang. Het christendom heeft zijn gewelddadige tijden gekend. Dat geloof in essentie een goede kracht zou zijn blijft toch volharden. Dit is geen naïviteit, dit is tiranniek cynisme.
Als Tom Zwart dus schrijft: “De daders van de aanslagen in Catalonië waren geen devote moslims. De imam van Ripoll was zelfs veroordeeld wegens drugshandel. Terroristen van ISIS zijn vaak jonge criminelen die de islam gebruiken als een excuus om hun gewelddaden te rechtvaardigen. Het geloof is een verpakking en geen inspiratiebron”, dan weet de lezer dat Tom Zwart werkelijk geen molecuul verstand heeft van wat de islam is, laat staan van wat een moslim maakt.

Kindbruidjes

Dit is geen kwestie van interpretatie. Waarom zou islam en moslim-zijn criminele activiteiten uitsluiten als deze bedoeld zijn voor een hoger doel? Dit doet denken aan de term ‘kindbruidjes’ als het om islamitische pedofilie gaat en het gebruik van het woord ‘pedofilie’ als het katholiek kindermisbruik betreft. Met andere woorden: het is maar wat je onder ‘devoot’ verstaat – laat staan onder kindermishandeling.
Maar Tom Zwart heeft nog meer in petto (hij is heel genereus): “Wat telt is dat salafisten geweld en terrorisme veroordelen, zoals Fawaz Jneid dat enkele malen publiekelijk deed.” (Wie heeft er nou ooit gehoord van een liegende en huichelende moslim? Een opportunischte imam? Ze bestaan gewoon niet.) Want: “Het is waar dat de salafisten streven naar de vorming van een islamitische samenleving. Maar zij proberen dit doel te bereiken met vreedzame democratische middelen.”

‘Vreedzame’ leer

Ongewtijfeld moeten in Tom Zwarts hoofd paukenslagen en cimbalen hebben geklonken bij het schrijven van deze woorden, alsmede jubelhoorns en triomtrombones.
Goed, dus salafisten willen een islamitische samenleving, “via democratische middelen”, terwijl democratie juist iets is wat zij verwerpen omdat zij door mensen gemaakt is (en niet door Allah) en dat ook nog eens ‘vreedzaam’! Door kinderen en volwassenen die niet beter weten met spugende haat te vullen en vijandigheid. Door een ‘vreedzame’ basis te leggen voor het geweld dat gepleegd wordt door de praktiseerders van hun ‘vreedzame’ leer. Waar salafisten tongen en indoctrinatie hebben, hebben jihadisten de wapens  en opofferingszucht: salafisten prediken wat jihadisten uitvoeren. (Religieus jingoïsme kan niet zonder wapenloze predikers.) Omdat islam en geweld nu eenmaal samengaan. Ze zijn verknocht aan elkaar. Ze zijn een Siamese tweeling.

Intellectuele stuntelaars

“Dat is een uitgestoken hand die we zeker moeten aannemen”, sluit Tom Zwart af. Een uitgestoken hand is niet synoniem aan oprechte bedoelingen. Waar voor de één een uitgestoken hand een teken is van een compromis, van een wapenstilstand, kan het voor de ander een plateau zijn tot een volgende stap – een ander doel. Een hoger doel dat ons enkel in de afgrond zal doen tuimelen.
Met andere woorden: projectie van goedheid is geen teken van wederzijdse betrouwbaarheid. De crossculturele hoogleraar toont zich nogal eenzijdig. Salafisten gedijen op zulke mensen – want Tom Zwart is exemplarisch. Zulke intellectuele stuntelaars zijn hun wandelstokken. Zulke stamelende denkers zijn voor de rest de kruk onder een geduldige strop.

Politie niet transparant

Ik kan er niet over uit - over deze walgelijke mail. Juist niet transparant zijn tast het vertrouwen in de politie aan.

Google will help diagnose your clinical depression: it's wonderful

Google will help diagnose your clinical depression: it's wonderful
(To read about Jon's mega-collection, The Matrix Revealed, click here.)
Google will help diagnose your clinical depression: it's wonderful
 
By Jon Rappoport
 
In my work-in-progress, The Underground, here is what I wrote about Google: "They're clever, I'll give them that. They're saying you can search them for any information in the world, but they're really searching you."
 
