zaterdag 10 juni 2017

Utrecht en Amsterdam begrenzen huurprijzen

Een huisbezichtiging in Amsterdam-Oost.

Utrecht en Amsterdam begrenzen huurprijzen: 'Gevraagde prijzen zijn van God los'

Utrecht en Amsterdam nemen maatregelen om de huurprijzen te begrenzen voor nieuwbouwwoningen in de vrije sector. In Utrecht mogen er bovendien geen te kleine en te dure woningen worden gebouwd.

Blijf op de hoogte

Iedere dag rond lunchtijd het belangrijkste nieuws van de ochtend, de mooiste fotografie en het gesprek van de dag? Schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.
Deze maatregelen zijn volgens woonwethouders Paulus Jansen en Laurens Ivens (beiden SP) nodig omdat steeds meer geld wordt gevraagd voor steeds kleinere appartementen. Hierdoor blijven er te weinig woningen over met een 'middenhuur', van tussen de 710 euro tot 950 euro per maand. Met name voor gezinnen met een bescheiden salaris en jonge starters wordt het zo haast onmogelijk om een huurwoning in deze steden te bemachtigen.
Van alle steden is in Utrecht en Amsterdam de vraag naar huurwoningen in de vrije sector het grootst. Om het aanbod te vergroten verruimde minister Blok (destijds nog minister voor wonen, VVD) per oktober vorig jaar de mogelijkheden om ook kleine appartementjes en studio's te verhuren boven de 710 euro per maand. In de twee steden ontstond direct protest tegen deze oplossing. 'Door Blok 1.000 euro voor een hok', zo bestempelden de lokale GroenLinks-fracties het beleid.
De gevraagde prijzen zijn van God los. Wij willen in de stad geen kleine rotflatjes voor te veel geld
Wethouder Paulus Jansen
Dat bleek niet overdreven. Het ultieme voorbeeld staat in Amsterdam Noord. Nieuwbouwcomplex North Orleans, oorspronkelijk bedoeld als betaalbare huisvesting voor studenten, bleek in februari te zijn verworden tot een prijzige herberg voor 'young professionals'. Voor appartementjes van 30 vierkante meter tellen de huurders inmiddels tot 1.250 euro per maand neer.

Ook in Utrecht ging het hard. 'Direct nadat de verruiming was ingegaan meldde zich een projectontwikkelaar die in Utrecht appartementen van 25 vierkante meter wilde bouwen met een huurprijs van meer dan 720 euro', zegt wethouder Paulus Jansen. 'De gevraagde prijzen zijn van God los. Wij willen in de stad geen kleine rotflatjes voor te veel geld.'

Minimaal 50 vierkante meter voor 710 euro huur

Daarom stelt Utrecht nu regels op. Beleggers moeten in de vrije sector appartementen bouwen met een minimale oppervlakte van 50 vierkante meter bij een huur vanaf 710 euro, oplopend tot minimaal 80 vierkante meter bij een huur vanaf 950 euro per maand. Woningen in de centraalste delen van de stad, de binnenstad en het stationsgebied, mogen kleiner zijn: minimaal 40 vierkante meter met een huur vanaf 710 euro per maand tot minimaal 60 vierkante meter bij een huur van 950 euro per maand. De huur mag niet meer stijgen dan de inflatie.

De maatregelen in Amsterdam zijn vooralsnog gericht op de huurprijs. In de erfpachtovereenkomsten voor nieuw te bouwen appartementen met een middeldure huur staat tegenwoordig dat beleggers de huren 25 jaar lang 'middelduur' moeten houden en niet mogen uitponden. Onder die condities schreef het stadsbestuur deze week nog een tender uit voor 30 duizend vierkante meter nieuw te bouwen woonoppervlak in Amsterdam Sloterdijk. Een voorwaarde aan de minimumgrootte van appartementen is er niet, maar Ivens wil wel per nieuwbouwproject afspraken gaan maken over afmetingen van de te bouwen woningen.
Nette beleggers willen deze regels ook, om de cowboys van de markt te drukken
Wethouder Paulus Jansen
'Dat mag, lokaal repareren wat landelijk wordt besloten', verzekert Jansen. 'Utrecht doet zijn best om veel woningen bij te laten bouwen. Maar dan moeten de beleggers zich ook een beetje beschaafd gedragen. De nette beleggers willen deze regels ook, om de cowboys van de markt te drukken.'

