donderdag 9 augustus 2018

Meer geld voor arme EU regio’s blijkt massale corruptie in de hand te werken



Miljarden overmaken naar arme landen en gebieden zinloos en zelfs averechts als dat niet gepaard gaat met goed beleid en minder bureaucratie
 Voorbeeld van verspild EU-geld in Roemenië, waar al jaren een brug over een meer ongebruikt is omdat de aansluitende snelweg door bureaucratie nog steeds niet gebouwd is. (Afbeelding: WikiMedia Commons (2)).
De eurocraten in Brussel willen de EU begroting de komende jaren fors opschroeven. Door het Brexit zal de verplichte afdracht van de Nederlanders, die naar verhouding toch al het meeste kwijt zijn, met miljarden per jaar stijgen. Nu uit een officieel onderzoek ook nog eens blijkt dat al die West Europese miljarden voor arme regio’s in Zuid en Oost Europa nauwelijks zin hebben, en juist massale corruptie in de hand werken, zou premier Mark Rutte juist voor een forse verlaging van de EU begroting moeten pleiten.
 
Vroeger ging 70% van de EU begroting op aan landbouwsubsidies, vooral voor Frankrijk. Nu is dat nog ‘maar’ 39%. Nog altijd veel te hoog, want het ondersteunen van boeren en rijke landeigenaren (inclusief de Britse koningin) met miljarden belastinggeld veroorzaakt niet alleen overproductie, maar haalt tevens iedere prikkel om concurrerend te worden weg. Ook maken arme Afrikaanse boeren hierdoor geen schijn van kans op de Europese markt, wat armoede en mede daardoor de emigratiestromen naar de EU in hand werkt.

Positieve effecten van financiële hulp zeer gering

De Europese Structurele en Investeringsfondsen (ESIF) vormen bijna een derde van de EU begroting, en zijn bedoeld om de economie en levenskwaliteit in armere, achtergestelde regio’s te verbeteren. Het geld hiervoor wordt opgebracht door de rijkere landen en regio’s, waardoor er feitelijk dus een interne welvaartsverplaatsing plaatsvindt. ‘Convergentie’, oftewel het samenbrengen van arme en rijke regio’s, is dan ook het officiële doel van deze fondsen.
Aan de oppervlakte lijkt dit wellicht een nobele doelstelling, zeker gezien de wijd verspreide armoede die er nog heerst in met name Oost Europese lidstaten zoals Roemenië en Bulgarije.
Desondanks komt uit een recent officieel onderzoek naar voren dat de positieve effecten van deze miljarden uit het rijkere West Europa zeer gering zijn. Net als bij het Marshall plan na de Tweede Wereldoorlog blijkt dat het overmaken van grote sommen geld naar arme landen en gebieden nauwelijks effect heeft, als dit niet gepaard gaat met goed beleid, dus zo min mogelijk bureaucratie, lage belastingen, en wettelijke garanties voor het privé bezit van mensen en bedrijven.

EU stortingen doen witte boorden criminaliteit aanzienlijk stijgen

Sterker nog: gratis miljarden voor arme gebieden werkt vaak zelfs averechts, omdat het ‘sociale kapitaal’, de samenwerking en het vertrouwen tussen landen en burgers onderling, er juist door kan dalen. Dit komt ook naar voren uit een recent rapport van de Italiaanse centrale bank, dat onderzoek deed naar de ‘onbedoelde gevolgen van publieke transfers’ van EU gelden naar Zuid Italië. € 43,8 miljard euro van de genoemde structuurfondsen voor Italië worden rechtstreeks naar het armere zuiden overgemaakt.
De Italianen constateerden dat in de gebieden die steun ontvangen ‘stortingen van de EU het aantal witte boorden misdrijven aanzienlijk doet stijgen’. Kortom: gratis geld met bijna geen controle en nauwelijks eisen werkt corruptie in de hand. Als je als arme regio zó makkelijk aan fondsen kan komen, verdwijnt iedere prikkel om moeite te doen om je eigen gebied op poten te zetten, en wordt de verleiding voor veel ambtenaren en officials overduidelijk te groot om zelf niet de nodige graantjes mee te pikken.
Dit alles had allang bekend kunnen en moeten zijn, want op basis van tal van eerdere onderzoeken is vast komen te staan dat ook de miljardenhulp aan Derde Wereldlanden in vooral Afrika nauwelijks iets hebben bereikt, en eerder het tegendeel hebben bewerkt en de armoede en corruptie in stand hebben gehouden, of zelfs hebben vergroot. Waarom willen al die miljoenen anders hierheen komen? lijkt een niet meer dan terechte vraag.

Welvaartsverplaatsing veroorzaakt corruptie en houdt armoede in stand

Het OLAF, het officiële onderzoeksbureau van de EU, constateerde in 2015 dat er voor bijna € 1 miljard gefraudeerd was met hulpfondsen. Een jaar later was dat € 600 miljoen. De oorzaak is steevast de extreem overmatige bureaucratische structuur van Brussel en zijn armere vazalstaten, waardoor er amper verantwoording hoeft te worden afgelegd voor het gekregen en (uit)gegeven geld . ‘Corruptie is een normaal effect van interventionisme,’ schreef Ludwig von Mises in zijn meesterwerk Human Action.
Uit het onderzoek van de Italiaanse centrale bank blijkt andermaal dat de EU begroting niet moet worden opgevoerd, zoals Brussel eist, maar juist fors moet worden verminderd. Het is niet alleen economisch tamelijk zinloos om miljarden belastinggeld van Noord naar Zuid en van West naar Oost te blijven verplaatsen, maar het veroorzaakt ook nog eens grootschalige corruptie en passiviteit aan de ontvangende, en achterdocht en wrevel aan de gevende kant.
Ook hieruit blijkt dat socialisme en socialistisch beleid, hoe ‘eerlijk’ het ook wordt voorgesteld door te claimen dat de rijkeren meer moeten gaan betalen voor de armeren, niet werkt. Ontwikkelingshulp, of dat nu aan Afrika of de arme regio’s in Oost en Zuid Europa is, heeft alleen zin als er streng toezicht en keiharde verifieerbare eisen aan verbonden zijn, en bovendien duidelijk wordt gemaakt dat deze hulp beperkt en eindig is, en mensen en volken op zeker moment op eigen benen dienen te leren staan.