Google has decided it's not doing enough to lead us into a better world. So now it's going to enter the field of psychiatry.
 
Engadget.com: Google is "offering a medically validated, anonymous screening questionnaire for clinical depression if you search for information on the condition. This won't definitively indicate that you're clinically depressed, to be clear, but it will give you useful information you can take to a doctor."
 
"Google and others are determined to fight fake news, and they know that the consequences of false or incomplete medical information could be serious. If you need help, they want to be sure you get the appropriate support."
 
Let's see if I can help Google fight false or incomplete medical information.
 
For example, be aware that there is no defining lab test for clinical depression.
 
No blood test, no urine test, no saliva test, no brain scan, no genetic assay.
 
Committees of psychiatrists sit down and look at unscientific menus of human behavior, lump certain behaviors together, and arbitrarily label them "clinical depression."
 
Therefore, any Google questionnaire is simply going to feed into that trough of pseudoscience. That's all.
 
Then, of course, there are the drugs that come with a diagnosis of depression. Drugs like Prozac, Paxil, Zoloft. I'll help Google fight "incomplete medical information" in this area as well.
 
In 2004, Dr. Peter Breggin, eminent psychiatrist, expert witness in court trials, and author of Toxic Psychiatry, wrote the following about these drugs. I suggest paying close attention:
 
"On March 22 [2004] the FDA issued an extraordinary 'Public Health Advisory' that cautioned about the risks associated with the whole new generation of antidepressants including Prozac and its knock offs, Zoloft, Paxil, Luvox, Celexa, and Lexapro, as well as Wellbutrin, Effexor, Serzone, and Remeron. The warning followed a public hearing where dozens of family members and victims testified about suicide and violence committed by individuals taking these medications."
 
"...In the debate over drug-induced suicide, little attention has been given to the FDA's additional warning that certain behaviors are 'known to be associated with these drugs' including 'anxiety, agitation, panic attacks, insomnia, irritability, hostility, impulsivity, akathisia (severe restlessness), hypomania, and mania'."
 
"From agitation and hostility to impulsivity and mania, the FDA's litany of antidepressant-induced behaviors is identical to that of PCP, methamphetamine and cocaine---drugs known to cause aggression and violence. These older stimulants and most of the newer antidepressants cause similar effects as a result of their impact on a neurotransmitter in the brain called serotonin."
 
"For more than a decade, I have documented in books and scientific reports how this stimulation or activation profile can lead to out-of-control behavior, including violence..."
 
"As a psychiatrist and as a medical expert, I have examined dozens of cases of individuals who have committed suicide or violent crimes while under the influence of the newer antidepressants such as Prozac, Zoloft, Paxil, Luvox and Celexa. In June in South Carolina, Christopher Pittman will go on trial for shooting his grandparents to death while they slept. Chris was twelve when his family doctor started him on Zoloft. Three weeks later the doctor doubled his dose and one week later Chris committed the violent acts. In other cases, a fourteen-year-old girl on Prozac fired a pistol pointblank at a friend but the gun failed to go off, and a teenage boy on Zoloft beat to death an elderly woman who complained to him about his loud music. A greater number of cases involve adults who lost control of themselves while taking antidepressants. In at least two cases judges have found individuals not guilty on the basis of involuntary intoxication with psychiatric drugs and other cases have resulted in reduced charges, lesser convictions, or shortened sentences."
 
"The FDA includes mania in its list of known antidepressant effects. Manic individuals can become violent, especially when they are thwarted, and they can also 'crash' into depression and suicidal states. They can carry out elaborate but grandiose and doomed plans. One clinical trial showed a rate of 6% manic reactions...on Prozac. None developed mania on a sugar pill [placebo]. Even in short-term clinical trials, 1% or more of depressed adults develop mania compared to a small fraction on the sugar pill."
 