De Vereniging van Institutionele Beleggers Nederland (IVBN), die die zogeheten 'nette' beleggers vertegenwoordigt (leden van deze club zijn vooral pensioenfondsen), vindt het echter geen goed idee dat individuele gemeenten zelf weer regels gaan maken die tegen de landelijke regelgeving ingaan. 'Misschien dat andere beleggers er anders over denken, maar wij willen graag een goed product ontwikkelen. Wij willen niet zulke kleine appartementjes die een huurrisico kunnen vormen in de toekomst', zegt hun woordvoerder Frank van Blokland.

Beleggers: 'onredelijk'

De institutionele beleggers vinden het bovendien onredelijk dat de huren alleen met de inflatie mogen stijgen. 'Wij zeggen, dat moet jaarlijks zijn: de inflatie plus 1 procent, dat is de ondergrens. De gemeenten moeten zich wel realiseren dat als zij van ons willen dat wij grotere woningen gaan bouwen voor een lagere prijs die niet mag stijgen, het onvermijdelijk is dat zij hun grondprijzen verder verlagen. Het is echt niet zo dat beleggers altijd het onderste uit de kan proberen te halen. De huidige grondprijzen plus de bouwkosten leiden ertoe dat wij een bepaalde huurprijs moeten vragen.'

In 2017 worden in Utrecht ruim tweeduizend nieuwe huurwoningen in de vrije sector bijgebouwd, veel meer dan de voorgaande jaren. Amsterdam heeft als doelstelling om tot 2025 jaarlijks ten minste 1.500 middeldure huurwoningen bij te bouwen.

Terreuroorlog in Duitsland: Dagelijks 10 aanvallen met messen door migranten

Terreuroorlog in Duitsland: Dagelijks 10 aanvallen met messen door migranten
Mesaanvallen de afgelopen jaren 1200% toegenomen – Net als in Nederland wordt vermelden van afkomst van daders zorgvuldig vermeden
 In het in snel tempo islamiserende Duitsland van Angela Merkel is het aantal mesaanvallen na het openen van de grenzen vertienvoudigd.
Er wordt nauwelijks ruchtbaarheid aan gegeven, en erger nog: het wordt nauwelijks bestraft, maar in Duitsland kan met 1600 mesaanvallen in de eerste 5 maanden van 2017 – gemiddeld 10 per dag- met recht worden gesproken van een beginnende terreuroorlog tegen de autochtone bevolking. De daders: vrijwel zonder uitzondering Merkels migranten.


Islamitisch Shariarecht begint te overheersen

Langzaam zeker begint het islamitische Shariarecht het Duitse recht in de steden en dorpen te verdringen. Messen, bijlen en machetes zijn de meest geliefde wapens van de criminele daders, en dat in het land dat één van de strengste wapenwetten van Europa heeft (maar lang niet zo streng als in Nederland). Messen worden niet alleen gebruikt voor jihadaanslagen, maar steeds vaker ook voor andere moorden, roofovervallen, inbraken, seksmisdrijven, eerwraakmoorden en veel andere vormen van criminaliteit.
In 2007 registreerde de politie zo’n 300 misdaden die met messen waren gepleegd; in 2013 waren dat er 550, en in 2016 was dat aantal gestegen naar 4000. Net als in Nederland heeft de politiek het de politie –op enkele hoge uitzonderingen na- uitdrukkelijk verboden om de afkomst van de daders te vermelden, maar uit berichten van burgers en onafhankelijke journalisten en media valt af te leiden dat het geëxplodeerde messengeweld precies samenvalt met het openen van de grenzen voor enorme aantallen moslimmigranten, waar er de afgelopen paar jaar alleen al Duitsland inmiddels 2 miljoen van zijn toegelaten.

Greep uit talloze mesaanvallen

Zorgwekkend is tevens dat de daders –soms ook niet-migranten- steeds jonger zijn, en steeds vaker ook vrouwen en meisjes. Journalist Soeren Kern geeft minstens 100 voorbeelden, waar wij er een klein aantal uithalen:
Bochum: 19 jarig meisje steekt op twee jongens van 12 en 13 in;
Soest: 16 jarige jongen steekt 17 jarige klasgenoot 7 keer in de borst na ruzie om een meisje. Het slachtoffer raakt levensgevaarlijk gewond. De dader wordt vrijgelaten omdat hij ‘in een opwelling’ zou hebben gehandeld;
Essen: Twee jongens van 11 en 13 proberen een 20 jarige vrouw met een mes te beroven, maar ze verzet zich;
Wuppertal: Een ‘zuidlander’ steekt een 13 jarige neer omdat die ‘hem verkeerd aankeek’;
Gevelsberg: Een ‘donkerhuidige man’ steekt bij het station een 14 jarig meisje neer;
Hannover: Een 16 jarig Marokkaans meisje steekt op een station een politieagent in zijn hals, wat volgens de politie de eerste door ISIS geïnspireerde jihadaanslag in Duitsland was;
Prien am Chiemsee: Bij het verlaten van de supermarkt met haar twee kinderen wordt een Afghaanse vrouw vermoord door een landgenoot, omdat ze christen was geworden;
* Op een station bij München steekt een ‘Allahu Akbar’ en ‘ongelovigen moeten sterven’ schreeuwende moslim vier mensen neer, waarvan er één sterft;
Würzburg: Een Afghaanse asielzoeker valt met de ‘Allahu Akbar’ kreet en een bijl passagiers in een trein aan, en maakt vijf (deels ernstig) gewonden;
Oberhausen: ‘Allahu Akbar’ was ook het motto van de man die een twee picknickende vrouwen van 66 en 57 neersteekt;
* In GelsenkirchenMülheimHannoverMainzDortmundNeumünsterGüterslohLeipzig en Hamm gingen allochtone bendes en bendeleden, deels afkomstig uit Syrië, Iran, Libanon en Kurdistan, elkaar -soms massaal- met messen te lijf;
Hamburg: ‘Zuidelijke’ man van begin 20 steekt 16 jarige jongen en zijn 15 jarige vriendin, die een wandelingetje in het park maken, zonder enige aanleiding in de rug; de jongen overleeft de aanslag niet;
Bremen: Een 29 jarige wordt midden in een winkelcentrum zomaar neergestoken, volgens onafhankelijke getuigen is de dader een asielzoeker;
Dessau: Twee Syrische asielzoekers beginnen in het centrum op klaarlichte dag lukraak op Duitse voetgangers in te steken;
Düsseldorf: Man met machete valt 80 jarige bejaarde Duitser aan en verwondt hem; getuigen hebben het over een dader met Afrikaans uiterlijk, de politie zwijgt;
Wrohm: Een 51 jarige Duitse vrouw wordt met een mes aangevallen door een Eritrese migrant;
Hamburg: Twee broers worden op een metrostation beroofd en lopen daarbij messteken op;
Frankfurt: Twee vermoedelijk Oost-Europese mannen gaan in een metro met messen passagiers te lijf;
Bonn: Een ‘Allahu Akbar’ schreeuwende Palestijn probeert in een medische kliniek met een rambo-mes een arts te onthoofden, omdat zijn zoon niet tevreden was over de behandeling van zijn gebroken been;
* In KielBocholtScheeβelAhausBerlijnHanauFreiburgKölnBonn pleegden moslims uit Turkije, Marokko, Irak, Nigeria, Bosnië en Syrië meest dodelijke islamitische ‘eerwraak’ op hun (ex) vrouwen, dochters, zussen of (voormalige of gewilde) vriendinnen.