"Unfortunately, there are also risks involved with stopping antidepressants. Many can cause withdrawal reactions that last days and sometimes longer, causing some patients to feel depressed, suicidal or even violent. Stopping antidepressants should be done carefully and with experienced clinical supervision."
 
"...the FDA and the medical profession must forthrightly educate potential patients and the public about the sometimes life-threatening risks associated with the use of antidepressant medications."
 
Here is the kicker. Google can do anything it wants to with the information in this article, the one you're now reading. It can lower its ranking.
 
Google can control the flow of information.
 
Given that Google has that kind of power, I strongly suggest caution when it touts its own "depression questionnaire."
 
It's not only rigging the system, it is the system.
Use this link to order Jon's Matrix Collections.
Jon Rappoport
The author of three explosive collections, THE MATRIX REVEALED, EXIT FROM THE MATRIX, and POWER OUTSIDE THE MATRIX, Jon was a candidate for a US Congressional seat in the 29th District of California. He maintains a consulting practice for private clients, the purpose of which is the expansion of personal creative power. Nominated for a Pulitzer Prize, he has worked as an investigative reporter for 30 years, writing articles on politics, medicine, and health for CBS Healthwatch, LA Weekly, Spin Magazine, Stern, and other newspapers and magazines in the US and Europe. Jon has delivered lectures and seminars on global politics, health, logic, and creative power to audiences around the world.
You can find this article and more at NoMoreFakeNews.com.

Tweet van Mo

VVD-prominent Robin Linschoten voor de rechter vanwege belastingfraude

VVD-prominent Robin Linschoten voor de rechter vanwege belastingfraude

Verdacht van sjoemelen met vennootschapsbelasting

 
Oud-staatssecretaris Robin Linschoten moet binnenkort voor de rechter verschijnen in verband met een belastingkwestie. De voormalige politicus van de VVD wordt ervan verdacht dat hij opzettelijk onjuiste of onvolledige aangifte van de vennootschapsbelasting heeft gedaan in zijn woonplaats Eemnes en/of in Breda.
Het gaat om de periode tussen begin oktober 2010 en eind oktober 2012, zo staat in de aanklacht. De zaak dient voor de meervoudige kamer van de rechtbank in Amsterdam.
De inmiddels zestigjarige Linschoten was van 1994 tot 1996 staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en voor die tijd twaalf jaar lid van de Tweede Kamer voor de liberalen. Hij was in 1982 met 25 jaar het jongste Kamerlid.

ANP

Kamervragen MH 17 nooit beantwoordt!!!

Vragen van de leden Van Helvert en Omtzigt (beiden CDA) aan de Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu en de Minister van Veiligheid en Justitie over de informatie beschikbaar bij de Nederlandse overheid en regering over het onveilige luchtruim boven Oost Oekraïne in de eerste helft van 2014, dus vóór het neerhalen van vlucht MH17/KL4103 (ingezonden 17 juli 2017).

* i.v.m. tekstuele correctie

Vraag 1

Welke informatie lag ten grondslag aan het verzoek van april 2014 van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) aan de inlichtingendiensten AIVD en MIVD om een update van de dreigingsanalyse te maken, in de context van luchthavens en veiligheid van in- en uitgaande luchtvaart, specifiek gerelateerd aan de situatie in Oekraïne (CTIVD-toezichtsrapport nr. 43, pag. 29)? Kunt u de aard en inhoud van deze informatie beschrijven?

Vraag 2

Wilt u de Kamer een afschrift verschaffen van het verzoek van april 2014 van NCTV aan AIVD en MIVD om een update van de dreigingsanalyse te maken, in de context van luchthavens en veiligheid van in- en uitgaande luchtvaart, specifiek gerelateerd aan de situatie in Oekraïne (CTIVD-toezichtsrapport nr. 43, pag. 29)?

Vraag 3

Beschikte de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) zelf over dit NCTV-document bij haar onderzoek naar de vliegroutes en het vliegen over conflictgebieden (deel B), of beschikte uitsluitende de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) erover? Indien de OVV daarover beschikte, op welk moment kreeg zij dit document dan?

Vraag 4

Wanneer en hoe bent u geïnformeerd over het bestaan van dit NCTV-verzoek van april 2014?