Veel aanvallen in en rond openbaar vervoer

Van de 1600 aanvallen, bedreigingen en aanslagen met messen in de eerste vijf maanden van 2017 vallen een steekpartij in een zwembad in Bühl, waarbij meerdere bezoekers gewond raken, een aanval op bezoekers van een barbecue, waarbij 2 zwaargewonden vallen, vijf Duitsers in Cottbus die door een Syrische bende worden neergestoken, een 53 man uit Tadzjikistan die zijn 50 jarige vrouw op een christelijke kinderdagverblijf in Pforzheim neersteekt, en een 37 jarige Irakees die in Wardenburg zijn vrouw, moeder en vijf kinderen in hun slaap (!) vermoordt, wellicht het meeste op.
Veel slachtoffers worden zomaar op straat, vaak in of bij trein-, metro- en busstations, maar ook in parken en winkelcentra, en bij publieke gelegenheden, vanuit het niets door onbekenden aangevallen en neergestoken.

Van 1 naar 10 x per dag, over een paar jaar 100 x?

Was er 10 jaar geleden nog niet eens één incident per dag, nu zijn dat er al bijna 10. Gezien het onmiskenbare verband met het openen van de grenzen is dan ook te vrezen dat dit aantal over enkele jaren opnieuw vertienvoudigd zal zijn naar 100 per dag – en dan hebben we de ‘car jihad’ en andere terreuraanslagen met bommen en vuurwapens niet eens meegerekend.
En dan? Blijven ‘onze’ politici dan nog steeds beweren dat wij dit allemaal maar moeten accepteren als het nieuwe normaal? Beter nog: blijven wij dan nog steeds accepteren dat we als autochtone bevolking letterlijk worden (op)geofferd op het altaar van massa immigratie en islamisering, door keer op keer weer op dezelfde gevestigde orde partijen te stemmen?

Macrons minister van Europese Zaken verdacht van fraude


Macrons minister van Europese Zaken verdacht van fraude


Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!



Het gaat om Marielle de Sarnez (MoDem), die tot voor kort lid was van het Europees Parlement. 
De Sarnez is een van 19 Franse europarlementariërs wier praktijken rond het inhuren van personeel verdenkingen heeft gewekt.
Franse openbaar aanklagers vermoeden dat de europarlementariërs van verschillende politieke kleuren collega’s en familieleden inhuurden, zodat zij niet uit partijfondsen betaald hoefden te worden, maar in plaats daarvan door het Europees Parlement betaald werden.
De Sarnez ontkent iets verkeerd te hebben gedaan en stelt zich aan de regels van het Europees Parlement te hebben gehouden. Voor de president is echter de verdenking tegen zijn minister al ongemakkelijk, temeer omdat hij in de verkiezingscampagne beloofde “het publieke leven te moraliseren”. Macron kon daarmee in de campagne gemakkelijk punten scoren, gezien de lopende onderzoeken tegen François Fillon en Marine Le Pen.
De Franse gerechtelijke politie en de anti-corruptie-eenheid verrichten het onderzoek naar de europarlementariërs. Mogelijk wordt op enig moment ook OLAF, de anti-fraudewaakhond van de Europese Unie, betrokken. Het vooronderzoek werd in maart geopend na een tip van Sophie Montel, europarlementariër voor het Front National.

Aanstormend Premier Tsjechie: toetreding tot euro brengt ons niets goeds

Aanstormend Premier Tsjechie: toetreding tot euro brengt ons niets goeds


Tsjechië moet niet toetreden tot de Euro. 