Vraag 5

Wanneer en hoe is de Ministeriele Commissie Crisisbeheersing (MCCb) op de hoogte gesteld van het bestaan van dit verzoek?

Vraag 6

Waarom heeft het kabinet het bestaan van dit verzoek van de NCTV van april 2014 en het daaruit voorvloeiende rapport niet uit eigen beweging aan de Kamer gemeld, maar werd het bestaan ervan pas duidelijk bij publicatie van het CTIVD-onderzoek in oktober 2015?

Vraag 7

Herinnert u zich nog het Kiev-memorandum, het verslag van een bijeenkomst op 14 juli 2014 in Kiev van de regering van Oekraine en diplomaten, waarin duidelijk gewaarschuwd werd voor een onveilig luchtruim?

Vraag 8

Herinnert u zich nog het debat over het Kiev-memorandum, dat pas in januari 2015, een half jaar na de start van het onderzoek, aan de OVV werd overgedragen en pas nadat in de openbaarheid duidelijk was geworden dat het Kiev-memorandum bestond en pas nadat de OVV er zelf om verzocht had?

Vraag 9

Waarom zijn het verzoek van april 2014 en de daarop gemaakte analyse niet benoemd in de informatievoorziening richting Kamer, mede in het licht van het debat over het Kiev-memorandum van 14 juli 2014?

Vraag 10

Wilt u de Kamer een afschrift doen toekomen van de halfjaarlijkse dreigingsanalyse(s) voor de burgerluchtvaart van de NCTV uit 2014, dan wel dit document / deze documenten ter vertrouwelijke inzage leggen (inclusief eventuele specifieke documenten over Oekraine die op ad hoc basis gemaakt zijn)?

Vraag 11

Welke instanties (zoals ten minste NCTV, AIVD en MIVD en het Ministerie van Infrastructuur en Milieu) zijn geinformeerd over het document van 7 maart 2014 van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), waarin werd gewaarschuwd voor de aanwezigheid van illegale wapens en mogelijke gevaren voor de luchtvaart boven Oekraïne (OVV-rapport, pag. 201 en 255)?

Vraag 12

Kunt u het OVSE-document van 7 maart 2014, waarin werd gewaarschuwd voor de aanwezigheid van illegale wapens en mogelijke gevaren voor de luchtvaart boven Oekraïne (OVV-rapport, pag. 201 en 255) aan de Kamer doen toekomen?

Vraag 13

Zijn luchtvaartmaatschappijen op de hoogte gebracht van de gevaren die beschreven staan in het OVSE-rapport van 7 maart 2014? Zo ja, welke maatschappijen en op welke wijze?

Vraag 14

Herinnert u zich de factsheet «Vliegen boven Oekraïne», die in ICCb en MCCb is besproken en die in Wob-procedures is vrijgegeven? Sinds wanneer beschikten NCTV en andere overheidsdiensten over de informatie dat sommige luchtvaartmaatschappijen (waaronder BA, Qantas, Korean Air en Asiana Airlines) het hele luchtruim boven Oekraïne meden (graag precieze data per overheidsdienst)?

Vraag 15

Beschikten NCTV en andere overheidsdiensten over de Notice to Airmen van 3 april 2014 van de Amerikaanse Federal Aviation Administration (FAA)? Kunt u precies aangeven welke overheidsdienst wanneer over deze informatie beschikte?

Vraag 16

Welke diensten beschikten over de verklaring van de European Civil Aviation Conference (ECAC) van 6 mei 2014 waarin staten werd opgeroepen «to prevent safety risks to international air navigation within and adjacent to the airspace under the responsibility of Ukraine»? Vanaf welk moment beschikte welke dienst over die verklaring?

Vraag 17

Herinnert u zich de beslissing op een Wob-verzoek van 27 mei 2015 inzake documenten bij en onder het Ministerie van Infrastructuur en Milieu, betreffende het luchtruim van Oekraïne? Zijn alle documenten waarvan openbaarmaking geheel of gedeeltelijk zijn geweigerd ter beschikking gesteld aan de OVV ten behoeve van het onderzoek naar de vluchtroute? Zo nee, welke documenten had de OVV niet tot haar beschikking?

Vraag 18

Bent u bereid de documenten (Wob-verzoek van 27 mei 2015) waarvan openbaarmaking in bedoelde procedure is geweigerd ter vertrouwelijke inzage aan de Kamer aan te bieden? Zo nee, kunt u aangeven welke gewichtige belangen van de Staat zich daartegen verzetten, gegeven de inlichtingenplicht krachtens art. 68 Grondwet?

Vraag 19

Wordt in bedoelde documenten (de niet openbaargemaakte documenten of delen van documenten van het Wob-verzoek van 27 mei 2015) – waaronder de persoonlijke aantekeningen van 3 juli 2014 betreffende een Eurocontrol-bijeenkomst, stukken van de Provisional Council Eurocontrol uit april en mei 2014, de «summary of discussions» van 22 mei van ECAC DGCA, alsmede het DGB-verslag van 9 mei 2014 – op enigerlei wijze melding gemaakt van mogelijke risico’s en gevaren voor (burger)luchtvaart boven Oekraïne?

Vraag 20

Hebben ambtenaren of diensten van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu de Minister of Staatssecretaris op enig moment (mondeling of schriftelijk) geïnformeerd over discussies binnen Eurocontrol, ECAC en EASA over mogelijke risico’s voor luchtvaart boven Oekraïne? Zo nee, waarom niet? Zo ja, wanneer en hoe?

Vraag 21

Zijn er voorafgaand aan 17 juli 2014 meldingen gedaan in Eccairs – het informatie- en meldsysteem van EASA op grond van de toen geldende richtlijn 2003/42/EC – betreffende incidenten en voorvallen in het luchtruim van Oekraïne? Zo ja, welke incidenten betreft het en wat is er met die informatie gedaan, bijvoorbeeld door de Inspectie Leefomgeving en Transport?

Vraag 22

Welke informatie uit Eccairs over vliegen over Oekraine is voor 17 juli 2014 gedeeld met andere diensten?

Vraag 23

Kunt u de Kamer een afschrift doen toekomen van de afspraken die in 2013 met luchtvaartmaatschappijen zijn gemaakt over het doen uitgaan van meldingen en waarschuwingen betreffende luchtvaartveiligheid (Kamerstuk 33 997, nr. 71, vraag 11)?

Vraag 24

Waarom is het parlement pas op 22 februari 2016 over het bestaan van deze afspraken geïnformeerd (Kamerstuk 33 997, nr. 71)?

Vraag 25

Is op enig moment geëvalueerd of de afspraken over luchtvaartveiligheid zijn nagekomen in relatie tot de veiligheid van het luchtruim in Oost-Oekraïne en MH17/KL4103?

Vraag 26

Wanneer zijn die afspraken geactualiseerd? Kunt u een kopie van de geactualiseerde afspraken aan de Kamer doen toekomen?

Vraag 27

Wanneer heeft de OVV de beschikking gekregen over de afspraken tussen de ministeries van Buitenlandse Zaken en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, de NCTV en de luchtvaartmaatschappijen over veilig overvliegen?

Vraag 28

In de rapporten van OVV en CTIVD wordt gesteld dat diensten geen aanleiding zagen luchtvaartmaatschappijen te waarschuwen voor een concrete dreiging, en dat luchtvaartmaatschappijen voorafgaand aan 17 juli 2014 zelf ook niet om informatie hebben gevraagd; in voetnoot 175 van het OVV-rapport wordt gesteld dat KLM op grond van «informele contacten» met Nederlandse inlichtingendiensten en andere luchtvaartmaatschappijen geen dreiging had geconstateerd; op welke informele contacten wordt hier gedoeld? Wanneer vonden die contacten plaats en met wie? Welke informatie is er toen gedeeld of besproken? Was er sprake van «meldingen» of «waarschuwingen»? Bestaan er verslagen van bedoelde contacten?

Vraag 29

Kunt u deze vragen één voor één – en waar het deelvragen betreft per deelvraag – beantwoorden binnen de reguliere termijn?