Dat zegt de voormalige minister van Financiën Andrej Babis. 

De multimiljardair Babis is lijsttrekker van ANO, een centrumpartij die momenteel regeert met de sociaaldemocraten en christendemocraten.
Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

In de peilingen streeft ANO de sociaaldemocraten inmiddels voorbij, zodat het goed denkbaar is dat Babis de volgende premier van Tsjechië wordt. 
Onder het Verdrag van Lissabon is Tsjechië verplicht op enig moment de Euro in te voeren. Toetreding tot de Eurozone zou Tsjechië volgens de oud-minister van Financiën echt opzadelen met buitenlandse schulden en de macht over haar monetaire beleid ontnemen.
De eurozone was een economisch project dat politiek is geworden. En ik wil niet dat we garant moeten staan voor Griekse schulden en Italiaanse banken. Ik wil niet dat we deel worden van dit systeem, want het zal ons niets goeds brengen.
Eerder dit jaar werd Babis door premier Bohuslav Sobotka gedwongen af te treden na beschuldigingen van belastingontduiking. 
Babis ontkent de beschuldigingen en vermoedt dat ze vooral ingegeven zijn door het feit dat zijn ANO-partij het met 33 procent veel beter doet in de peilingen dat Sobotka’s sociaaldemocraten met 14 procent.
Sobotka had recent in EU-verband aangekondigd in een volgende regeertermijn concrete stappen te willen zetten richting toetreding tot de Euro. 
Doordat Babis, die de kwestie eerder in het midden had gelaten er nu duidelijk stelling over betrekt, wordt het ook een belangrijk onderwerp in de verkiezingscampagne.
Saillant detail is dat ANO lid is van de pan-Europese ALDE-partij, die gedomineerd wordt door eurofielen als Guy Verhofstadt.

'Noem het gerust stelen van arme mensen, want dat is het'

'Noem het gerust stelen van arme mensen, want dat is het'

Door de graaischandalen van het voorbije jaar krijgt Nand De Klerck (SP.A) het steeds moeilijker om leeftijdsgenoten ervan te overtuigen dat niet alle politici rotte appels zijn. 'Als je het echte geld wil verdienen, ga dan in de privé werken.'
'Noem het gerust stelen van arme mensen, want dat is het'
© BELGA
Ik zocht afgelopen dagen actief naar woorden om mijn gevoelens over het nieuw graaischandaal in Brussel te kaderen. Gevonden: ongeloof. Met heel veel ongeloof heb ik deze ontwikkelingen gevolgd. Een echte socialist heeft eigenlijk maar één doelstelling: het leven van anderen verbeteren. Wanneer je exact het omgekeerde doet heb je niets te zoeken bij deze beweging.
DELEN
Noem het Brusselse graaischandaal gerust stelen van arme mensen, want dat is het.
Als oud-student Politieke Wetenschappen verwacht ik dat 2017 de geschiedenis zal ingaan als het jaar van de politieke graaischandalen.
Ik zie volgende regels al in het toekomstig handboek Belgische Politiek prijken: '2017 was een moeilijk jaar voor politici van verschillende partijen. Het ene schandaal kon het ander niet snel genoeg opvolgen en het vertrouwen van burgers in ons politiek systeem kelderde tot een ongezien dieptepunt.'
Een kleine vier maand geleden schreef ik een stukje voor Knack naar aanleiding het Publipart-schandaal. Misschien was het te naïef om te denken dat het nu wel stilletjes aan gedaan ging zijn. Maar neen. In Brussel hebben ze op dit moment rock bottombereikt. Noem het maar gerust stelen van arme mensen, want dat is het.
Het meest ongelooflijke aan die hele situatie zijn de reacties van betrokken politici. 'We hebben daar toch recht op?' Dergelijke uitspraken geven blijk van een complete wereldvreemdheid.
Het wordt moeilijk om tegen leeftijdsgenoten te blijven zeggen: 'Dat zijn maar een paar rotte appels hoor, er wordt ook echt hard en goed gewerkt.' Ook al is dat de waarheid.
DELEN
Als je het echte geld wil verdienen, ga dan in de privé werken en stop met een mooi beroep te bevuilen met ongure en misselijkmakende praktijken.
Bij deze lanceer ik nogmaals een warme open oproep aan die groep wereldvreemde politici: stop ermee. Als je het echte geld wil verdienen, ga dan in de privé werken en stop met een mooi beroep te bevuilen met ongure en misselijkmakende praktijken.
Geef ons, jonge geëngageerde mensen, de kans om later met trots te kunnen zeggen dat we in 'de politiek' zitten.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat we in het handboek Belgische Politiek ook het volgende kunnen lezen: 'In 2018 leek de burger zich opnieuw te kunnen vereenzelvigen met zijn politieke leiders na een tumultueus jaar.'

vrijdag 9 juni 2017

Miljoenenfraude IG Farben

Miljoenenfraude IG Farben

http://www.mstsnl.net/ekc/pdf/14-juni-2012-beroepschrift-bestemmingsplan-aml-van-rooij.pdf

http://www.mstsnl.net/ekc/pdf/14-juni-2012-beroepschrift-bestemmingsplan-aml-van-rooij.pdfIG Farben kan de klimaatcrisis betalen zodat de bankenunie geen chartaal geld bij de burgers hoeft te halen en zichzelf verrijken met bonussen.

IG Farben



IG Farben

Logo van IG Farben (1925)
Het Poelziggebouw in Frankfurt, voormalig hoofdkantoor van Hoechst-chemie (IG Farben), nu gebruikt door de Universiteit. Ontwerper:Hans Poelzig.
IG Farben (een afkorting voor Interessen-Gemeinschaft Farbenindustrie AG) was een Duits bedrijf dat een groot aantal chemische bedrijven onder zich had. IG Farben was ontstaan tijdens de Eerste Wereldoorlog en had tijdens de naziperiodebijna een volledig monopolie op de chemische industrie in Duitsland.

Oprichting[bewerken]

Het Duitse woord Farbe staat voor kleur of verfstof. Voordat de Eerste Wereldoorlog begon, had de Duitse verfindustrie bijna de hele wereldmarkt in handen. Als gevolg van de geallieerde blokkade van Duitsland tijdens deze oorlog was tegen 1918 deze vooraanstaande positie als marktleider geheel verdwenen. Gedurende de oorlog waren al verschillende chemie bedrijven samengegaan om hun positie te verbeteren. Met het samenvoegen van steeds meer bedrijven trachtte de Duitse verfstoffenindustrie weer opnieuw greep te krijgen op de naoorlogse markt. Op 2 december 1925 werd IG Farben officieel opgericht. De oorspronkelijke bezielers van het IG Farbenproject waren Carl Bosch (neef van de elektronicafabrikant Robert Bosch die ook financiële sponsor was van Hitlers partij de NSDAP) en Carl Duisberg.

Nationaalsocialistische tijd[bewerken]

In het begin produceerden de samengevoegde bedrijven inderdaad bijna uitsluitend verfstoffen. Maar al snel werden er naast verfstoffen ook andere chemische eindproducten aan het pakket toegevoegd zoals producten of bulkgoederen voor farmacie, explosieven, kunststoffen en pesticiden. Tijdens het nationaalsocialistische regime in Duitsland werkte IG Farben nauw samen met de NSDAP. Zo werd bijvoorbeeld het gif Zyklon B geproduceerd, dat de nazi's gebruikten om op grote schaal Joden en politieke tegenstanders uit de weg te ruimen. IG Farben hield het patent op Zyklon B, maar het werd geproduceerd door Degesch (Deutsche Gesellschaft für Schädlingsbekämpfung, in vertaling 'Duitse maatschappij voor de bestrijding van schadelijke planten en dieren'), waar IG Farben een belang van 42,2% in had. Ook zaten er managers van IG Farben in het bestuur van Degesch.
IG Farben maakte op grote schaal gebruik van dwangarbeid, op het hoogtepunt werkten er zo'n 83.000 mensen onder dwang bij een fabriek nabij Auschwitz, waar onder meer synthetische olie en rubber werden geproduceerd. Deze fabriek was bij Auschwitz gebouwd met als voornaamste reden dat er volop 'goedkope arbeidskrachten' waren. Ook wapenfabrikant Krupp had om dezelfde redenen een enorme wapenfabriek in de nabijheid van Auschwitz. Overigens waren deze 'arbeiders' niet helemaal gratis maar moesten de fabrieken een vergoeding aan de SS betalen voor de beschikbaarstelling van 'hun' gevangenen. Voor geschoolde gevangenen rekende de SS 4 Reichsmark (RM) per uur, ongeschoolden 3 RM per dag en 1,5 RM per dag voor kinderen. De gemiddelde levensverwachting voor een slaaf/arbeider bij IG Farben was 3 tot 4 maanden. Iemand die ziek werd of gewond bij een van de vele ongevallen op het werk werd overgeplaatst naar Birkenau.

Na de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Nadat Duitsland de Tweede Wereldoorlog had verloren, werden 23 leidinggevenden door de Amerikanen vervolgd in het IG Farbenproces tijdens de Processen van Neurenberg; twaalf personen werden uiteindelijk veroordeeld. Aanvankelijk overwogen de geallieerden de bezittingen van IG Farben te confisqueren en het bedrijf op te doeken. Na enige discussie werd in 1951 besloten om het bedrijf opnieuw op te splitsen in de oorspronkelijke kleine en grotere bedrijven die IG Farben hadden gevormd. Het overkoepelende IG Farben bleef verder bestaan als een holding die de lopende financiële zaken van het voormalige concern moest afhandelen waarna het uiteindelijk opgeheven zou moeten worden. Al snel werden de oorspronkelijke kleine bedrijven opgekocht door de vier grootste die uit de opsplitsing voortgekomen waren. En omdat de holding uit de oorlog nog bestond werd de verantwoordelijkheid voor de tijdens het nazi-regime gepleegde misdaden van het bedrijf door de afgesplitste kleinere bedrijven handig afgewenteld op deze holding. Hierdoor was het zeer moeilijk voor de voormalige dwangarbeiders, en/of hun nakomelingen, om schadevergoeding te verkrijgen voor het aangedane leed.
Vandaag de dag bestaan alleen nog als zelfstandige bedrijven AgfaBASF en BayerHoechst is gefuseerd met het Franse Rhône-Poulenc Rorer, tegenwoordigAventis genaamd. Het moederbedrijf IG Farben bleef bestaan als gevolmachtigd bedrijf, met wat onroerend goed als bezit, en is sinds 10 november 2003 officieel failliet verklaard. Ondanks dit faillissement waren de aandelen I.G. Farben nog tot 9 maart 2012 op de Duitse beurs verhandelbaar. Op 13 oktober 2012 werd eindelijk de handel gestaakt en werd het bedrijf uit het handelsregister geschrapt en was het bedrijf IG Farben, ruim zestig jaar na de opsplitsing van het bedrijf, echt verdwenen.

Oorspronkelijke bedrijven[bewerken]

  • Agfa (Agfa-Gevaert)
  • Cassella verffabriek Mainkur, Frankfurt a.d. Main
  • BASF (Badische Anilin und Soda Fabrik)
  • Bayer
  • Hoechst
  • Hüls (Chemische fabriek Hüls AG, Marl)
  • Kalle (Chemische fabriek Kalle & Co, Wiesbaden-Biebrich)
en verscheidene kleinere bedrijven.